I OW 202/13

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Irena Kamińska, Sędzia NSA Barbara Adamiak (spr.), Sędzia del. WSA Olga Żurawska-Matusiak, Protokolant sekretarz sądowy Julia Chudzyńska, po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2013 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wójta Gminy Krasne o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Wójtem Gminy Krasne a Prezydentem Miasta Stołecznego Warszawy w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku P. S. o udzielenie pomocy finansowej w formie zasiłku stałego postanawia: umorzyć postępowanie. UZASADNIENIE Wójt Gminy Krasne wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość z Prezydentem Miasta Stołecznego Warszawy w sprawie o udzielenie pomocy finansowej w formie zasiłku stałego P. S. Wnosił o wskazanie Prezydenta m.st. Warszawy. W uzasadnieniu wskazał, że P. S. zamieszkały w Warszawie złożył do Ośrodka Pomoc Społecznie Dzielnica Białołęka m.st. Warszawy wniosek o przyznanie comiesięcznego zasiłku, ze względu na umiarkowany stopień niepełnosprawności. Wnioskodawca w chwili składania przedmiotowego wniosku (obecnie również) przebywał w Szpitalu [...] w C. przy ul. [...], ([...]). P. S. niejednokrotnie podkreślał, że jego adres zamieszkania to: ul. [...], [...]. W dniu [...] lipca 2013 r. do Ośrodka Pomocy Społecznej w Krasnem wpłynęło zawiadomienie z Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy Białołęka m.st. Warszawy (znak: [...]), w którym organ uznał się za niewłaściwy do załatwienia sprawy i przekazał wniosek P. S. do załatwienia zgodnie z kompetencją. Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Krasnem również uznał się niewłaściwym do rozpoznania wniosku z dnia 17 czerwca 2013 r., z uwagi na zapis art. 101 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 182) zgodnie z którym właściwość gminy ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie, przy czym miejsce zamieszkania i miejsce zameldowania to dwa odrębne stany. Zameldowanie jest czynnością administracyjną służącą m.in. do ewidencji ludności i nie przesądza o miejscu zamieszkania. Miejsce zamieszkania to miejsce, w którym faktycznie dana osoba znajduje się i w którym ma zamiar zatrzymać się na stałe; to miejsce, gdzie znajduje się tzw. centrum interesów życiowych danej osoby. Na miejsce zamieszkania składają się trzy podstawowe elementy: miejscowość w znaczeniu administracyjnym, miejsce stałego faktycznego przebywania oraz wola stałego pobytu w miejscowości. Właściwość miejscową gminy zobowiązanej do rozpoznania sprawy dotyczącej świadczenia z pomocy społecznej zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 182) ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie. Przy tak określonej właściwości organów konieczne jest ustalenie, czy P. S. jest osobą bezdomną. Pojęcie osoby bezdomnej zostało zdefiniowane w art. 6 pkt 8 ustawy o pomocy społecznej. W świetle art. 6 pkt 8 tej ustawy osoba bezdomna to osoba niezamieszkująca w lokalu mieszkalnym w rozumieniu przepisów o ochronie praw lokatorów i mieszkaniowym zasobie gminy i niezameldowana na pobyt stały, w rozumieniu przepisów o ewidencji ludności i dowodach osobistych, a także osoba niezamieszkująca w lokalu mieszkalnym i zameldowana na pobyt stały w lokalu, w którym nie ma możliwości zamieszkania. P. S. jest zameldowany na pobyt stały w miejscowości Krasne, jednak od 5 lat nie przebywa tam, zamieszkuje bowiem w Warszawie przy ul. [...], i również ten adres wskazuje jako adres do korespondencji. P. S. nie jest osobą bezdomną. A jedynie w przypadku osoby bezdomnej właściwą miejscowo jest gmina ostatniego miejsca zameldowania tej osoby na pobyt stały – ust. 2 art. 101 ww. ustawy. W zaistniałym stanie faktycznym należy podkreślić, iż w niniejszej sprawie mamy do czynienia z osobą ubiegającą się o świadczenie, która przebywa w Szpitalu, u której stopień niepełnosprawności został zaliczony do umiarkowanego stopnia. Po skończeniu terapii zainteresowany nie zamierza wrócić do Krasnego, gdzie nie przebywa od 2008 roku. Wprawdzie ostatnim miejscem zameldowania P. S. na pobyt stały jest Krasne, to jednak z mocy art. 101 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej właściwą miejscowo w niniejszej sprawie jest gmina miejsca pobytu osoby ubiegającej się o świadczenie. Skoro zaś miejscem pobytu jest Warszawa to organem właściwym do rozpoznania wniosku o przyznanie zasiłku stałego – zgodnie z art. 101 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej jest Ośrodek Pomocy Społecznej Dzielnicy Białołęka m.st. Warszawy. W odpowiedzi na wniosek Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy Białołęka m.st. Warszawy działając z upoważnienia Prezydenta m.st. Warszawy wobec zmiany sytuacji osobistej P. S. i uwzględniając treść oświadczenia wnioskodawcy z dnia 1 lipca 2013 r. uznał się za organ właściwy do rozpatrzenia wniosku o przyznanie zasiłku stałego. Decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. przyznano świadczenie w formie zasiłku stałego wraz ze składką na ubezpieczenie zdrowotne. W uzasadnieniu wskazał, że P. S. będąc w Szpitalu [...] w C. złożył do Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy Białołęka m.st. Warszawy wniosek o przyznanie pomocy w formie comiesięcznego zasiłku ze względu na posiadany stopień niepełnosprawności. Zainteresowany od 8 maja 2013 r. nie przebywał w Warszawie, przerwał terapię. Tym samym trudno było określić czy nadal powróci do Warszawy, czy też jego centrum interesów życiowych związane będzie z innym miastem. Stąd tutejszy Ośrodek wysłał zawiadomienie do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Krasnym właściwego miejsca zameldowania P. S. i uznał się za organ niewłaściwy do załatwienia sprawy. W dniu 10 lipca 2013 r. P. S. zgłosił się do Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy Białołęka m.st. Warszawy oświadczając, że ponownie zaczyna terapię [...], dlatego też Warszawa będzie jego stałym miejscem pobytu na czas terapii. Wobec zmiany sytuacji osobistej, zgodnie z art. 101 ustawy o pomocy społecznej tutejszy Ośrodek uznał się za właściwym rozpatrzenia wniosku P. S. o przyznanie zasiłku stałego i wydał decyzję administracyjną przyznającą pomoc. Jednocześnie o powyższym powiadomił Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Krasnem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sporem o właściwość jest sytuacja prawna, w której z powodu braku rozwiązań prawnych przesądzających o kompetencji organu administracji publicznej do załatwienia danego rodzaju spraw, powstają wątpliwości interpretacyjne co do zdolności prawnej rozpoznania i rozstrzygnięcia konkretnej sprawy indywidualnej. W sprawie rozstrzygnięcie sporu o właściwość stało się bezprzedmiotowe. Prezydent m.st. Warszawy uznał, że właściwość miejscowa jemu przynależy, rozpoznając i rozstrzygając sprawę decyzją. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 15 § 2 w związku z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.