I OW 187/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk Sędziowie Sędzia NSA Tamara Dziełakowska (spr.) Sędzia del. WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Rady Miasta M. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Radą Miasta M. a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w W. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpatrzenia skargi na działanie pracowników ośrodka pomocy społecznej postanawia: 1. odrzucić wniosek, 2. zwrócić Radzie Miasta M. ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu wpisu. UZASADNIENIE Wnioskiem z 19 lipca 2019 r. Rada Miasta M. zwróciła się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego zaistniałego pomiędzy nią a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w W. poprzez wskazanie tego ostatniego jako organu właściwego do załatwienia skargi na działania pracowników Ośrodka Pomocy Społecznej w M. Powyższy spór o właściwość zaistniał na tle następujących okoliczności. Decyzją z [...] listopada 2018 r. Burmistrz Miasta M. odmówił W. Z. przyznania świadczenia wychowawczego na dziecko, a rozstrzygnięcie to utrzymało w mocy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z [...] lutego 2019 r. Wcześniej, pismem z 14 grudnia 2018 r. W. Z. złożył skargę do Ośrodka Pomocy Społecznej w M. na nieprawidłowe działania pracowników Ośrodka. Pismo to zostało przekazane do Samorządowego Kolegium Odwoławcze w W., a te przekazało je następnie Radzie Miasta M. Uchwałą z 29 maja 2019 r. Rada Miasta M. uznała się za niewłaściwą do rozpatrzenia powyższej skargi i złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego przedmiotowy wniosek. Zdaniem Rady Miasta M. w sprawie winien znaleźć zastosowanie art. 234 pkt 1 K.p.a. i to Samorządowe Kolegium Odwoławcze, prowadząc postępowanie w przedmiocie odwołania od decyzji o odmowie przyznania świadczenia wychowawczego, winno merytorycznie rozpoznać również złożoną skargę. W odpowiedzi na wniosek, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o odrzucenie wniosku ewentualnie o jego oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 4 w zw. z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.): "Naczelny Sąd Administracyjny uprawniony jest do rozstrzygania sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz sporów kompetencyjnych między organami tych jednostek a organami administracji rządowej". Zgodnie zaś art. 64 § 3 P.p.s.a.: "(d)o wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej". Z powyższych przepisów wynika, że merytoryczne rozpoznanie wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego jest możliwe dopiero wtedy, gdy wniosek ten jest dopuszczalny, a dopuszczalność ta jest oceniana w świetle art. 58 § 1 i 2 P.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny odrzuca wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że skarga W. Z. zawarta w piśmie z 14 grudnia 2018 r. na działalność pracowników Ośrodka Pomocy Społecznej Dział Świadczeń jest tzw. skargą powszechną (art. 227 K.p.a.). Postępowanie w sprawie skarg i wniosków przed organami państwowymi, organami jednostek samorządu terytorialnego oraz przed organami organizacji społecznych zostało uregulowane w dziale VIII K.p.a. (art. 2 k.p.a.). Przepis art. 1 pkt 3 K.p.a. określający zakres postępowania w sprawie rozstrzygania sporów o właściwość wyraźnie wiąże rozpoznawanie tych sporów z postępowaniem administracyjnym ogólnym stanowiącym trzon regulacji zawartej w kodeksie. Oznacza to, że zarówno spór o właściwość, jak i spór kompetencyjny w rozumieniu art. 22 § 2 K.p.a. dotyczyć mogą wyłącznie tych spraw, których przedmiotem jest rozstrzygnięcie indywidualnej sprawy administracyjnej w drodze decyzji. Przedmiotem sporu kompetencyjnego, do którego odnosi się art. 22 § 2 k.p.a. oraz art. 4 P.p.s.a. może być więc tylko indywidualna sprawa administracyjna rozstrzygana w postępowaniu jurysdykcyjnym, najczęściej w drodze decyzji administracyjnej (postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: 18 lutego 2005 r. sygn. akt OW 166/04, 25 lipca 2007 r. sygn. akt II OW 48/07 i 18 lutego 2009 r. sygn. akt I OW 14/09 – orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Takiego charakteru nie mają natomiast sprawy załatwiane w postępowaniu uproszczonym w trybie skarg i wniosków (dział VIII K.p.a.), a zatem rozpoznanie sporu dotyczącego wskazania organu właściwego do rozpatrzenia skargi składanej w trybie przepisów działu VIII K.p.a. nie należy do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. i art. 15 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu od wniosku orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.