II OZ 1085/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia del. WSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 października 2009 r., sygn. akt II SA/Gl 996/08 o odrzuceniu skargi kasacyjnej E. Ś. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 czerwca 2009 r., sygn. akt IV SA/Gl 996/08 w sprawie ze skargi na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez skarżącą E. Ś., od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 czerwca 2009 r., sygn. akt IV SA/Gl 996/08, w sprawie ze skargi E. Ś. na decyzję Państwowego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej. W uzasadnieniu przedmiotowego postanowienia Sąd wskazał, że przyczyną odrzucenia skargi kasacyjnej był fakt jej sporządzenia przez skarżącą osobiście. Powyższe w ocenie Sądu wypełniało przesłankę odrzucenia skargi kasacyjnej z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a." Pismem datowanym 14 listopada 2009 r. skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 19 października 2009 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Pomimo prawidłowego pouczenia o obowiązku sporządzenia zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika, przedmiotowe zażalenie zostało sporządzone przez skarżącą osobiście. W treści zażalenia skarżąca stwierdziła, że nie mogło być ono sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika "z powodu fizycznych niemożliwości". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z treścią art. 194 § 4 powołanej ustawy p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Wyjątkowo, w sytuacji gdy strona jest: sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, zażalenie tego rodzaju może być sporządzone osobiście przez stronę. Ponieważ skarżąca w myśl art. 194 § 4 p.p.s.a. nie była uprawniona do sporządzenia przedmiotowego zażalenia, zażalenie należało uznać za niedopuszczalne i jako takie odrzucić. Jednocześnie Sąd zwraca uwagę, że przedmiotem niniejszego postępowania zażaleniowego była wyłącznie kwestia dopuszczalności zażalenia na postanowienie w sprawie odrzucenia skargi kasacyjnej. Zatem poza przedmiotem rozważań Sądu pozostały podniesione przez skarżącą w zażaleniu wnioski w sprawie udzielenia jej prawa pomocy. Zauważyć należy ponadto, że stały się one przedmiotem postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2010 r., sygn. akt II OZ 726/10. Z tej przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny, z mocy art. 180 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.