II SA/Gl 842/07

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. O. i Z. O. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych w kwestii wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy UZASADNIENIE W związku z pismem procesowym skarżących, w którym podnieśli oni szereg okoliczności związanych ze swoją sytuacją majątkową Sądu uznał, iż J. i Z. O. zwracają się o przyznanie prawa pomocy, a wobec tego przesłano skarżącym formularza PPF celem ich wypełnienia i zwrotu do Sądu. W wyznaczonym terminie złożyli oni wnioski o przyznanie prawa pomocy w przewidzianej przepisami formie, tj. na urzędowych formularza zwracając się o zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Motywując wnioski wskazali, że sprawa ma skomplikowany charakter, zaś wnioskodawcy nie posiadają niezbędnej wiedzy prawniczej potrzebnej w tego rodzaju sprawach. W nadesłanych formularzy wynika, że J. i Z. O. prowadzą wspólne gospodarstwo domowe zamieszkując w budynku o pow. [...] m2, położonym na nieruchomości o pow. [...] m2. Nie posiadają oni żadnych oszczędności lub innych środków pieniężnych zgromadzonych na lokatach lub rachunkach bankowych, nie są również właścicielami jakichkolwiek przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Źródłem utrzymania się rodziny wnioskodawców są świadczenia emerytalno – rentowe uzyskiwane w łącznej kwocie [...] zł netto miesięcznie. Dochód ten jest jednakże pomniejszany o wydatki związane ze spłatą zaciągniętych kredytów (łącznie około [...] zł miesięcznie). Na skutek dodatkowego wezwania referendarza sądowego skarżący nadesłali szereg dokumentów obrazujących ich sytuację majątkową. Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono co następuje: Ocena całokształtu okoliczności dotyczących sytuacji majątkowej skarżących nie pozwala stwierdzić, aby znajdowali się oni w wyjątkowo trudnym położeniu, co uzasadniałoby uwzględnienie ich wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wskazać trzeba, że przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 §2 ustawy P.p.s.a.). Z przepisu art. 246 §1 pkt. 1 tej ustawy wynika z kolei, że przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym może nastąpić wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ubiegając się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym strona powinna wykazać, że nie ma żadnych możliwości wygospodarowania środków na pokrycie kosztów postępowania sądowego. W ocenie rozpoznającego wniosek sytuacja materialna wnioskodawców nie pozwala stwierdzić, że zasługują oni na przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Przede wszystkim zauważyć przyjdzie, że Z. i J. O. dysponują stałym źródłem utrzymania się, którego wysokość z powodzeniem pozwala na utrzymanie się dwóch osób. W przeliczeniu na członka rodziny dochód ten wynosi bowiem [...] zł. Z przedłożonych na wezwanie referendarza sądowego dokumentów wynika, że wnioskodawcy są obciążeni obowiązkiem spłaty kredytu zaciągniętego w [...] S.A. na kwotę [...] zł, którego miesięczna rata wynosi [...] zł, drugiego kredytu zaciągniętego w tym samym banku na kwotę [...] zł – rata wynosi [...] zł oraz zobowiązania zaciągniętego w [...], którego wysokość miesięcznej raty wynosi [...] zł. W sumie zatem około [...] zł. Uwzględniwszy wysokość dochodów wnioskodawców, do ich dyspozycji, po spłacie wspomnianych zobowiązań pozostaje około [...] zł. W przeliczeniu na członka rodziny dysponują zatem kwotą około [...] zł netto miesięcznie. Nawet przy uwzględnieniu konieczności ponoszenia wydatków związanych z utrzymaniem się (rachunek za energię elektryczną wynosi [...] zł na dwa miesiące, rachunek za gaz – [...] zł za miesiąc, rachunek za wodę: [...] zł, co w sumie daje około [...] zł miesięcznie) oraz wydatków na niezbędne leki, których wysokości notabene nie udokumentowano, do dyspozycji skarżących nadal pozostaje kwota pozwalająca na wygospodarowanie środków na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Nie sposób bowiem stwierdzić, iż przedstawiona wyżej sytuacja materialna odpowiada hipotezie art. 246 §1 pkt 1 P.p.s.a., co pozwoliłoby przyjąć, iż zasadnym jest zwolnienie J. I Z. O. od kosztów sądowych i ustanowienie dla nich radcy prawnego z urzędu. Na marginesie jedynie wypada zauważyć, że skarżący uiścili wpis od skargi w kwocie [...] zł będący na obecnym etapie postępowania zasadniczym wydatkiem. W świetle wskazanych wyżej okoliczności nie można było zatem przyjąć, iż sytuacja materialna skarżących jest na tyle zła, aby można było uwzględnić ich wniosek. Mając powyższe na uwadze postanowiono jak w sentencji w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt. 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu.