II SAB/Wa 118/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung po rozpoznaniu w dniu 16 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 27 grudnia 2007 r. postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE M. W. wniósł w dniu 7 lipca 2008 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 27 grudnia 2007 r. Wniosek ten zawierał postulaty w zakresie rewizji i zmiany prawa rodzinnego oraz konieczności podjęcia prac o zasięgu międzyresortowym w tym zakresie. Pismami procesowymi z dnia 20 i 22 sierpnia 2008 r. skarżący podtrzymał skargę na bezczynność organu, wskazując na treść przepisów art. 241 i 242 kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie i wskazał, że kwestie stanowienia prawa uregulowane są przepisami szczególnymi, a zatem nie mogą być rozpoznane w drodze administracyjnoprawnej. Obywatelom nie przysługują bowiem uprawnienia do składania wiążących organ wniosków w zakresie procedury legislacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Jednocześnie, zgodnie z przepisem art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. Skarga analizowana pod tym kątem podlega odrzuceniu. Wniosek z dnia 27 grudnia 2007 r. skarżący złożył w trybie art. 241 i 242 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – zwanej dalej kpa. Rozpatrzenie wniosku w tym trybie, zgodnie z przepisami Rozdziału 3 Działu VIII kpa, nie kończy się wydaniem rozstrzygnięcia, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, stąd skarga M. W., podlega odrzuceniu - jako niedopuszczalna. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.