II SA/Gl 604/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant Barbara Urban, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2009 r. sprawy ze skargi G. G. (G.) i A. C. na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Skarżący G.G. i A.C. pismem z dnia [...] wnieśli za pośrednictwem Rady Miejskiej w Ś. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na uchwałę tej Rady z dnia [...], Nr [...], w sprawie wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy. Sprawa z tej skargi zawisła przed tut. Sądem pod sygn. akt II SA/Gl 142/09 i zakończona została prawomocnym wyrokiem z dnia 29 czerwca 2009 r. W toku powyższego postępowania sądowoadministracyjnego, skarżący pismem z dnia [...] rozszerzyli żądania swojej skargi, wnosząc o "unieważnienie wszystkich aktów prawa miejscowego wydanych na podstawie uchwały Rady Miejskiej w Ś. Nr [...]". W szczególności wskazali, że chodzi im o stwierdzenie nieważności: - uchwały Zarządu Miasta Ś. z dnia [...], Nr [...], w sprawie przetargów na najem lokali mieszkalnych; - zarządzenia Prezydenta Miasta Ś. z dnia [...], Nr [...], w sprawie regulaminu organizowania i przeprowadzania przetargu na najem lokali mieszkalnych oraz - uchwały Rady Miejskiej w Ś. z dnia [...], Nr [...], w sprawie zmiany uchwały Nr [...]. Zarządzeniem z dnia 29 kwietnia 2009 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Gl 142/09, Sąd wezwał skarżących do wykazania w terminie 7 dni, że ich pismo z dnia [...] poprzedzone zostało wezwaniami do usunięcia naruszenia prawa skierowanymi do odpowiednich organów gminy w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz.U. z 2001 roku, Nr 142, poz. 1591 z późn. zm., zwanej dalej u.s.g.) w odniesieniu do wszystkich zaskarżonych aktów pod rygorem odrzucenia skargi w tym zakresie. W dniu [...] skarżący nadesłali do tut. Sądu m.in. odpis swojego wniosku z dnia [...] o "unieważnienie" uchwały Rady Miejskiej w Ś. z dnia [...], Nr [...], adresowanego do tej Rady i opatrzonego jej prezentatą z datą [...]. Zarządzeniem z dnia 29 maja 2009 r. Sąd rozdzielił skargi (pismo skarżących z dnia [...]), w wyniku czego przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga na uchwałę Rady Miejskiej w Ś. z dnia [...], Nr [...], w sprawie zmiany uchwały tej Rady Nr [...] z dnia [...] w sprawie wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy. W odpowiedzi na skargę Gmina Ś. wniosła o jej oddalenie wskazując, że zaskarżona uchwała nie ma charakteru aktu prawa miejscowego, a ponadto została uchylona uchwałą Rady Miejskiej Nr [...]. Na rozprawie w dniu 13 listopada 2009 r. obecni pełnomocnicy stron podtrzymali swoje dotychczasowe stanowiska, a Sąd dopuścił dowód z akt sprawy II SA/Gl 142/09 na okoliczność terminu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd w pierwszej kolejności miał obowiązek zbadania, czy skarga spełnia wymagania formalne i czy została wniesiona w ustawowym terminie; innymi słowy czy nie zachodziły przesłanki skutkujące odrzuceniem skargi. Na wstępie przyjdzie stwierdzić, że skarga została wniesiona w trybie art. 101 u.s.g. Zgodnie z tym przepisem każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego (art. 101 ust. 1 ustawy). Zatem warunkiem wniesienia skargi powszechnej do sądu administracyjnego na uchwałę organu gminy jest uprzednie wezwanie tego organu do usunięcia naruszenia. Z wezwaniem takim można wystąpić w każdym czasie. Jego bezskuteczność jest przesłanką zaskarżenia uchwały do sądu. Wezwanie do usunięcia naruszenia będzie bezskuteczne wtedy, gdy wezwany organ gminy wyraźnie odmówi usunięcia naruszenia bądź nie zajmie żadnego stanowiska w tej kwestii w terminie przewidzianym dla załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym (art. 101 ust. 3). W orzecznictwie zwrócono uwagę na fakt, że negatywne stanowisko rady gminy w przedmiocie wezwania do usunięcia naruszenia prawa może być ujawnione i zakomunikowane wzywającemu w każdy sposób, który dostatecznie ujawnia odmowę dokonania żądanego usunięcia naruszenia prawa (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 stycznia 2001 roku, sygn. akt III RN 54/00, OSNP z 2001 roku, Nr 21, poz. 633). Zauważyć też przyjdzie, że zgodnie z art. 102a u.s.g. w sprawach skargi powszechnej nie stosuje się przepisów art. 52 § 3 i 4 p.s.a. Zastosowanie znajdzie natomiast art. 53 § 1 p.s.a., w myśl którego skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przenosząc powyższe regulacje prawne na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić przyjdzie, że wstępnym i koniecznym warunkiem dopuszczalności skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy jest uprzednie wezwanie organu do usunięcia naruszenia, o którym stanowi art. 101 ust. 1 u.s.g. Skarżący warunku tego nie spełnili, albowiem ich pismo z dnia [...] nie może być potraktowane jako "uprzednie" w stosunku do momentu wniesienia skargi. Dodatkowo wskazać należy, że skarżący zostali wezwani do uzupełnienia tego braku (vide: zarządzenie tut. Sądu z dnia 29 kwietnia 2009 r. w sprawie II SA/Gl 142/09 – k. 43 akt sądowych tamtej sprawy) i pouczeni, że brak wykazania uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. W tym stanie rzeczy stwierdzić przyjdzie, że skarga została wniesiona bez wyczerpania trybu do jej wniesienia (art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm. - w związku z art. 101 ust. 1 u.s.g). Tym samym skarga podlegała odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec odrzucenia skargi z powodu jej niedopuszczalności Sąd nie mógł dokonać merytorycznej kontroli zaskarżonej uchwały.