I SAB/Wr 966/22
Административные суды2022-10-17
Номер дела
I SAB/Wr 966/22
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Дата решения
2022-10-17
Тип
Postanowienie WSA we Wrocławiu
Судьи
Iwona Solatycka
Резолютивная часть
*Odrzucono skargę
Текст решения
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Iwona Solatycka po rozpoznaniu w dniu 17października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi O. H. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
W dniu 22 sierpnia 2022 r. doręczono Stronie w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej: p.p.s.a.) wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wpis nie został opłacony. Pismem z 7 września 2022 r. Strona oświadczyła, iż cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Po myśli art. 220 § 1 p.p.s.a, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli skarga dotknięta jest powyższym brakiem strona wzywana jest do jego uzupełnienia, a nieusunięcie braku w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a). Odpis zarządzenia wzywającego do uzupełnienia wpisu od skargi został skutecznie doręczony Stronie w trybie określonym w art. 73 p.p.s.a.. Powołany przepis normuje instytucję doręczenia zastępczego pism w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sytuacji, gdy doręczenie zastępcze pisma okaże się niemożliwe, takie pismo – po uprzednim zawiadomieniu adresata o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia – składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, po upływie wskazanego okresu przyjmuje się fikcję doręczenia pisma. Uregulowana w tym przepisie instytucja fikcji doręczenia sprowadza się do stwierdzenia, że strona odebrała przesyłkę, podczas gdy fizycznie do takiego odbioru nie doszło. Strona miała jednakże możliwość odbioru przesyłki, ale z niej nie skorzystała (M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2013, s. 410-411 wraz z powołanym tam orzecznictwem). Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia wzywającego do uzupełnienia wpisu od skargi została awizowana 8 sierpnia 2022 r. i pozostawiona w placówce pocztowej,
o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Ponownego awizowania dokonano 17 sierpnia 2022 r. Zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. należało więc przyjąć, że przesyłka ta została skutecznie doręczona Skarżącej 22 sierpnia 2022 r., to jest z upływem ostatniego dnia 14 dniowego terminu przechowywania przesyłki w placówce pocztowej. Wyznaczony siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 29 sierpnia 2022 r. - wpis nie został uiszczony.
W tym stanie rzeczy, skarga na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji.
Odnosząc się do cofnięcia skargi wskazać należy, iż dokonanie takiej czynności procesowej skutkuje rozważaniem możliwości umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Niemniej jednak umorzenie postępowania jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe zostało prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi. Natomiast wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami formalnymi uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu czy też brakiem uiszczenia opłaty. Jeśli zatem strona cofnie skargę przed uiszczeniem należnego wpisu, Sąd nie rozpatruje skuteczności cofnięcia skargi, lecz odrzuca ją w przypadku bezskutecznego upływu terminu do jej opłacenia.
Z tych przyczyn Sąd postanowił jak w sentencji.