II GZ 878/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 września 2017 r. sygn. akt III SA/Gl 1393/16 w zakresie odrzucenia zażalenia oraz zwrotu wpisu sądowego w sprawie ze skargi [...] na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty podwyższonej za wydobywanie kopaliny bez wymaganej koncesji postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 11 września 2017 r., sygn. akt III SA/Gl 1393/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie [...] na postanowienie tego Sądu z dnia 26 czerwca 2017 r. o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia [...] sierpnia 2016 r. w przedmiocie ustalenia opłaty podwyższonej za wydobywanie kopaliny bez wymaganej koncesji. Sąd I instancji wskazał, że w ustawowym terminie [...] (dalej: skarżąca) wniosła zażalenie na ww. postanowienie z dnia 26 czerwca 2017 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zażalenie zawierało jeden odpis, jednak zarówno samo zażalenie oraz jego odpis nie były podpisane przez wnoszącego środek zaskarżenia pełnomocnika strony. W tym stanie rzeczy zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 lipca 2017 r. wezwano stronę, za pośrednictwem jej pełnomocnika, do uzupełnienia braku formalnego zażalenia poprzez nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza zażalenia oraz jego odpisu, ewentualnie własnoręcznego podpisania zażalenia znajdującego się w aktach sprawy oraz odpisu tego zażalenia, celem doręczenia organowi – sporządzonego zgodnie z art. 48 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) – w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. W tym samym dniu wezwano stronę do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł. Powyższe zarządzenia doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 16 sierpnia 2017 r. W ustawowym terminie skarżąca uiściła wpis sądowy od zażalenia. Natomiast w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braku formalnego zażalenia w zakreślonym terminie do akt sprawy nadesłano jedynie podpisany egzemplarz zażalenia nie nadsyłając jednocześnie podpisanego odpisu tego zażalenia (który miał być doręczony organowi). Pomimo wyraźnego wezwania do uzupełnienia braku formalnego zażalenia (wezwanie z dnia 28 lipca 2017 r.) brak formalny zażalenia nie został uzupełniony. Wobec tego zażalenie podlegało odrzuceniu. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego zmianę i przyjęcie zażalenia do rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: 1. błąd w ustaleniach faktycznych mających istotne znacznie dla sprawy polegający na przyjęciu, że strona otrzymała zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lipca 2017 r. wzywające ją do nadesłania własnoręcznie podpisanego egzemplarza zażalenia z dnia 13 lipca 2017 r. wraz z jego odpisem, 2. naruszenia przepisów postępowania mające wpływ na treść orzeczenia, tj.: a) art. 178 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie w sytuacji gdy: - skarżąca nie otrzymała zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 lipca wzywającego do usunięcia braków formalnych zażalenia, - skarżąca wykonała obowiązek określony w piśmie z dnia 7 sierpnia 2017 r. polegający na wysłaniu na adres Sądu podpisanego egzemplarza przedmiotowego zażalenia, - pismo z dnia 7 sierpnia 2017 r. nie wskazywało braków formalnych przedmiotowego zażalenia, a jednie czynności za pomocą których mogą one zostać usunięte, - skarżąca nie została zobowiązana do dostarczenia wraz z podpisanym egzemplarzem przedmiotowego zażalenia jego odpisu, b) art. 163 § 2 w zw. z art. 167 p.p.s.a. poprzez niedoręczenie zarządzenia z dnia 28 lipca 2017 r. wzywającego do usunięcia braków formalnych zażalenia z dnia 13 lipca 2017 r., co skutkuje brak możliwość rozpoczęcia biegu terminu do uzupełnienia braków. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że nie była w sposób prawidłowy wezwana do uzupełnienia braku formalnego. Z treści pisma z dnia 7 sierpnia 2017 r. nie sposób wywnioskować, na czym faktycznie polegał brak formalny jakim było obarczone przedmiotowe zażalenie. Pismo to zawiera jedynie wskazanie, czynności jakie skarżąca ma podjąć w celu usunięcia braków formalnych zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie zaś do art. 49 § 1 p.p.s.a. wykładanego w związku z przywołanymi wyżej przepisami, jeżeli zażalenie nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia tego środka zaskarżenia. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo procesowe powinno zawierać podpis strony, bądź jej pełnomocnika. Natomiast w myśl art. 47 § 1 p.p.s.a do pisma strony należy dołączyć jego odpisy (również podpisane) celem doręczenia ich stronom. W rozpoznawanej sprawie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 lipca 2017 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego zażalenia poprzez nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza zażalenia oraz jego odpisu, ewentualnie własnoręcznego podpisania zażalenia znajdującego się w aktach sprawy oraz odpisu tego zażalenia, celem doręczenia organowi – sporządzonego zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a. – w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Jak wynika z akt sprawy wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 16 sierpnia 2017 r. (k. 110). Z treści wezwania, które otrzymał pełnomocnik skarżącej jasno wynika że dotyczy ono "(...) usunięcia braków formalnych zażalenia z dnia 13 lipca 2017 r. (...)" W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego treść wezwania jest klarowana i nie budzi żadnych wątpliwości do uzupełnienia jakiego braku formalnego zażalenia skarżąca została zobowiązana. Przewodniczący Wydziału wyraźnie wskazał, że chodzi o nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza zażalenia oraz jego odpisu, ewentualnie własnoręcznego podpisania zażalenia znajdującego się w aktach sprawy oraz odpisu tego zażalenia, celem doręczenia organowi. Przy czym, bez znaczenia jest to, że pełnomocnikowi jak twierdzi skarżąca doręczone zostało wezwanie, a nie zarządzenie, skoro wezwanie zostało sporządzone w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 28 lipca 2017 r. i odzwierciedlało jego treść. Zatem pełnomocnik skarżącej wiedział do uzupełniania jakiego braku formalnego zażalenia został wezwany i z czego wynikało to wezwanie. Bezspornym jest, że w odpowiedzi na powyższe wezwanie do uzupełnienia braku formalnego zażalenia w zakreślonym terminie do akt sprawy nadesłano jedynie podpisany egzemplarz zażalenia nie nadsyłając jednocześnie podpisanego odpisu tego zażalenia (który miał być doręczony organowi). Wobec tego Sąd I instancji prawidłowo uznał, że pomimo wyraźnego wezwania do uzupełnienia braku formalnego zażalenia (wezwanie z dnia 28 lipca 2017 r.) brak formalny zażalenia nie został uzupełniony. Wobec tego zażalenie podlegało odrzuceniu. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i dlatego, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.