Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I OZ 898/09

Административные суды2009-09-15
Номер дела
I OZ 898/09
Суд
Naczelny Sąd Administracyjny
Дата решения
2009-09-15
Тип
Postanowienie NSA

Судьи

Anna Lech

Резолютивная часть

Oddalono zażalenie

Текст решения

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 15 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia "[...]" Sp. z o.o. i M. B. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 sierpnia 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 1224/09 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Mazowieckiego z dnia [...] 2009 r., nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 1224/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Mazowieckiego z dnia [...] 2009 r., nr [...], w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji powołał się na art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, iż w niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, aby zostały spełnione przesłanki określone we wskazanym przepisie. Na to postanowienie zażalenie złożyli "[...]" Sp. z o.o. oraz M. B. M., wnosząc o wstrzymanie decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Mazowieckiego z dnia [...] 2009 r., nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków, bądź o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. W obszernym uzasadnieniu wskazano między innymi, że obecny sposób ujawnienia jednego budynku na wszystkich podzielonych działkach powoduje, że "[...]" Sp. z o. o nie wykona żadnej z zawartych umów deweloperskich, a co za tym idzie, grozić jej może odpowiedzialność odszkodowawcza. Sytuacja ta, zdaniem Spółki może prowadzić do powstania trudnych do odwrócenia skutków. Ta niewykonalność będzie natomiast wynikać ze skutków zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa mazowieckiego z dnia [...] 2009 r. Podniesiono, że M. M. nie jest stroną którejkolwiek z umów deweloperskich, natomiast z własnych środków zbudował budynki na działkach nr ew. [...] z przeznaczeniem znajdujących się w nich lokali na wynajem, w związku z czym nie musi on składać oświadczenia woli w przedmiocie zbycia udziału w prawie użytkowania wieczystego. Wskazano, że niniejsza sprawa ma skomplikowany charakter, zatem Sąd pierwszej instancji powinien wykazać większą ostrożność przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: stosownie do treści przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, o czym stanowi art. 61 § 3 wskazanej wyżej ustawy. Podkreślić należy, iż katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia, Sąd nie bada zasadności samej skargi. Naczelny Sąd Administracyjny pragnie zaznaczyć, że z art. 61 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, iż to strona jest zobowiązana do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd musi opierać się na materiale pozwalającym zająć stanowisko. Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia na podstawie art. 61 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie oznacza, iż Sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Na etapie rozpoznawania wniosku Sąd winien wziąć pod rozwagę wszelkie okoliczności, jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania jakichkolwiek przyczyn mających uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i w konsekwencji do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny. Przesłanką wstrzymania postanowienia jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, przy czym ustalenie, czy grożąca szkoda jest szkodą znaczną jest możliwe tylko w oparciu o okoliczności konkretnej sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że o znacznej szkodzie można mówić, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Przesłanka spowodowania trudnych do odwrócenia skutków także musi być rozważana z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie uznał, że skarżący nie wykazał, aby zostały spełnione przesłanki określone we wskazanym przepisie. W niniejszej sprawie zarówno we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jak i w złożonym zażaleniu, zostały podniesione argumenty wymagające od Sądu oceny legalności zaskarżonego aktu administracyjnego, co na tym etapie postępowania jest niedopuszczalne. Wskazać bowiem należy, że odnośnie merytorycznych kwestii, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie będzie się wypowiadał odrębnym orzeczeniem rozpoznając skargę "[...]" Sp. z o.o. i M. B. M. na Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa Mazowieckiego z dnia [...] 2009 r., nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków, a nie na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Na tym bowiem etapie Sąd nie bada zasadności samej skargi. Natomiast rolą Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie jest tylko i wyłącznie kontrola instancyjna postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 sierpnia 2009 r. W związku z tym uznać należy, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 sierpnia 2009 r., nie narusza przepisów obowiązującego prawa. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.