II SAB/Bd 34/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak po rozpoznaniu w dniu 8 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. C. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na Dyrektora [...] postanawia : odrzucić skargę. UZASADNIENIE Skarżący D. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpatrzenia uprzedniej skargi na Dyrektora [...] w związku z brakiem pisemnej odpowiedzi na pismo z dnia [...] kwietnia 2008 r. W odpowiedzi na skargę, organ, którego bezczynność zaskarżono podniósł, że w przypadku skargi skierowanej do Prezydenta Miasta [...] jako organu nadrzędnego nad Dyrektorem[...]., zgodnie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, bez zbędnej zwłoki wszczęto procedurę wyjaśniająca, a cała sprawa została załatwiona w ustawowym terminie 1 miesiąca (wpływ pisma [...] maj 2008 r. - rozstrzygnięcie [...] czerwca 2008 r.), podkreślając przy tym, że o sposobie załatwienia skargi pisemnie zawiadomiono skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zakres działania sądu administracyjnego został określony w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a., zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, obejmując orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Z cytowanego przepisu wynika więc, że skarga na bezczynność organów podlega kontroli sądu administracyjnego w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Podkreślić przy tym należy, że w przypadku skargi na bezczynność organu przedmiotem kontroli sądowej nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie w określonym przez prawo terminie (vide: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Jan Paweł Tarno, Lewis Nexis, Warszawa 2004, str.27-28). Skarga na bezczynność organu może być zatem wniesiona w sprawach, w których wydawane są decyzje i postanowienia (art. 3 § 2 pkt 1-3 P.p.s.a.) oraz w sprawach, w których mogą być podejmowane akty lub czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a., a także wówczas, gdy odrębna ustawa tak stanowi. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że analiza treści skargi oraz załączonych do niej pism prowadzi do wniosku, że strona skarżąca podnosi wobec Prezydenta Miasta [...] szereg zarzutów osadzonych normatywnie na regulacji przepisów działu VIII Kpa, tj. art. 227 i następne. Wskazuje na to w szczególności treść żądania zawarta w treść skargi, sprowadzająca się do zarzucenia braku podejmowania rozstrzygnięcia dotyczącego wniosku z dnia [...] maja 2008 r. w sprawie skargi na Dyrektora [...] w związku z brakiem pisemnej odpowiedzi na pismo z dnia [...]kwietnia 2008 r. Natomiast jak wynika z odpowiedzi na skargę, Prezydent Miasta [...]wszczął właściwe postępowanie w trybie przepisów działu VIII K.p.a., mające wyjaśnić zasadność zarzutów podnoszonych w skardze, w wyniku czego ustalono, iż skarżący otrzymał odpowiedzi na wszystkie pisma kierowane przez niego w roku 2008 r. do Dyrektora [...] , bądź to w formie pisemnej, bądź też ustnej w trakcie spotkania z kierownikami działów w siedzibie[...], w związku z powyższym Prezydent Miasta [...] uznał skargę D. C. za niezasadną. W myśl art. 227 Kpa przedmiotem skargi powszechnej może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwienie spraw. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany został pogląd, że skarga z art. 227 Kpa jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, nie dającym jednak podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2000 r., sygn. akt III SAB 108/99, LEX nr 48017). W konsekwencji należy więc przyjąć, że bezczynność w postępowaniu dotyczącym skargi powszechnej nie może być również przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako niedopuszczalną, należało odrzucić.