V SA/Wa 2154/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Jolanta Bożek po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji sprawy ze skargi Gminy [...] na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia kwoty dotacji podlegającej zwrotowi do budżetu państwa postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE Wraz ze skargą z dnia 2 września 2011 r. skarżąca Gmina [...] złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ww. ustawy sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Należy także zauważyć, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, iż w niniejszej sprawie skarżąca gmina wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] odmawiającej umorzenia kwoty dotacji podlegającej zwrotowi do budżetu państwa. Jako dotacji pobranej w nadmiernej wysokości oraz umorzenia odsetek podatkowych. Zaskarżona decyzja nie nakłada na skarżącą gminę żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Brak jest zatem przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie jej wykonania. W tej sytuacji wniosek skarżącego nie mógł zostać uwzględniony, a wobec tego na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.