I SA/Ke 157/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika ustanowionego w ramach prawa pomocy o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. F. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne p o s t a n a w i a: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz radcy prawnego T. G. kwotę 146,40 (sto czterdzieści sześć 40/100) złotych w tym VAT w kwocie 26,40 (dwadzieścia sześć 40/100) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu oraz 17 (siedemnaście) złotych tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. UZASADNIENIE M. F. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne. Wnioskiem złożonym w dniu 30 czerwca 2009r. skarżąca zwróciła się o przyznanie prawa pomocy m.in. poprzez ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 7 lipca 2009r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach ustanowił dla skarżącej radcę prawnego z urzędu. Na tej podstawie Dziekan Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w Kielcach w piśmie z dnia 23 lipca 2009r. poinformował WSA w Kielcach, że wyznaczył dla skarżącej pełnomocnika w osobie radcy prawnego T.G. W dniu 29 lipca 2009r. w tut. Sądzie radca prawny T. G. złożyła pełnomocnictwo do prowadzenia sprawy przed sądem administracyjnym udzielone przez skarżącą radcy prawnemu. oraz skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 18 czerwca 2009r. sygn. akt I SA/Ke 157/09, oddalającego skargę. W skardze kasacyjnej pełnomocnik skarżącej wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów zastępstwa procesowego, oświadczając jednocześnie, że nie otrzymała wynagrodzenia. Wyrokiem z dnia 14 września 2010r. sygn. akt II GSK 750/09 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Pismem z dnia 5 listopada 2010r. radca prawny T. G. ponowiła wniosek o przyznanie wynagrodzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) radca prawny wyznaczony do udzielenia pomocy prawnej w ramach prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), powoływane dalej jako rozporządzenie. W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawka przed sądem administracyjnym za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł. Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłatę zasądzaną na rzecz radcy prawnego sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Niniejsza sprawa dotyczy odmowy umorzenia należności składkowych, a zatem należy do kategorii spraw określonych w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia. Stawka minimalna dla tej kategorii spraw wynosi 240 zł. Pełnomocnik ustanowiony z urzędu sporządził i wniósł do Sądu skargę kasacyjną. Wobec powyższego, na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c oraz w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Sąd ustalił wynagrodzenie w sprawie w kwocie 146,40 zł, w tym 26,40 zł podatku VAT, i sumę tę przyznał radcy prawnemu. Jak wynika z dołączonej przez radcę prawnego kserokopii dowodu wpłaty, uiściła ona kwotę 17 zł tytułem opłaty skarbowej od złożonego do akt sprawy dokumentu pełnomocnictwa, stosownie do przepisów ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 225 poz. 1635 ze zm.). Powyższa kwota stanowi więc niezbędny, udokumentowany wydatek radcy prawnego należny mu wraz z wynagrodzeniem za udzielenie z urzędu pomocy prawnej. Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w części dyspozytywnej postanowienia.