III SA/Gl 378/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 24 września 2008 r. sprawy ze skargi M.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] uchylającej w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za [...] r. zobowiązania podatkowego w kwocie [...] zł i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z akt administracyjnych wynika, że Dyrektor Izby Skarbowej w K. działając w trybie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku zawartego w skardze postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] odmówił wstrzymania wykonania decyzji organu odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] uchylającej w całości decyzję organu kontroli skarbowej wydanej w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za [...] r. zobowiązania podatkowego w kwocie [...] zł i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji wskazując, że zgodnie z informacją uzyskaną od Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] r. strona nie posiada zaległości w podatku od towarów i usług za dany miesiąc rozliczeniowy . Decyzją kasacyjną organu II instancji uchylono decyzję organu kontroli skarbowej, który to za przedmiotowy miesiąc nie wydał nowego rozstrzygnięcia W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i 2 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U nr 153 , poz. 1270 ze zm. ) – zwanej dalej ustawą - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zasadą jest więc wykonywanie zaskarżonych aktów mających przymiot ostateczności. Wstrzymanie wykonania może nastąpić bądź przez organ, którego decyzja jest skarżona bądź przez sąd administracyjny, na etapie postępowania sądowego. W myśl art. 61 § 3 ustawy po przekazaniu sądowi skargi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności organu administracji, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania – co w rozpatrywanej sprawie nie ma miejsca. Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. T. Woś, Postępowanie sądowoadmistracyjne , s 146; Z. Kmieciak, glosa do Postanowienia NSA z dnia 23. 01. 1997 r ., SA/Rz 1382/96. OSP 1998, z. 3, poz. 54, t 1). Wstrzymanie wykonania decyzji dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Przedmiotem skargi strony jest decyzja nr [...] Dyrektora Izby Skarbowej w K. uchylająca w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za miesiąc [...]r. zobowiązania podatkowego w kwocie [...] zł i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Decyzja ostateczna, o wstrzymanie wykonania której zawnioskował skarżący w skardze nie jest zatem decyzją nadającą się i podlegającą wykonaniu, w szczególności w postępowaniu egzekucyjnym . Nie można zatem uznać by wobec niej mogła mieć zastosowanie instytucja wstrzymania wykonania. Powyższe powoduje zatem konieczność oddalenia wniosku . Na marginesie postanowienia zauważyć należy, iż jak wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w K. organ kontroli skarbowej nie wydał nowego rozstrzygnięcia w zakresie zobowiązania w podatku od towarów i usług za przedmiotowy miesiąc rozliczeniowy . W opisanym stanie faktycznym i prawnym na postawie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji .