I SA/Sz 437/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA – Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 4 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 września 2018 r. odrzucającego wniosek o stwierdzenie nieważności postępowania w sprawie ze skargi M. T. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami egzekucyjnymi p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 13 września 2018 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. w ww. sprawie M. T. odrzucił wniosek o stwierdzenie nieważności postępowania, w sprawie z jej skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami egzekucyjnymi, rozstrzygniętej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2017 r., I SA/Sz 437/15. Po otrzymaniu odpisu ww. postanowienia M. T., reprezentowana przez męża C. T., w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, złożyła pismo z dnia 11 października 2018 r., zatytułowane "Zażalenie i skarga", w którym wykazując swoje niezadowolenie z ww. rozstrzygnięcia, zażądała jego uchylenia, a także złożyła wniosek m.in. o ustanowienie adwokata do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia. Wniosek skarżącej o ustanowienie adwokata do wniesienia skargi kasacyjnej zarządzeniem z dnia 4 grudnia 2018 r. starszy referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania, z uwagi na niezłożenie wymaganego ustawowo urzędowego formularza PPF. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie utrzymał w mocy to zarządzenie postanowieniem z dnia 22 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.20181302 t.j. ze zm.; dalej: "P.p.s.a.", skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wyjątki od tej zasady zostały wymienione w treści art. 175 § 2 i § 3 P.p.s.a. Jak ponadto wynika z art. 175 § 2a P.p.s.a. przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a także wówczas, gdy czynności w postępowaniu za organy administracji rządowej, państwowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej lub Skarb Państwa podejmowane są przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej. Z owych regulacji wynika, iż wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Skarga kasacyjna może też być sporządzona przez doradcę podatkowego i rzecznika patentowego, ale tylko w określonych kategoriach spraw, tj. przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, natomiast przez rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez osoby wymienione w treści art. 175 P.p.s.a. z zachowaniem określonych w tym przepisie wymogów jest zatem warunkiem koniecznym dopuszczalności tego środka zaskarżenia. Z kolei w myśl art. 178 P.p.s.a, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie osobiście sporządzoną skargę kasacyjną od postanowienia Sądu z dnia 13 września 2018 r. odrzucającego wniosek o stwierdzenie nieważności postępowania - w sprawie ze skargi M. T. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] wniosła M. T., co do której zachodzi brak okoliczności pozwalających stwierdzić, iż jest jedną z osób wymienionych w art. 175 P.p.s.a. Tym samym należało uznać, że skarga kasacyjna nie spełnia wymogu zachowania przymusu określonego w art. 175 § 1 , § 2, § 3 P.p.s.a., bowiem nie została sporządzona przez podmiot wymieniony w tym przepisie. Powyższe z kolei oznacza, że osobiście sporządzona przez skarżącą skarga kasacyjna jest niedopuszczalna. Z powyższych względów Sąd, działając na podstawie art. 178 P.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjną, o czym orzekł w sentencji postanowienia.