I FZ 384/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2009 r., sygn. akt VIII SA/Wa 122/09, w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 10 grudnia 2008 r., w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za okres od grudnia 2002 r. do grudnia 2003 r. postanawia 1) zwrócić zażalenie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w celu uzupełnienia dostrzeżonych braków, 2) przekazać według właściwości do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wniosek Z. C. z dnia 11 sierpnia 2009 r. o przyznanie prawa pomocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 7 lipca 2009 r., sygn. akt VIII SA/Wa 122/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Pismem z dnia 11 sierpnia 2009 r. Skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie, wnosząc jednocześnie o przyznanie prawa pomocy. Do zażalenia Strona załączyła wniosek z dnia 11 sierpnia 2009 r., skierowany do Naczelnego Sądu Administracyjnego, o przyznanie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W wyniku wstępnego badania zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł, że nie spełnia ono wymagań formalnych przewidzianych w art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej – ppsa). Wskazany przepis stanowi m. in., iż zażalenie powinno zawierać zwięzłe uzasadnienie, tymczasem pismo Strony uzasadnienia nie zawiera. Odnośnie załączonego przez Stronę do zażalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że zgodnie z art. 254 § 1 ppsa, rozpoznawanie wniosków o przyznanie prawa pomocy należy do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w którym sprawa ma się toczyć lub już się toczy. Mając na uwadze powyższe, stosownie do art. 180 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 254 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.