VII SA/Wa 1134/10

SENTENCJA Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi A. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : zastosowania wykonania zastępczego postanawia : przyznać A. M. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. UZASADNIENIE W dniu 4 października 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez A. M. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawca nie zakreślił o co wnosi. Z tego względu, zarządzeniem z dnia 3 listopada 2010 r. wezwano wnioskodawcę do sprecyzowania w jakim zakresie wnosi o przyznanie prawa pomocy, w terminie 7 dni, od daty doręczenia zarządzenia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Ponadto, wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących nadesłanego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie od kiedy jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i czy podejmuje próby znalezienia pracy, jeśli tak należało podać ile i jakie oraz czy podejmuje prace dodatkowe np. z tytułu umów zlecenia, o dzieło, dorywczych lub sezonowych, jeśli tak, należało podać wysokość uzyskiwanych miesięcznie dochodów. Ponadto, wezwano wnioskodawcę do podania, czy syn jeszcze się uczy, czy też rozpoczął już pracę zarobkową, a tylko obecnie jest osobą bezrobotną i czy posiada prawo do zasiłku dla osób bezrobotnych i otrzymuje go, jeśli tak, należało podać jego wysokość, czy też nie. Wezwano wnioskodawcę do wskazania jakie ponosi miesięczne koszty związane z utrzymaniem mieszkania o powierzchni 64 m ², należało je wyszczególnić oraz podać ich wysokość (np. z tytułu czynszu, opłat za energię elektryczną, gaz, wodę, telefon, abonament radiowo-telewizyjny, itp.), jaką kwotę miesięcznie przeznacza na bieżące potrzeby życia codziennego, tj. na zakup żywności, odzieży, środków chemicznych, itp. oraz czy posiada pojazdy mechaniczne, jeśli tak, należało podać markę, rok produkcji oraz koszty związane z utrzymaniem. Ponadto, wezwano wnioskodawcę do wskazania, czy posiada oszczędności pieniężne, papiery wartościowe, jeśli tak, należało podać ich wysokość lub wartość oraz czy uzyskuje jakąkolwiek pomoc od rodziny lub znajomych, organizacji społecznych lub państwowych jeśli tak, należało wskazać od kogo, w jakiej wysokości lub formie. W dniu 10 listopada 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo wnioskodawcy w którym oświadczył, że wnosi o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata, radcy prawnego z urzędu. W dniu 25 listopada 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło kolejne pismo wnioskodawcy w którym sprecyzował, że wnosi o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu w celu sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu oraz reprezentowania go przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W nadesłanym do Sądu w dniu 25 listopada 2010 r. (data stempla biura podawczego) piśmie wnioskodawca wyjaśnił, że jest osobą bezrobotną od 2 października 2010 r., na potwierdzenie czego dołączył decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] z orzeczonym prawem do zasiłku od dnia 16 października 2010 r. w wysokości 890,60 złotych brutto miesięcznie w okresie pierwszych trzech miesięcy posiadania prawa do zasiłku oraz w wysokości 699,30 złotych brutto miesięcznie w okresie kolejnych miesięcy posiadania prawa do zasiłku. Wnioskodawca oświadczył, że wykonał wiele telefonów do pracodawców otrzymanych z Urzędu Pracy jednak bez żadnego skutku. Dodał, że nie podejmuje żadnych prac dodatkowych i nie posiada samochodu. Wskazał, że syn po szkole średniej podjął pracę, a później studiował. Obecnie jest osobą bezrobotną pozostająca na utrzymaniu rodziców. Wnioskodawca podał, że koszty jakie ponosi z tytułu utrzymania mieszkania wynoszą 700,00 złotych miesięcznie. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym z wnioskodawcą pozostaje żona i syn. Trzyosobowa rodzina utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych przez żonę wnioskodawcy z tytułu zatrudnienia w wysokości 1.800,00 złotych brutto miesięcznie oraz przyznanego wnioskodawcy od 16 października zasiłku dla osób bezrobotnych w wysokości 890,60 złotych brutto. Wnioskodawca podał, że posiada mieszkanie o powierzchni 64 m ² oraz nieruchomość rolną o powierzchni 2,4 ha. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. W niniejszej sprawie wnioskodawca wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie. W niniejszej sprawie, biorąc pod uwagę sytuację finansową wnioskodawcy przedstawioną w formularzu oraz nadesłanych dodatkowych wyjaśnieniach uznano, że zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Stwierdzono, że wnioskodawca będący osobą bezrobotną i utrzymujący się z przyznanego zasiłku dla osób bezrobotnych oraz z dochodów uzyskiwanych przez żonę nie jest w stanie samodzielnie ustanowić fachowego pełnomocnika z wyboru, bez spowodowania uszczerbku w utrzymaniu koniecznym siebie i rodziny. Ze względu na wskazanie przez wnioskodawcę, że wnosi o ustanowienie adwokata i radcy prawnego z urzędu dokonano wyboru i ustanowiono adwokata. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.