I SAB/Wr 1330/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi Y. B. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem wpisu od skargi. UZASADNIENIE Pismem z 21 października 2022 r. Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę . Z akt administracyjnych sprawy wynika, że decyzją z 9 marca 2022 r. r. nr SOC-LPI.6151.1.5134.2019.AMA organ udzielił Skarżącej zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Powyższą decyzję organ doręczył pełnomocnikowi Strony 15 marca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. , dalej – p.p.s.a.). Sąd uznał, że skarga strony na bezczynność organu w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., albowiem została wniesiona po wydaniu przez organ decyzji- kończącej postępowanie w sprawie, którego bezczynność została zaskarżona przez Stronę W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19 wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Stąd też za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność organu wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Skoro strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność organu w dniu 21 października 2022 r. tj. po wydaniu i doręczeniu w dniu 15 marca 2022 r. pełnomocnikowi Strony decyzji organu to należało uznać, zgodnie z ww. uchwałą NSA, że taka skarga jest niedopuszczalna. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 p.p.s.a. w pkt II sentencji.