I SA/Łd 64/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kowalski po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat M. J. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości wraz z opłatą prolongacyjną w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości p o s t a n a w i a: przyznać i nakazać wypłatę z funduszy Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi adwokat M. J. kwotę 120,00 zł (sto dwadzieścia) wraz z należnym od tej kwoty podatkiem od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. UZASADNIENIE W dniu [...] r. adw. K. P. – M. z substytucji adw. M.J., ustanowionej na zasadzie prawa pomocy, złożyła do akt sprawy opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku tutejszego sądu z dnia [...] r., wnosząc równocześnie o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kwestię wynagrodzenia adwokata ustanowionego na zasadzie prawa pomocy reguluje art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz § 19 w związku z przepisem § 18 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Stosownie do pierwszego z powołanych przepisów wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokackie w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków, zgodnie zaś z drugim z nich koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego rozporządzenia natomiast stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądem administracyjnym za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł W tym stanie należało, stosownie do powołanych przepisów, przyznać adwokatowi wynagrodzenie w wysokości 120 zł wraz z należnym od tej kwoty podatkiem VAT. Mając powyższe na uwadze, na podstawie cytowanych powyżej przepisów, orzeczono jak w postanowieniu. Sz.Ch.