II OZ 861/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 3 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i innych na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 1657/05 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 1657/05 w sprawie ze skargi D. W. i M. W. na Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie niewykonania wyroku wydanego w sprawie VI SA/Wa 1820/04 postanawia uchylić zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 19 maja 2008 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. - zobowiązał M. W.i J. W. do uiszczenia wpisu w kwocie 100 (sto) złotych, ustalonej na mocy § 2 ust 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) tytułem wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 1657/05. Zażalenie na powyższe zarządzenie wnieśli D. W. i inni zarzucając bezpodstawność żądania wskazanej opłaty i wnosząc o jego uchylenie i zmianę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne, lecz z innych względów niż poruszone w jego treści. Na wstępie wymaga wyjaśnienia, że D. W. i M. W. wezwani zostali do uiszczenia wpisu na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. Tymczasem zgodnie z regułą, iż strony których prawa i obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, zobowiązani są do uiszczenia jednej opłaty od wnoszonego przez nich pisma (art. 214 § 2 p.p.s.a.). Stwierdzić zatem należy, iż wydając zaskarżone zarządzenie Sąd powołał jedynie częściowo podstawę prawną (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.), co rodzi istotne wątpliwości co do tego, czy kwota wpisu jest wymagana od każdego ze skarżących oddzielnie, czy też skarżący zobowiązani są do jej wniesienia solidarnie. Dodatkową istotną okolicznością pominiętą przez Sąd I instancji jest to, iż jak wynika zarówno z nagłówka skargi jak i ze złożonych na niej podpisów stroną skarżącą w przedmiotowej sprawie jest D. W., M. W., M. W. i J. W.. To samo dotyczy zażalenia objętego zaskarżonym wpisem albowiem składali je wszyscy czworo skarżący. Niezrozumiałe jest w tej sytuacji czym kierował się Sąd wzywając do opłaty jedynie dwoje z nich. W warunkach zaskarżone zarządzenie jako wadliwe należało uchylić na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a.