I SA/Sz 177/10
Административные суды2010-11-09
Номер дела
I SA/Sz 177/10
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Дата решения
2010-11-09
Тип
Postanowienie WSA w Szczecinie
Судьи
Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka
Резолютивная часть
Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym
Текст решения
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie z Jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie odmowy umorzenia zaległości w łącznym zobowiązaniu pieniężnym za 2007 r. p o s t a n a w i a odmówić skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
UZASADNIENIE
K. P., pismem z dnia 10 lutego 2010 r., wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie odmowy umorzenia zaległości w łącznym zobowiązaniu pieniężnym za 2007 r.
W dniu 24 maja 2010 r. pełnomocnikowi skarżącej doręczono odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł. Odpowiadając na powyższe wezwanie, skarżąca w dniu 1 czerwca 2010 r. wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w postaci zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu, dołączając do tego pisma dwa wydruki z konta w Banku [...], dokumentujące dwie transakcje (wpływ na rachunek kwoty [...] zł tytułem świadczenia z ZUS oraz przelew na rachunek KRUS raty w kwocie [...] zł), i kopie: decyzji z dnia [...] r. o utracie przez skarżącą z dniem 8 marca 2007 r. statusu osoby bezrobotnej, zaświadczeń lekarskich z dnia 12 kwietnia 2006 r. oraz 6 marca 2007 r.
Następnie, w dniu 22 czerwca 2010 r., strona uzupełniła swój wniosek na urzędowym formularzu PPF, rozszerzając jego zakres i domagając się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że zwolnienie z opłaty sądowej jest zasadne z uwagi na konieczność wyjaśnienia przedmiotowej sprawy oraz ciężką sytuację materialną strony. Opłata ta stanowi bowiem ok. 20 % jej miesięcznych dochodów z tytułu renty rodzinnej córki stanowiącej nieco ponad [...] zł miesięcznie. Strona wskazała również, że od 12 lat jest wdową, samotnie wychowuje małoletnie dziecko w wieku ponadgimnazjalnym. W dniu 15 marca 2007 r. została wykreślona z listy bezrobotnych bez prawa do zasiłku w PUP w D., ze względu na stwierdzenie niezdolności do pracy przez lekarza medycyny rodzinnej. Skarżąca podniosła także, że w 2006 r. przebyła operację torakochirurgiczną i obecnie choruje na serce, wobec czego musi jeździć na konsultacje i badania do lekarzy specjalistów w Sz. Spodziewa się dwóch kolejnych operacji. Ponadto na serce, od urodzenia, choruje córka skarżącej. Miesięcznie wydatki na wyjazdy na konsultacje strony i jej córki stanowią ok. [...] zł. Do innych miesięcznych wydatków ponoszonych przez stronę należą także:
a) wydatki na domowe opłaty eksploatacyjne za media (energia, gaz, telefon, woda, opał) w kwocie ok. [...] zł;
b) koszty regulowania zaległości ubezpieczeniowej w KRUS: rata w wysokości [...] zł;
c) koszty dojazdu córki do szkoły (Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych w P. ) w wysokości [...] zł.
Strona wskazała, że wobec tego (cyt.) "Jestem zmuszona i częściowo korzystam z pomocy dorosłych dzieci, niemniej nie mogę wymagać i nie stać mnie na to, aby uiszczać przedmiotową opłatę".
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżąca podała, że:
a) wspólne gospodarstwo domowe tworzy z córką – J. K. P. (lat 18);
b) na majątek strony oraz jej córki składają się dom mieszkalny ("do rozbiórki") i budynek gospodarczy położone na działkach nr [...] i [...] o powierzchni 1,28 ha (każdej z nich przysługuje udział do ½ wskazanych nieruchomości, przy czym "z uwagi na małoletnią córkę sprawa spadkowa nie odbyła się"), strona posiada także działkę nr [...] o powierzchni 1,07 ha ("darowizna bez dochodu") oraz działkę nr [...] o powierzchni 7,29 ha ("od maja 2007 r. bez dochodu, dzierżawa dla F. P.");
c) na dochody rodziny składa się renta rodzinna otrzymywana przez J. P. w kwocie [...] zł brutto.
W związku z tym, że oświadczenia K. P. zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okazały się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", pismem z dnia 7 lipca 2010 r., wezwano skarżącą do nadesłania dodatkowych dokumentów, w terminie 10 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie oświadczeń i dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Strona została zobowiązana do nadesłania:
a) zaświadczenia z właściwej do spraw opieki społecznej jednostki organizacyjnej gminy, czy skarżąca i jej córka korzystały w roku ubiegłym lub bieżącym z pomocy społecznej, czy ubiegały się o jej przyznanie;
b) zaświadczenia ze szkoły, w której uczy się córka skarżącej, czy otrzymuje (otrzymywała w roku szkolnym) stypendium;
c) zaświadczenia z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, czy skarżąca i jej syn F. P. są zarejestrowanymi producentami rolnymi, czy otrzymywali dopłaty do rolnictwa w latach 2008-2010, w jakiej wysokości lub odpisów decyzji w tym przedmiocie;
d) dodatkowego oświadczenia skarżącej wyjaśniającego:
– z czego finansuje nadwyżkę wykazanych wydatków nad dochodami, czy wykonuje prace dorywcze, w jakiej wysokości otrzymuje środki pieniężne z tego tytułu, czy korzysta z pomocy finansowej lub innej udzielanej przez członków rodziny;
– czy skarżąca prowadzi działalność rolniczą, w jakim zakresie, jakie dochody z tego uzyskuje;
– czy ze skarżącą i jej córką mieszkają inni członkowie rodziny lub inne osoby (np. rodzice, dziadkowie, syn skarżącej i jego rodzina, inne dzieci), w jakiej wysokości uzyskują dochody, jaki jest ich stan majątkowy oraz czy partycypują w kosztach utrzymania domu, w jakiej wysokości;
– w jaki sposób są wykorzystywane posiadane nieruchomości, czy skarżąca czerpie z nich pożytki, czy skarżąca nadal użycza bezpłatnie lokal użytkowy na prowadzenie działalności gospodarczej swojemu synowi, czy też lokal ten jest wykorzystywany przez osoby trzecie, proszę podać wysokość dochodów z tytułu dzierżawy;
– czy skarżąca odzyskała należności z tytułu nieopłaconego czynszu dzierżawy, w jakiej wysokości, czy prowadzone jest postępowanie sądowe lub egzekucyjne w tym zakresie, proszę przedłożyć dokumenty potwierdzające na jakim etapie są takie postępowania;
e) odpisu decyzji w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2010 r.;
f) wykazu posiadanych przez skarżąca rachunków bankowych (w tym lokat) oraz wyciągów z tych rachunków z okresu ostatnich trzech miesięcy;
g) dokumentów potwierdzających wysokość ponoszonych miesięcznie wydatków na konieczne utrzymanie rodziny z ostatnich dwóch miesięcy;
Powyższe wezwanie doręczono stronie w dniu 12 lipca 2010 r.
Wykonując powyższe zobowiązanie, K. P. w piśmie z dnia 7 sierpnia 2010 r., przesłanym przez pełnomocnika faxem, zwróciła się o przedłużenie terminu do nadesłania wskazanych dokumentów z 10 dni do 30 dni, wskazując, że uzyskanie każdego z wymienionych zaświadczeń wymaga wyjazdu do instytucji zlokalizowanych na terenie powiatu drawskiego i poza nim (D., Z., P.), co wiąże się z poniesieniem dodatkowych kosztów. Poza tym stan zdrowia skarżącej nie pozwala na uzyskanie przedmiotowych zaświadczeń, jak również uzyskanie ich przez pełnomocnika, gdyż z racji wielości żądań wymagać będzie wzięcia przez niego urlopu na okres co najmniej 5 dni. Skarżąca oświadczyła także, że nie korzystała z pomocy społecznej w bieżącym roku oraz że pozostająca na jej utrzymaniu córka jest uczennicą III klasy Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych w P. Ponadto, zdaniem skarżącej, niezasadne jest wymaganie wszystkich dokumentów wymienionych w wezwaniu, a w szczególności - dokumentów dotyczących dopłat do działalności rolniczej uzyskiwanych przez pełnomocnika F. P. W ocenie strony, dopłaty otrzymywane przez skarżącą i pełnomocnika, które są przeznaczane na uprawę i podniesienie kultury rolnej gospodarstwa rolnego o niewielkim areale, nie stanowią dochodu rozporządzalnego na cele inne niż rolnicze, zatem nie mogą być źródłem pokrycia opłaty sądowej. Skarżąca wskazała także, że ze względu na jej stan zdrowia działalność rolnicza prowadzona jest w ograniczonych zakresie poprzez uprawę roślin motylkowych. Odnośnie sposobu finansowania wykazanej nadwyżki wydatków nad dochodami, wyjaśniła, że korzysta z pomocy finansowej dorosłych dzieci, które nie mając takiego obowiązku pokrywają koszty jej leczenia. K. P. wskazała także, że w domu będącym jej współwłasnością okresowo przebywa jej matka, która z uwagi na wiek, niemożność samodzielnej egzystencji i choroby nie partycypuje w kosztach utrzymania, przeznaczając dochody na utrzymanie własnego mieszkania.
W zakresie ewentualnego odzyskania wierzytelności z tytułu czynszu dzierżawnego za lokal użytkowy, skarżąca oświadczyła, że wydany w dniu 23 lutego 2010 r. w postępowaniu uproszczonym nakaz zapłaty kwoty [...] zł (przedłożony w załączeniu) oczekuje na klauzulę wykonalności, zaznaczając jednocześnie, że dłużniczka skarżącej nie pracuje i odzyskanie części zadłużenia, w jej ocenie, nie nastąpi tuż po uzyskaniu klauzuli. Ponadto skarżąca na chwilę obecną nie posiada środków na koszty egzekucji.
W końcowej części pisma, skarżąca zwróciła uwagę, że złożyła podobny wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie wszczętej w innym sądzie administracyjnym i wniosek ten uznano za zasadny i to bez konieczności wnoszenia dodatkowych dokumentów.
W związku z wnioskiem skarżącej, przedłużono jej termin do nadesłania brakujących dokumentów do dnia 6 września 2010 r. W terminie tym nie wpłynęła żadna dodatkowa korespondencja od skarżącej.
Referendarz sądowy, postanowieniem z dnia 23 września 2010 r., odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, wskazując, że wnioskodawczyni nie wykazała, że spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
W ustawowym terminie skarżąca wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego, podnosząc na wstępie, że rażąco krzywdzącym jest wskazywanie na uchylanie się strony od przedstawienia dodatkowych dokumentów. Strona we wniosku z dnia 7 sierpnia 2010 r. udzieliła bowiem wyczerpujących wyjaśnień "tak jak fizycznie było to możliwe". Natomiast jej pełnomocnik nie mógł pozyskać reszty żądanych przez Sąd dokumentów, gdyż z przyczyn od niego niezależnych nie udało mu się uzyskać urlopu.
Skarżąca podniosła także, że - wbrew wyrażonemu w tym orzeczeniu stanowisku - można zweryfikować jej majątek. Z uwagi na specyfikę sprawy, tj. umorzenie zaległości podatkowej za rok 2007 wraz z wznowionym postępowaniem w roku 2009, w aktach sprawy znajduje zobowiązanie się zobowiązanie pieniężne i na dzień dzisiejszy prezentowany w nim areał gospodarstwa, jak i metraż nieruchomości są aktualne. Strona nie uchyliła się od przedstawienia dokumentów dotyczących dopłat z ARiMR, lecz nie dostarczyła ich z uwagi na niedyspozycyjność pełnomocnika i brak omawianego urlopu. Na dzień podjęcia postanowienia pełnomocnik czynił nadal aktywne starania zmierzające do uzyskania przedmiotowych zaświadczeń, uzyskując m.in. aktualne zaświadczenie z opieki społecznej. Ponadto nie jest prawdą że skarżąca "nie wskazała" dlaczego nie czerpie korzyści finansowych z lokalu użytkowego. W jej ocenie, Sąd dobrze zna sprawę przedmiotowego lokalu, a to z racji wznowienia postępowania, gdzie opisano stan faktyczny tego lokalu. Lokal został przez dzierżawcę zdewastowany i nie jest oddawany najprawdopodobniej za przyczyną korzystania z pomocy publicznej i utrzymywania przedmiotowego projektu. W załączeniu strona przedstawiła korespondencję prowadzoną z dzierżawcą oraz różnymi instytucjami podejmowaną na okoliczność dewastacji lokalu oraz postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec dzierżawcy.
Skarżąca oświadczyła również, że jej matka z nią nie mieszka, lecz w ciągu roku przez ok. 4 miesiące jedynie korzysta z jej gościny, zaś dopytywanie się o sytuację materialną matki narusza jej dobra osobiste. Podkreśliła też, że z uwagi na przepisy z zakresu ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, wniosek o zwolnienie z opłaty sądowej i ustanowienie radcy prawnego powinien być rozpatrzony w sposób jednolity przed każdą jednostką organizacyjną takiego sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Wobec tego, że w ustawowym terminie skarżąca wniosła sprzeciw od postanowienia z dnia 23 września 2010 r., stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", rozstrzygnięcie to utraciło moc, zaś sprawa przyznania prawa pomocy podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, wówczas gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Z powyższego wynika, że przesłanką zwolnienia od kosztów sądowych nie jest brak jakichkolwiek wolnych środków finansowych (oszczędności) na ich opłacenie, ale niemożność ich wygospodarowania z uzyskiwanych przychodów i posiadanego majątku z uwagi na to, że całość zużywana jest na niezbędne wydatki związane z utrzymaniem strony postępowania i jej rodziny, z których nie można zrezygnować lub czasowo ograniczyć, bowiem są one nieodzowne.
