I SA/Kr 1641/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maja Chodacka po rozpoznaniu w dniu 26 października 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 20 października 2008r. nr [...] w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005r. postanawia: - oddalić wniosek Skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - UZASADNIENIE Skarżąca A.K. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 20 października 2008r. nr [...] w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005r. Niezależnie od zarzutów dotyczących zaskarżonej decyzji, Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania tejże decyzji, motywując swój wniosek tym, że jedynym źródłem utrzymania jest emerytura, Skarżąca jest w podeszłym wieku i jest schorowana. Nadto podniesiono, iż konieczność zapłaty kwoty wynikającej z decyzji byłaby dla Skarżącej istotną szkodą, gdyż oznaczałaby brak środków na bieżące utrzymanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. l270 ze zm.) Sąd może, po przekazaniu skargi, na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powyższego wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podnieść, że analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, iż to na stronie skarżącej ciąży obowiązek wykazania, że wystąpiła co najmniej jedna z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Do Sądu zaś należy ocena przytoczonych w jego treści okoliczności. Ocena ta jest swobodna, ale nie dowolna. Sąd rozpoznając wniosek musi zatem wyczerpująco odnieść się do podnoszonych w nim okoliczności i wyjaśnić z jakich względów wniosek strony skarżącej zasługuje bądź też nie zasługuje na uwzględnienie. Żadna z przywołanych wyżej przesłanek w niniejszej sprawie nie została przez Skarżącą wykazana. Skarżąca nie wykazała, aby na skutek niewstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym, jak wynika z orzecznictwa sądowego trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA z dnia 3 sierpnia 2006r. sygn. akt II SA/Bk 352/06). Nadto wykazanie istnienia stosownych przesłanek należy rozumieć, jako przedstawienie we wniosku konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Samo stwierdzenie Skarżącej, że jedynym źródłem utrzymania jest emerytura, Skarżąca jest w podeszłym wieku i jest schorowana, należy uznać za nie wystarczające do przesądzenia, iż strona wypełnia przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Nie sposób bowiem na podstawie samego stwierdzenia wnioskującej ocenić czy przesłanki takie zachodzą. Stwierdzenie to nie zostało poparte żadnymi konkretnymi argumentami ani stosownymi dokumentami. Co zaś warte podkreślenia uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to NSA w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04. (por.: B.Dauter, B.Gruszczyński, A.Kabat, M. Niezgódka - Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 168). Dodatkowo, twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej (por.: J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis 2006, s. 188). Sama dolegliwość spowodowana koniecznością zapłaty należności podatkowych wynikających z zaskarżonej decyzji, nie może być utożsamiana z istnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków przez wykonanie decyzji. Skoro więc Skarżąca we wniosku nie wskazała stosownych okoliczności mających przemawiać za spełnieniem którejś z dwóch przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, należało uznać, że wniosek ten nie zasługiwał na uwzględnienie. W związku z tym na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji.