III SA/Wa 1475/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Kleiber po rozpoznaniu w dniu 10 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. L. na postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie – odmowy rozłożenia na raty kwoty z tytułu podatku od zasiedzenia nieruchomości postanawia -odrzucić skargę- UZASADNIENIE B. L. złożyła skargę na postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2009 r., w którym organ nie wyraził zgody na rozłożenie na raty kwoty 9.333,00 zł z tytułu podatku od zasiedzenia nieruchomości wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości 221,00 zł.. W piśmie z 21 sierpnia 2009 r. kierowanym do Sądu - Prezydent Miasta podniósł, że w sposób prawidłowy poinformowano Skarżącą w pouczeniu załączonym do postanowienia z dnia [...] lipca 2009 r., iż na zaskarżone postanowienie nie przysługuje zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, orzekając w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie wydane zostało na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz.U. Nr 203, poz. 1966 ze zm.). W świetle tego przepisu w przypadku pobieranych przez urząd skarbowy podatków i opłat stanowiących w całości dochody jednostek samorządu terytorialnego, naczelnik tego urzędu może umarzać, odraczać termin zapłaty lub rozkładać na raty należności oraz zwalniać płatnika z obowiązku pobrania bądź ograniczać pobór należności wyłącznie na wniosek lub za zgodą przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego. Wniosek lub zgoda są wydawane w formie postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Ponieważ służy ono do wyrażania stanowiska w sprawie, to nie można również uznać, że zaskarżone postanowienie należy do kategorii postanowień, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., tj. kończących postępowanie, lub też rozstrzygających sprawę co do istoty. Od decyzji wydanej przez organ podatkowy właściwy w sprawie rozłożenia na raty kwoty podatku z tytułu zasiedzenia nieruchomości, Skarżącej będzie przysługiwało prawo wniesienia odwołania. Dopiero wyczerpanie administracyjnego toku instancji otworzy jej drogę do uruchomienia kontroli sądu administracyjnego. Z powyższych względów skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a.