II SA/Gl 925/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. i E.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę w kwestii wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] uchylił decyzję Prezydenta Miasta C. nr [...] z dnia [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą inwestorowi B.K. pozwolenia na rozbiórkę obiektu handlowego oraz pozwolenia na budowę budynku usługowego wraz z wewnętrzną instalacją na działkach o nr ewid. [...], [...], [...], [...] obręb [...] oraz nr [...] obręb [...] położonych w C. przy ul. [...] – w części dotyczącej wydania pozwolenia na budowę na działkach nr [...], [...], [...] obręb [...] i w tej części umorzył postępowanie przed organem I instancji jako bezprzedmiotowe, w pozostałym zakresie utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Pismem z dnia [...] skarżący wystąpili z wnioskiem do Wojewody [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia [...] organ ten odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia i krzywdzących skutków, które będą miały znaczący wpływ dla planowanej przez nich inwestycji. Odpis skargi wraz z odpowiedzią na skargę doręczono uczestnikom postępowania wraz z pouczeniem o możliwości ustosunkowania się do zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania w terminie 7 dni. W piśmie z dnia [...] uczestniczka postępowania B.K. oświadczyła przede wszystkim, że skarżący swoim postępowaniem dążą głównie do przedłużania i utrudniania realizowania zamierzonej inwestycji. Pozostali uczestnicy postępowania do dnia wydania niniejszego postanowienia nie ustosunkowali się do przedmiotowego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). zwanej dalej p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym. Okoliczności te sąd winien ocenić zarówno w stosunku do strony skarżącej, jak i uczestników postępowania, bowiem konsekwencje wstrzymania, bądź braku wstrzymania zaskarżonego aktu mogą dotykać w takim samym stopniu inwestora jak i pozostałe strony postępowania. Rozpatrując wniosek skarżących w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W niniejszej sprawie skarżący nie podali bowiem żadnych okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Nie wskazali też żadnej przesłanki, o której mowa w przywołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., tzn. nie wykazali, iż wykonanie tej decyzji spowodowałoby skutek w postaci groźby wyrządzenia skarżącym znacznej szkody lub że powstałe skutki byłyby trudne do odwrócenia. Tymczasem, aby stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący muszą powołać się na konkretne okoliczności pozwalające wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. To na wnioskodawcy spoczywa bowiem obowiązek wykazania, czy spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 715/08). Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.