Z powyższej regulacji wynika również, że ciężar dowodu spoczywa na osobie fizycznej, albowiem zwrot "gdy osoba ta wykaże" oznacza, że podmiot składający wniosek o przyznanie prawa pomocy jest zobligowany z mocy ustawy do wykazania, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy, gdyż nie dysponuje dostatecznymi środkami na poniesienie kosztów postępowania.
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Zwolnienie od kosztów sądowych jest bowiem odstępstwem od ogólnej zasady przewidzianej w art. 199 P.p.s.a, zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Dodatkowo należy zauważyć, że gwarantowane art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności prawo do sądu nie jest bezwarunkowe, a państwa korzystają z pewnego marginesu uznania w tej mierze.
Jak podkreśla się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (vide: postanowienie z dnia 30 listopada 2005 r., sygn. akt II FZ 781/05, niepubl.), stwierdzenie wystąpienia przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy wymaga zestawienia wysokości środków, jakimi strona dysponuje, z wysokością kosztów, do których zobowiązana jest na danym etapie postępowania. Ciężar wykazania tych przesłanek spoczywa na stronie skarżącej. Ocena przytoczonych przez nią okoliczności należy zaś do sądu (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 760/04, niepubl.). Przy czym, jeżeli oświadczenia strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okażą się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, sąd może wezwać stronę do złożenia, w zakreślonym terminie, dodatkowych oświadczeń lub przedłożenia dokumentów źródłowych dotyczących jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 P.p.s.a.). Sąd nie jest natomiast zobowiązany do prowadzenia jakichkolwiek dochodzeń w sytuacji, gdy przedstawione przez stronę dane uniemożliwiają pełną ocenę jej stanu majątkowego albo gdy nie są one do końca jasne.
Odnosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy, należy stwierdzić, że skarżąca nie wykazała, aby znajdowała się w sytuacji uzasadniającej przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Podkreślić przy tym trzeba, że w związku z uznaniem, iż informacje podane przez stronę we wniosku nie były wystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz budziły wątpliwości, skarżąca została wzywana do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów, a ponadto Sąd, na jej wniosek, przedłużył termin do wykonania przedmiotowego wezwania. Jakkolwiek skarżąca udzieliła odpowiedzi na wezwanie, to jednakże ani we wskazanym pierwotnie, ani wyznaczonym dodatkowo terminie, nie zrealizowała w pełni nałożonych na nią zobowiązań. Składając sprzeciw od referendarza sądowego, skarżąca również nie przedłożyła brakujących dokumentów (z wyjątkiem korespondencji z dzierżawcą oraz różnymi instytucjami w przedmiocie dewastacji lokalu użytkowego oraz postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec dzierżawcy), w tym m.in. aktualnego zaświadczenia z opieki społecznej, mimo że - jak sama wskazała - zostało ono pozyskane przez jej pełnomocnika. Powyższe sprawia zaś, że oświadczenia strony są niepełne, bądź nie poddają się weryfikacji, a to – z kolei – uniemożliwia przyjęcie, że spełnia ona przesłanki przyznania prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że wnioskodawczyni nie przedstawiła pełnych danych odnośnie uzyskiwanych przez nią dochodów. Skarżąca wskazała bowiem, że wspólne gospodarstwo domowe prowadzi wyłącznie z uczącą się córką – J. P., zaś ich jedynym źródłem utrzymania jest otrzymywana przez córkę renta rodzinna w kwocie [...] zł brutto. Strona wskazała także, że tylko "częściowo" korzysta z pomocy dorosłych dzieci, które finansują nadwyżkę jej wydatków, w tym wydatki na leczenie, choć – w ocenie skarżącej – nie mają takiego obowiązku. Z wyjaśnień strony wynika także, że wspólnie z nią czasowo (tj. przez okres ok. 4 miesięcy w roku) zamieszkuje jej matka, jednakże strona nie korzysta z pomocy finansowej matki, gdyż ta uzyskiwane dochody, w bliżej nieokreślonej przez stronę kwocie, przeznacza na utrzymanie własnego mieszkania i leczenie.
Skarżąca uchyliła się natomiast od podania wysokości dochodów uzyskiwanych z gospodarstwa rolnego. Wskazała ona jedynie, że działalność rolnicza prowadzona jest na niewielkim areale i polega na uprawie roślin motylkowych. Strona nie przedłożyła natomiast odpisu decyzji w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2010 r., który pozwoliłby na zweryfikowanie m.in. wielkości tego areału, i nie podała wartości pożytków pozyskiwanych z posiadanych gruntów rolnych, w tym wartości otrzymywanych dopłat, choć z akt administracyjnych wynika, że w 2006 r. przyznano jej płatności bezpośrednie, a w 2007 r. dokupiła ona grunty, celem powiększenia posiadanego gospodarstwa rolnego. W tej sytuacji nie jest możliwe ani ustalenie wysokości dochodów z przedmiotowego gospodarstwa rolnego, ani dokonanie oceny, czy skarżąca ze względu na posiadany majątek ma możliwość zdobycia dodatkowych środków pieniężnych. W tym miejscu wskazać także należy, że niezasadne jest stanowisko strony, że skoro w aktach administracyjnych znajduje się decyzja w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2007, to nie jest koniecznym przedkładanie przez nią odpisu takiej decyzji za 2010 r. Nieprzedłużenie takiego dokumentu, który niewątpliwie znajduje się w posiadaniu skarżącej jako podatnika podatku od nieruchomości i podatku rolnego, uniemożliwia bowiem Sądowi ocenę aktualnego stanu jej posiadania.
Ponadto o dochodowości i rozmiarze gospodarstwa miało poświadczyć żądane przez Sąd zaświadczenie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o wysokości dopłat lub odpisy decyzji w tym przedmiocie. Strona nie przedłożyła tych dokumentów, wskazując pierwotnie, że środki pieniężne przeznaczane są na działalność rolniczą i nie mogą stanowić źródła finansowania opłat sądowych, a następnie - że nie mogła pozyskać tych dokumentów, z uwagi na brak dyspozycyjności pełnomocnika, który nie uzyskał urlopu. Tłumaczenia strony w tym zakresie nie wydają się być przekonujące, albowiem - w ocenie Sądu - uzyskanie takiego zaświadczenia, ani tym bardziej przesłanie Sądowi odpisu decyzji o przyznaniu dopłat nie wymaga nadzwyczajnego zaangażowania pełnomocnika. Do uzyskania zaświadczenia nie jest konieczne osobiste stawiennictwo strony czy jej pełnomocnika, a wniosek o jego wydanie może zostać złożony zarówno za pośrednictwem poczty, faxu, jak i drogą elektroniczną. Tymczasem strona nie przedstawiła żadnych dowodów na to, że pełnomocnik podjął próby pozyskania stosownego zaświadczenia.
Strona uchyliła się także od podania wykazu posiadanych przez nią rachunków bankowych oraz wyciągów z tych rachunków z okresu ostatnich trzech miesięcy, choć dokumenty elektroniczne, załączone przez skarżącą do jej wniosku złożonego w dniu 1 czerwca 2010 r. świadczą, że posiada ona rachunek bankowy w Banku [...], na którym dokonywane są operacje finansowe. Podkreślić przy tym należy, że pozyskanie takich dokumentów nie wymagało od skarżącej i jej pełnomocnika ani szczególnej dyspozycyjności, ani poniesienia wyjątkowych nakładów, gdyż wystarczającym byłoby ich elektroniczne wygenerowanie.
Skarżąca nie przedstawiła także dokumentów potwierdzających wysokość ponoszonych przez nią miesięcznie wydatków na konieczne utrzymanie rodziny.
Wobec powyższego uznać należy, że strona nie ujawniła wszystkich danych dotyczących jej sytuacji materialnej i finansowej, przedstawiając tylko takie informacje, które mają świadczyć o tym, że jej sytuacja jest zła. Tymczasem, do uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wystarczy ogólne twierdzenie o trudnej sytuacji finansowej skarżącej. Przyznanie prawa pomocy jest możliwe wyłącznie w przypadku wyczerpującego przedstawienia informacji dotyczącej sytuacji materialnej strony, zawierającej przede wszystkim dokładne dane dotyczące wysokości otrzymywanych dochodów, i to niezależnie od ich źródła, które w zestawieniu z ponoszonymi wydatkami na konieczne utrzymanie umożliwiają dokonanie oceny, czy strona nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Na marginesie wskazać należy, że wydanie przez sąd administracyjny rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy wiąże ten sąd tylko w danej sprawie. Nie ma ono natomiast charakteru wiążącego ani w innych sprawach toczących się przed tym sądem, ani w sprawach zainicjowanych przed innymi sądami administracyjnymi.
Wobec powyższego, nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku strony o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.