Ppolska.starec← UrzadnikВойти

VII SA/Wa 1158/10

Административные суды2010-11-10
Номер дела
VII SA/Wa 1158/10
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата решения
2010-11-10
Тип
Postanowienie WSA w Warszawie

Судьи

Tadeusz Nowak

Резолютивная часть

Sprostowano omyłkę

Текст решения

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. J. na decyzję: Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia:[...] maja 2010r., znak: [...] w przedmiocie: odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. Sprostować komparycję postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 października 2010r. w ten sposób, że w wersie dziewiątym zamiast numeru decyzji: "[...] " wpisać numer: "[...]", 2. Sprostować sentencję postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 października 2010r. w ten sposób, że zamiast numeru decyzji: "[...]" wpisać numer: "[...]", 3. Sprostować uzasadnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 października 2010r. w ten sposób, że w wersie trzecim zamiast numeru decyzji: "[...] " wpisać numer: "[...]". UZASADNIENIE Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2000r., Nr 153 1270 ze zm.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Natomiast zgodnie z art. 166 do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 października 2010r. zaistniała oczywista omyłka pisarska polegająca na błędnym oznaczeniu numeru decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2010r. Wpisano bowiem zamiast numeru decyzji "[...]" numer: "[....]". Z powyższych względów na podstawie art. 156 w zw. art. 166 cytowanej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.