I GZ 395/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [A] Sp. z o.o. w Z. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VIII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 35/18 w zakresie wezwania do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi [A] Sp. z o.o. w Z. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania środków z tytułu pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzeniem grupy producentów postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 czerwca 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 35/18, oddalił skargę [A] Sp. z o.o. w Z. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2017 r. w przedmiocie odmowy przyznania środków z tytułu pomocy finansowej na pokrycie kosztów związanych z utworzenie grupy producentów. Decyzją tą organ: 1) uchylił zaskarżoną decyzję w zaskarżonej części dotyczącej odmowy przyznania części wnioskowanej kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w kwocie 947 420,87 zł oraz dotyczącej dokonania obniżki należnej kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w kwocie 947 420,87 zł oraz 2) przyznał dodatkową pomoc finansową na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości 519 458,86 zł; 3) odmówił przyznania wnioskowanej kwoty pomocy na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości 687 691,44 zł oraz 4) dokonał obniżki należnej kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości 687 691,44 zł. Skargę na tę decyzję złożyła spółka – w części ujętej w punkcie 3 i 4. Jako wartość przedmiotu zaskarżenia wskazała 1 375 382,88 zł oraz uiściła – bez wezwania – wpis od skargi w wysokości 13 754 zł. Następnie, wobec oddalenia skargi wymienionym na wstępie wyrokiem, spółka złożyła skargę kasacyjną, zaskarżając ten wyrok w całości. Uiściła wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł, jako podstawę prawną wskazując § 2 ust. 3 pkt 6 w zw. z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.; dalej: rozporządzenie). Spółka wskazała, że jej zdaniem zaskarżona decyzja nie dotyczy należności pieniężnych zgodnie z art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; dalej: p.p.s.a.). Zarządzeniem z dnia 14 września 2018 r. Przewodniczący Wydziału VIII WSA w Warszawie wezwał spółkę do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej o kwotę 6777 zł stosownie do § 3 w zw. z § 1 pkt 4 rozporządzenia. Spółka złożyła zażalenie na ww. zarządzenie, wnosząc o jego uchylenie i zarzucając naruszenie przepisów postępowania w postaci błędnego zastosowania art. 231 p.p.s.a. w zw. z § 3 oraz § 1 pkt 4 rozporządzenia poprzez przyjęcie, iż od skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie powinna zostać uiszczona połowa kwoty stosunkowego wpisu sądowego, ponieważ sprawa w zakresie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych dotyczy należności pieniężnej, pomimo że przedmiotowa sprawa dotyczy odmowy uznania prawa skarżącej do przyznania pomocy finansowej i tym samym nie jest to sprawa dotycząca należności pieniężnej, a zatem wpis od skargi kasacyjnej powinien być wpisem stałym, wynoszącym połowę wpisu od skargi, tj. kwotę 100 zł, zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 6 w zw. z § 3 rozporządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zaskarżone zarządzenie podlega uchyleniu, jednak z innych przyczyn niż to zostało wskazane w zażaleniu. Z § 3 rozporządzenia wynika, że wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Zdaniem NSA, nie ulega wątpliwości, że kwotę wpisu od skargi kasacyjnej należy obliczyć, uwzględniając połowę należnego w danej sprawie wpisu od skargi, a nie wpisu uiszczonego (zob. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2013 r., sygn. akt II FSK 615/13). Jak pokazuje praktyka sądowa, kwoty te nie zawsze są tożsame, zatem określenie wpisu od skargi kasacyjnej nie może ograniczać się do prostego obliczenia połowy wpisu od skargi, tylko musi być poprzedzone refleksją co do przedmiotu zaskarżenia i prawidłowej wysokości wpisu od skargi, a więc wpisu, który powinien był zostać uiszczony w danej sprawie. Zgodnie z art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Wobec tego w pierwszej kolejności rozważenia wymaga, czy w rozpoznawanej sprawie, tj. w sytuacji gdy organ odmówił przyznania wnioskowanej kwoty w kwocie 687 691,44 zł oraz dokonał obniżki należnej kwoty pomocy finansowej o kwotę 687 691,44 zł, przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne w rozumieniu art. 231 p.p.s.a., a w konsekwencji, czy od skargi na tę decyzję pobiera się wpis stosunkowy czy wpis stały. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie ma racji wnosząca zażalenie, że przedmiotem zaskarżenia w tej sprawie nie są należności pieniężne. Decyzja w zaskarżonej części dotyczy bowiem określonej kwoty, której przyznania organ odmówił i o którą dokonał obniżki pomocy finansowej. Zatem wpis od skargi na tę decyzję (w części ujętej w punkcie 3 i 4) jest wpisem stosunkowym. Jednocześnie nie można jednak przyjąć, że przedmiotem zaskarżenia w tej sprawie jest suma kwot ujętych w punktach 3 i 4 zaskarżonej decyzji, jak to zostało określone w skardze i co dało podstawę do wyliczenia wpisu od skargi, a w dalszym etapie skargi kasacyjnej. Podkreślić bowiem należy, że organ, odmawiając stronie przyznania wnioskowanej kwoty pomocy na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania w wysokości 687 691,44 zł, jednocześnie dokonał obniżki należnej kwoty pomocy finansowej na pokrycie części kwalifikowanych kosztów inwestycji ujętych w zatwierdzonym planie dochodzenia do uznania – w tej samej wysokości. Innymi słowy, kwota, której przyznania organ odmówił, oraz kwota, o którą dokonano obniżki, to jest ta sama kwota i to ona stanowi należność pieniężną będącą przedmiotem zaskarżenia w tej sprawie. W tych okolicznościach, zdaniem NSA, należny wpis stosunkowy od skargi, liczony od kwoty 687 691,44 zł wynosi – zgodnie z § 1 pkt 4 rozporządzenia – 6877 zł, zaś wpis od skargi kasacyjnej – stosownie do § 3 rozporządzenia – 3439 zł. Zatem zaskarżone zarządzenie o wezwaniu do uzupełnienia wpisu od skargi kasacyjnej o kwotę 6777 zł, w sytuacji gdy skarżąca uiściła bez wezwania kwotę 100 zł, jest niezgodne z art. 231 p.p.s.a. w zw. z § 1 pkt 4 i § 3 rozporządzenia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.