V SA/Wa 1709/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Protokolant st. specjalista - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2019 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] na informację Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę UZASADNIENIE Przedmiotem skargi [...] z siedzibą w P. (dalej jako: "skarżąca", "strona" lub "fundacja") jest rozstrzygnięcie M. Jednostki Wdrażania Programów Unijnych (dalej jako: "MJWPU", "IP" lub "organ"), z (...) września 2019 r. nr (...) w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym. Skarżąca złożyła wniosek o dofinasowanie realizacji projektu pt. "[...] w L. i L." w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa M. na lata 2014-2020, Oś priorytetowa X Edukacja dla rozwoju regionu, Działanie 101.1 Kształcenie i rozwój dzieci i młodzieży, Poddziałanie 10.1.1 Edukacja ogólna. Wnioskowi nadano numer: (...). Pismem z (...) lipca 2019 r. poinformowano stronę, że jej wniosek o dofinansowanie został oceniony pozytywnie. Jednakże ze względu na ustaloną kwotę dostępną na przedmiotowy konkurs oraz liczbę przyznanych punktów wniosek z powodu braku środków finansowych nie został przyjęty do dofinansowania. Do pisma załączono karty oceny merytorycznej wniosku. W toku oceny merytorycznej projekt od jednego z oceniających uzyskał 85 punktów za spełnienie ogólnych kryteriów merytorycznych oraz dodatkowo 12 punktów za spełnienie kryterium merytorycznego szczegółowego nr 3(2), 5(2), 8(8); w sumie 97 punktów. W drugiej ocenie projekt uzyskał 79 punktów za spełnienie ogólnych kryteriów merytorycznych oraz dodatkowo 12 punktów za spełnienie kryterium merytorycznego szczegółowego nr 3(2), 5(2), 8(8); w sumie 91 punktów. W rezultacie projekt uzyskał 94 punkty. Pismem z (...) lipca 2019 r. skarżąca złożyła protest od powyższej oceny. Strona nie zgodziła się z negatywną oceną Kryteriów merytorycznego szczegółowego nr 1, nr 2 nr 6 nr 9 oraz kryteriów merytorycznych ogólnych nr 1, nr 2, nr 3, nr 5 , nr 6, nr 8 i nr 9. W zaskarżonym piśmie z (...) września 2019 r. IP zawarła informację o nieuwzględnieniu protestu. W zakresie kryterium merytorycznego szczególnego: "Projekt wspiera wyłącznie szkoły i uczniów o największych i specjalnych potrzebach edukacyjnych i rozwojowych", dalej jako: "Kryterium MS1" podtrzymano wynik oceny kryterium – 0 punktów. Wskazano, że zgodnie z opisem kryterium, uznanie, że wnioskodawca nie spełnia wskazanych we wniosku powszechnie uznanych wymogów świadczących o specjalnych potrzebach edukacyjnych i rozwojowych szkół i uczniów (przynajmniej trzech), jest możliwe o ile w każdym z nich, szkoła objęta projektem nie spełnia przynajmniej dwóch wymienionych elementów z charakterystyki przypisanej do danego wymagania. Wnioskodawca wymienił niespełnienie 3 spośród powszechnie uznanych wymogów świadczących o specjalnych potrzebach edukacyjnych i rozwojowych szkół i uczniów, jednak nie zastosował się do wszystkich warunków kryterium i nie zawarł w treści wniosku o dofinansowanie informacji potwierdzających niespełnienie przynajmniej dwóch wymienionych elementów z charakterystyki przypisanej do danego wymagania. Ponadto, w treści wniosku, nie zawarto informacji potwierdzającej spełnienie następującego wymogu określonego w opisie kryterium: "Niespełnienie wymagań musi wynikać z diagnozy, o której mowa w kryterium dostępu nr 7". Organ podkreślił, że zawarcie informacji wskazującej na spełnienie tego wymogu było tym istotniejsze, że w treści wniosku projektodawca powoływał się zarówno na diagnozę jak i analizę przeprowadzoną w październiku 2018 r. MJWPU wskazało, iż wnioskodawca był zobligowany do zawarcia w treści wniosku o dofinansowanie informacji w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości potwierdzających spełnienie wszystkich warunków określonych w kryterium. Z uwagi na brak zawarcia we wniosku informacji pozwalających na pozytywną ocenę, kryterium uznano za niespełnione. IP zauważyła również, że spełnienie kryterium dostępu nr 7 nie przekłada się w sposób automatyczny na spełnienie niniejszego kryterium. Również w zakresie kryterium merytorycznego szczególnego: "W ramach projektu są wykorzystane e-podręczniki bądź e-zasoby/e-materiały dydaktyczne stworzone dzięki środkom EFS w latach 2007-2013 i 2014-2020", dalej jako: "Kryterium MS2" podtrzymano wynik oceny kryterium – 0 punktów. Organ zauważył, że w celu pozytywnej oceny ww. kryterium niezbędne było spełnienie wszystkich warunków określonych w tym kryterium. We wniosku nie zawarto natomiast informacji dotyczących sposobu wykorzystania wymienionych we wniosku materiałów edukacyjnych. MJWPU wskazała, że sam fakt wykorzystania ich w konkretnym szkoleniu nie jest wystarczający w kontekście przedmiotu oceny kryterium, jako że zgodnie z opisem kryterium: "Wnioskodawca wymienia wspomniane tytuły materiałów edukacyjnych i sposób ich wykorzystania, celem weryfikacji zgodności wykorzystywanych materiałów z zakresem merytorycznym realizowanego wsparcia w projekcie". Podkreślono również, że wniosku nie zawarto żadnych informacji, które by potwierdzały zgodność/możliwość wykorzystania określonych we wniosku zasobów w ramach obecnie obowiązującego programu nauczania z uwagi na Reformę Systemu Edukacji. Zdaniem organu brak było także informacji, jakie konkretnie materiały znajdą zastosowanie w projekcie. Nie można było tym samym potwierdzić zgodności planowanych do wykorzystania materiałów z zakresem merytorycznym realizowanego wsparcia w projekcie. Pismem z (...) września 2019 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. rozstrzygnięcie MJWPU o nieuwzględnieniu jej protestu. Powyższe rozstrzygnięcie zaskarżyła w części dotyczącej spełniania Kryterium MS1 i Kryterium MS2. Organowi zarzuciła: 1) naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r., poz. 1431 ze zm., dalej jako: "ustawa wdrożeniowa") poprzez nieprzestrzeganie w trakcie oceny spełniania przez skarżącą kryterium wyboru projektu, podstawowych zasad ogólnych wyłaniania projektów do dofinansowania, tj. zasady przejrzystości, rzetelności, bezstronności wyboru projektów oraz równości wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinasowania (dotyczy oceny kryterium zawartego w Regulaminie konkursu nr (...) w ramach RPO WM na lata 2014-2020, Oś priorytetowa: X Edukacja dla rozwoju Regionu, Działanie 10.1 Kształcenie i rozwój dzieci i młodzieży Poddziałanie 10.1.1. Edukacja Ogólna, wersja z listopada 2018 roku). 2) naruszenie art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej poprzez uznanie, iż szczegółowe kryteria merytoryczne nr 1 oraz nr 2 projektu nie zostały spełnione wówczas, gdy zostały one spełnione zgodnie z opisem kryteriów oceny projektów zawartym w Regulaminie konkursu. Zdaniem strony wskazane naruszenia miały istotny wpływ na dokonaną przez Komisję Odwoławczą MJWPU nieprawidłową negatywną ocenę spełniania kryterium dofinansowania projektu przez skarżącą, a w konsekwencji na brak zawarcia z wnioskodawcą umowy o dofinansowanie. W ocenie fundacji, z uwagi na brzmienie art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, negatywna ocena projektu skarżącej powinna zostać uznana za pozbawioną obiektywizmu i rzetelności, tak, więc niezgodną z zasadami wyrażonymi w przepisach prawa, a w szczególności w ustawie wdrożeniowej. Z uwagi na podniesione zarzuty strona wniosła o uwzględnienie skargi oraz stwierdzenie, iż ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując zawartą w zaskarżonej informacji argumentację dotyczącą oceny kryteriów wyboru. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl art. 61 ust. 8 w zw. z art. 52 ust. 2 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Podobnie odniósł się do procedury odwoławczej w art. 67. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Z utrwalonego orzecznictwa sądowoadministracyjnego jednoznacznie wynika, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy prawa wspólnotowego i ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Dla oceny tej nie jest też obojętna udostępniona potencjalnym beneficjentom dokumentacja konkursowa, obejmująca w szczególności wzory wniosków, instrukcje wypełniania poszczególnych dokumentów itp. W art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej ustawodawca postanowił, że właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Zatem regulamin i jego załączniki obowiązujące w danym konkursie mają charakter normatywny, do którego winna zastosować się strona, o czym stanowi wprost wskazany wyżej przepis ustawy wdrożeniowej. Kontrolując w takim zakresie legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia wydanego przez MJWPU, jak również legalność jej działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji z (...) września 2019 r., stwierdzić wypada, że odpowiadają one prawu. W sprawie sporna pomiędzy skarżącą a organem pozostaje kwestia oceny dwóch kryteriów merytorycznych szczegółowych wskazanych w Załączniku nr 3 do Regulaminu Konkursu pod poz. Lp. 1 oraz Lp. 2 (Kryterium MS1 i Kryterium MS2). W ocenie skarżącej, dokonując oceny przedmiotowego wniosku strony organ, w zakresie ww. dwóch kryteriów, dopuścił się naruszenia art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez nieprzestrzeganie w trakcie oceny spełniania przez skarżącą kryterium wyboru projektu, podstawowych zasad ogólnych wyłaniania projektów do dofinansowania, tj. zasady przejrzystości, rzetelności, bezstronności wyboru projektów oraz równości wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinasowania. Ponadto, zdaniem skarżącej, MJWPU dopuściła się naruszenia art. 37 ust. 2 ustawy wdrożeniowej poprzez uznanie, iż Kryterium MS1 i Kryterium MS2 nie zostały spełnione wówczas, gdy zostały one spełnione zgodnie z opisem kryteriów oceny projektów zawartym w Regulaminie konkursu. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do uznania za zasadne zarzutów podniesionych w skardze. Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Ustęp 2 ww. przepisu stanowi natomiast, iż projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów. W treści skargi strona podniosła, iż IP naruszyła zasady wyboru projektów przyjmując, że skarżąca nie przeprowadziła wymaganej Regulaminem diagnozy, co świadczy o braku spełnienia Kryterium MS1, a także nie wykazała tytułów materiałów edukacyjnych i sposobu ich wykorzystania, co potwierdzać miałoby niespełnienie Kryterium MS2. Należy zatem wyjaśnić, że strona błędnie wskazała powody nieuwzględnienia swego protestu w zakresie Kryterium MS1 i Kryterium MS2. Kryterium MS1 zostało negatywnie ocenione nie z uwagi na brak przeprowadzenia wymaganej Regulaminem diagnozy, a ze względu na brak zawarcia we wniosku wszystkich informacji wymaganych w opisie kryterium. Zgodnie z treścią Załącznika nr 3 do Regulaminu Konkursu – Kryteria formalne, kryteria dostępu, kryteria merytoryczne ogólne i kryteria merytoryczne szczegółowe (premiujące) dla konkursu nr (...) w ramach Osi Priorytetowej X Edukacja dla rozwoju regionu, Działania 10.1 Kształcenie i rozwój dzieci i młodzieży, Poddziałania 10.1.1 Edukacja ogólna (dalej jako: "Kryteria wyboru projektów"): "Niespełnienie przynajmniej trzech wymagań będzie zachodziło jeżeli, w każdym z nich, szkoły objęte projektem nie spełniają przynajmniej dwóch wymienionych elementów z charakterystyki przypisanej do danego wymagania" oraz "Niespełnienie wymagań musi wynikać z diagnozy, o której mowa w kryterium dostępu nr 7". W treści zaskarżonego rozstrzygnięcia (s. 4) organ szczegółowo wyjaśnił powody utrzymania negatywnej oceny Kryterium MS1 (na poziomie 0 punktów). IP wskazała m.in., że przedmiotowe kryterium jest kryterium ocenianym w systemie spełnia/nie spełnia. Tym samym skarżąca była zobowiązana do zawarcia w treści wniosku o dofinansowanie informacji w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości potwierdzających spełnienie wszystkich warunków określonych w kryterium (w tym zawarcie w treści wniosku informacji potwierdzających niespełnienie przynajmniej dwóch wymienionych elementów z charakterystyki przypisanej do danego wymagania oraz zawarcie informacji potwierdzającej spełnienie wymogu określonego w opisie kryterium: "Niespełnienie wymagań musi wynikać z diagnozy, o której mowa w kryterium dostępu nr 7"). Jednocześnie należy zaznaczyć, że wbrew twierdzeniu strony spełnienie kryterium dostępu nr 7 oraz kryterium ogólnego merytorycznego nr 1 nie przekłada się w sposób automatyczny na spełnienie kwestionowanego kryterium. Podkreślenia wymaga, że Kryterium MS1 jest kryterium dodatkowo premiowanym, wnioskodawca mógł się ubiegać o dodatkowe punkty z tytułu spełnienia tego kryterium, ale nie było to obowiązkowe. Brak również jakichkolwiek podstaw dla uznania twierdzeń skarżącej o zmianie zasad oceny kryteriów wyboru oraz o wykroczeniu poza przedmiot oceny kryteriów. Ocena Kryterium MS1 została przeprowadzona w oparciu o zasady jego oceny zawarte w Kryteriach wyboru projektów. Jak już wskazano powyżej, w celu uzyskania dodatkowych punktów, niezbędne było zawarcie w treści wniosku informacji potwierdzających spełnienie wszystkich określonych w kryterium warunków. Jak słusznie wskazano w zaskarżonym rozstrzygnięciu brak zamieszczenia w treści wniosku części danych wymaganych w opisie kryterium poskutkował jego negatywną oceną. W ocenie Sądu zarówno na etapie oceny merytorycznej, jak i procedury odwoławczej nie wykroczono poza przedmiot podlegający ocenie. Brak również podstaw do stwierdzenia, iż w trakcie procedury przeprowadzania oceny merytorycznej wniosków miała miejsce zmiana zasad tej oceny. Zarówno z treści dokumentacji przesłanej przez stronę wraz ze skargą jak i dokumentacji konkursowej dostępnej na stronie internetowej: [...] wynika, iż odbyła się ona w oparciu o Regulamin konkursu, w tym z zastosowaniem kryteriów obowiązujących w konkursie (Kryteria wyboru projektów - Załącznik nr 3 Regulaminu konkursu). Bez znaczenia dla oceny kwestionowanego rozstrzygnięcia ma również podnoszony przez stronę zarzut pozytywnej oceny tego kryterium w ramach innych projektów. Należy zgodzić się z MJWPU, która w zaskarżonym rozstrzygnięciu, odpowiadając na zarzuty protestu strony wskazała, iż na etapie procedury odwoławczej nie porównuje się ocen różnych wniosków o dofinansowanie, a jedynie bada, czy podczas przeprowadzonej oceny danego wniosku nie doszło do uchybień proceduralnych lub popełnienia błędów przez osoby oceniające projekt, czego skutkiem mogłaby być negatywna weryfikacja wniosku lub niższa punktacja. Dokumenty programowe nie pozwalają na porównywanie treści wniosków, każdy wniosek należy oceniać i traktować indywidualnie, jako spójną logicznie całość. Sąd nie dostrzegł w przedmiotowej sprawie naruszenia procedury oceny wniosku strony, zaś ocena innych wniosków znajduje się poza ramami niniejszej sprawy i nie może stanowić podstawy do zmiany podjętego przez organ w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia. Raz jeszcze należy podkreślić, że warunki spełnienia Kryterium MS1 zostały określone w sposób precyzyjny i przejrzysty. W jego opisie wskazano wprost jakie informacje powinny zostać zawarte we wniosku oraz w jaki sposób będzie przeprowadzana ocena. Odpowiedzialność za niezastosowanie się do wymogów kryterium ponosi wnioskodawca. W ocenie Sądu strona błędnie upatruje również powodów negatywnej oceny drugiego z kwestionowanych kryteriów – Kryterium MS2. W treści skargi podkreśla bowiem wielokrotnie, że kryterium to zostało uznane za niespełnione z uwagi na brak zawarcia informacji w zakresie tytułów materiałów edukacyjnych i sposobu ich wykorzystania. Powodem uznania kryterium za niespełnione nie był jednak sam brak podania tytułów materiałów edukacyjnych, które zostaną wykorzystane w trakcie realizacji projektu, czy sposobów ich wykorzystania w projekcie, ale w szczególności, jak wskazano w zaskarżonym rozstrzygnięciu (s. 6-7), brak opisu sposobu wykorzystania tych materiałów w realizowanym projekcie, tak aby możliwa była weryfikacja adekwatności zaproponowanych materiałów do zakresu merytorycznego wsparcia zaplanowanego w projekcie. W ocenie Sądu słusznie MJWPU uznało, że ogólne sformułowania zawarte we wniosku o dofinansowanie, mówiące o "wykorzystaniu" tych materiałów podczas szkoleń, czy przy przeprowadzaniu doświadczeń, nie są wystarczające do przeprowadzenia oceny we wskazanym powyżej zakresie, zgodnie z ww. kryterium. Zgodnie z opisem ww. kryterium, zawartym w Kryteriach wyboru projektów: "Wnioskodawca wymienia wspomniane tytuły materiałów edukacyjnych i sposób ich wykorzystania, celem weryfikacji zgodności wykorzystywanych materiałów z zakresem merytorycznym realizowanego wsparcia w projekcie". Zatem, w celu uzyskania pozytywnej oceny merytorycznej konieczne było nie tylko podanie tytułów materiałów edukacyjnych i sposobu ich wykorzystania, bowiem punkty w ramach tego kryterium przyznawano jedynie w sytuacji podania tych informacji oraz stwierdzenia przez oceniających adekwatności zaproponowanych materiałów edukacyjnych do zaproponowanego w projekcie wsparcia. Również za chybione w zakresie powodów uznania Kryterium MS2 za niespełnione uznać należało twierdzenia strony dotyczące wykorzystania materiałów dydaktycznych wskazanych we wniosku, które wykorzystywane były również przed reformą systemu edukacji. W rozstrzygnięciu z dnia 6 września 2019 r. nie zakwestionowano bowiem braku możliwości wykorzystania tych materiałów w realizowanym projekcie, a wskazano jedynie, iż nie zawarto we wniosku jakichkolwiek informacji, które by potwierdzały zgodność/możliwość wykorzystania tych zasobów w ramach obecnie obowiązującego programu nauczania. Przypomnieć również wypada, że zarówno Kryterium MS1 Jak i Kryterium MS2 było oceniane w systemie "zero/jedynkowym" ("spełnia/nie spełnia"). Tym samym fundacja, chcąc ubiegać się o uzyskanie punktów w trakcie oceny w oparciu o kwestionowane kryteria, powinna była dołożyć wszelkich starań, aby zawrzeć we wniosku o dofinansowanie wszelkie informacje stanowiące przedmiot oceny i mogące mieć wpływ na wynik oceny tych kryteriów. Należy również mieć na uwadze, że informacja na temat kryteriów oceny została zawarta w Kryteriach wyboru projektów (załącznik nr 3 Regulaminu konkursu), a więc była dostępna dla wszystkich wnioskodawców w jednakowy sposób, z zapewnieniem równego dostępu zainteresowanych podmiotów do wszystkich dokumentów konkursowych. Dodatkowo, przystępując do konkursu, strona zaakceptowała