I OZ 1184/13

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 października 2013 r. sygn. akt II SAB/Gd 67/12 o odrzuceniu zażalenia S. G. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 lipca 2013 r. o pozostawieniu pisma bez rozpoznania w sprawie ze skargi S. G. na bezczynność Prezesa Sądu [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zaskarżonym postanowieniem z dnia 3 października 2013 r. sygn. akt II SAB/Gd 67/12 odrzucił zażalenie S. G. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 lipca 2013 r. o pozostawieniu pisma bez rozpoznania w sprawie ze skargi S. G. na bezczynność Prezesa Sądu [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, z uwagi na nieuiszczenie przez skarżącego wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 złotych. Sąd I instancji wskazał, że skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie z dnia 15 lipca 2013 r. o pozostawieniu bez rozpoznania jego pisma z dnia 22 maja 2013 r. Zarządzeniem z dnia 16 sierpnia 2013 r. zobowiązano skarżącego na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie: "P.p.s.a.") do uiszczenia wpisu od zażalenia w wysokości 100 złotych, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Odpis zarządzenia doręczono S. G. w dniu 5 września 2013 r. Termin jego wykonania upłynął bezskutecznie w dniu 12 września 2013 r. Nieuiszczenie przez skarżącego żądanego wpisu od zażalenie uzasadniało, zdaniem Sądu I instancji, odrzucenie wniesionego zażalenia na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Zażalenie na postanowienie z 3 października 2013 r. wniósł S. G. W obszernym uzasadnieniu skarżący - cytując liczne przepisy Konstytucji RP, ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. Nr 240, poz. 2052 ze zm.) - zwrócił uwagę m.in. na złe sprawowanie wymiaru sprawiedliwości przez sądy administracyjne oraz podejmowanie przez sędziów "totalitarnych" decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Sąd pouczył, że nieuzupełnienie tego braku fiskalnego w zakreślonym przez Sąd terminie, spowoduje odrzucenie zażalenia. Jak wynika z akt sprawy przedmiotowe wezwanie Sądu, skierowane na adres wskazany w skardze, zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 września 2013 r. W zakreślonym przez Sąd terminie, to jest do dnia 12 września 2013 r., S. G. wezwania tego nie wykonał. Wobec nieuiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, zażalenie to należało odrzucić. Zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zgodne jest zatem z prawem. Jednocześnie stwierdzić należy, że skarżący nie wskazał w zażaleniu żadnych okoliczności, mogących mieć wpływ na odmienną ocenę zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.