I SA/Rz 251/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SO del. Piotr Popek po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia (...) grudnia 2014 r. nr (...) w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 r. postanawia odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 13 sierpnia 2015 r. sygn. I SA/Rz 251/15 w przedmiocie oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. UZASADNIENIE J. S. (dalej skarżący) wezwany do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł od skargi na decyzję wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia, zawnioskował o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata. Skarżący został wezwany do uzupełnienia swojego oświadczenia w ramach przepisu art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej zwanej P.p.s.a.) o dane dot. udokumentowania stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych (k. 28). Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 23 czerwca 2015 r., sygn. I SA/Rz 251/15 odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. W dalszej kolejności postanowieniem z dnia 13 lipca 2015 r., sygn. I SA/Rz 973/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny W Rzeszowie oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Skarżący spóźnił się z zażaleniem na przedmiotowe postanowienie, w konsekwencji czego Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2015 r. sygn. I SA/Rz 251/15 odrzucił zażalenie skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny kontrolując powyższe zażalenie, postanowieniem z dnia 15 października 2015 r. sygn. II FZ 745/15 oddalił zażalenie J. S. na odrzucenie zażalenia na postanowienie oddalające wniosek o przyznanie prawa pomocy. W takich okolicznościach skarżący został wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 18 marca 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia 5 listopada 2015 r. skarżący ponowił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata, nie uiszczając żądanej opłaty. Wniosek ten zakwalifikowano jako wniosek o zmianę prawomocnego postanowienia Sądu z dnia 13 lipca 2015 r., sygn. I SA/Rz 251/15. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej zwanej P.p.s.a.) postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Bez zmiany okoliczności sprawy sąd nie może zmienić lub uchylić swego postanowienia, nawet gdyby doszedł do wniosku, że jego poprzednia ocena tych okoliczności była błędna (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 listopada 1970 r. , sygn. II CZ 139/70, OSPiKA 1971, nr 10, poz. 178). Przez pojęcie "zmiany okoliczności sprawy", zgodnie z orzecznictwem i doktryną, należy rozumieć wszelkie zmiany w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i obowiązujących przepisach prawnych, które uzasadniają wydanie postanowienia odmiennej treści niż uprzednio wydane (por. T.Ereciński, w : T. Ereciński (red)., Komentarz..., s. 661). W przypadku sprawy dotyczącej prawa pomocy zmiana musiałaby być tego rodzaju, by przyznanie prawa pomocy stało się zasadne. Mogłoby się to stać tylko w przypadku zmiany polegającej na pogorszeniu się sytuacji materialnej strony, co wnioskodawca musiałby wykazać, zgodnie z regułami, jakimi rządzi się postępowanie w przedmiocie prawa pomocy. W rozpoznawanej sprawie, skarżący nie wskazał na okoliczności, które mogłyby zostać ocenione w taki sposób, że uzasadniałyby wzruszenie prawomocnego postanowienia z dnia 13 lipca 2015 r. Załączone do pisma dokumenty w postaci kserokopii skierowania do szpitala i karty informacyjnej z leczenia szpitalnego pozostają bez wpływu na ocenę wniosku; nota bene znajdują się one w aktach niniejszej, zatem zostały już uprzednio ocenione przez Sąd. Zatem w sprawienie nie zaistniały jakiekolwiek okoliczności powodujące zmianę stanowiska od tego, które Wojewódzki Sąd Administracyjny zajął w powoływanym już postanowieniu z dnia 13 lipca 2015 r. Argumentacja podnoszona przez skarżącego, a mająca przemawiać za przyznaniem mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, nie uległa żadnej zmianie i w dalszym ciągu skarżący powołuje się na wyjątkowe trudności finansowe, apelując o zrozumienie, pozostając jednocześnie biernym na dotychczasowe wezwania o wykazanie owej trudnej sytuacji np. przedstawienia dochodów jego gospodarstwa domowego (k. 31). Okoliczności podnoszone przez skarżącego zostały już wzięte pod uwagę poprzednio, a zatem nie doszło do zmiany sytuacji w sprawie, umożliwiającej uznanie, że obecnie skarżący wykazał się przesłankami z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 165 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.