zasady konkursu i zobowiązała się do przestrzegania postanowień regulaminu konkursu (oświadczenie F11 – s. 37 wniosku). Podkreślić w tym miejscu trzeba, iż to na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego wypełnienia wniosku (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt. II GSK 1500/11). Skarżąca przystępując do konkursu winna znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Brak podanej informacji lub też podanie informacji w sposób niejednoznaczny winien zostać oceniony negatywnie. Trzeba podkreślić, że gdyby strona w sposób prawidłowy zapoznała się z Regulaminem konkursu i załącznikami dotyczącymi kryterium oceny, to w sposób prawidłowy zamieściłby wymagane informacje. To że tak się nie stało nie upoważnia skarżącej do przerzucać odpowiedzialności za swoje zaniechanie na organ (por. Wyrok WSA w Warszawie z dnia 7 marca 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 197/17). Zdaniem Sądu MJWPU w żaden sposób nie naruszyła zatem powołanego przez stronę w skardze art. 37 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Organ przestrzegał kryteriów ustalonych regulaminem konkursu i zgodnie z nimi dokonał oceny wniosku o dofinansowanie. Podstawowe zasady wyłaniania projektów do dofinansowania, tj. zasada przejrzystości, rzetelności, bezstronności wyboru projektów i równości wnioskodawców w dostępie do informacji o zasadach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania również zostały w pełni zachowane. Brak jest podstaw do uznania, że kryteria wyboru ustalone zostały w sposób nieprecyzyjny czy też niejednoznaczny. Sąd nie stwierdził również, aby IP, w kontekście ustalonych kryteriów wyboru jak i okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę, dokonała oceny w sposób dowolny. Również sama ocena kwestionowanych kryteriów została dokonana w sposób wyczerpujący, co znalazło swoje odzwierciedlenie w treści uzasadnienia skarżonego rozstrzygnięcia. Zauważyć również należy, że poza ww. zarzutami, strona w treści skargi zawarła szereg bardzo ogólnych sformułowań, które, w jej ocenie, świadczą o nieprawidłowości przeprowadzonej oceny i spełnieniu przez jej projekt zaskarżonych kryteriów merytorycznych szczegółowych. W ocenie Sądu samo zakwestionowanie stanowiska organu, bez odniesienia powyższego do konkretnych przykładów naruszeń procedury oceny wniosku strony w przedmiotowej sprawie, nie może stanowić podstawy do stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i że naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. Nie przytaczając konkretnych naruszeń procedury oceny wniosku strona skupiła się natomiast na polemice z prawidłowym stanowiskiem organu zawartym w zaskarżonym rozstrzygnięciu o nieuwzględnieniu protestu podkreślając jedynie, iż się z nim nie zgadza. Tego typu twierdzenia, uzupełnione jedynie przytoczeniem treści przepisów ustawy wdrożeniowej, dokumentacji konkursowej i zacytowaniem uzasadnień orzeczeń wydanych w innych sprawach, nie mogły mieć istotnego wpływu na ocenę przez Sąd zasadności wniesionej skargi. Na marginesie zauważyć również należy, że strona wniosła do WSA w Warszawie, poza przedmiotową sprawą, jeszcze 5 skarg dotyczących oceny wniosków o dofinansowanie realizacji projektów (sygn. akt V SA/Wa 1710/19, 1733/19, 1734/19, 1735/19 i 1736/19). W sprawach tych również oddalono skargi, zaś skarżąca nie skorzystała nawet z prawa złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia przedmiotowych wyroków. Sąd nie stwierdził ponadto żadnego innego naruszenia przez organ przepisów prawa, które skutkować mogłoby uwzględnieniem przedmiotowej skargi. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, orzekł jak w sentencji.