I SA/Ke 602/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Adamiec (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Maria Grabowska, Sędzia WSA Ewa Rojek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2014 r. na rozprawie sprawy ze skarg K. K. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za lipiec 2009 r. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za sierpień 2009 r. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za wrzesień 2009 r. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za październik 2009 r. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za listopad 2009 r. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za grudzień 2009 r. p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie. UZASADNIENIE Decyzjami z dnia [...] r. od nr [...]do nr [...]Dyrektor Izby Celnej w K. uchylił decyzje Naczelnika Urzędu Celnego K. z dnia [...]r. odpowiednio nr [...]oraz od nr [...]do nr [...]określające K. K. prowadzącemu działalność pod firmą - Firma Handlowo Usługowa "T.-T." K. K. zobowiązanie w podatku akcyzowym za miesiące odpowiednio od lipca 2009 r. do grudnia 2009 r. w kwotach odpowiednio 8017 zł, 3280 zł, 10 568 zł, 911 zł, 10 732 zł, 3280 zł i określił to zobowiązanie w wysokości odpowiednio 6996 zł, 2862 zł, 9222 zł, 795 zł, 9365 zł, 2862 zł. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ wskazał, że 26 września 2011 r. do Urzędu Celnego w K. wpłynęły zestawienia oświadczeń nabywców oleju opałowego za miesiące od lipca do grudnia 2009 r., przekazane przez Referat Kontroli Przedsiębiorców i Oceny Ryzyka, które nie spełniały wymogów zawartych w art. 89 ust. 14 i art. 15 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. nr 3 poz. 11 ze zm.) dalej "u.p.a.", tj. zostały złożone po terminie i nie zawierały wszystkich wymaganych elementów. W ocenie organu w związku z powyższym zostały naruszone warunki zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania (art. 89 ust. 16 u.p.a.), co stanowiło podstawę do określenia zobowiązania w podatku akcyzowym za ww. miesiące. Dodatkowo organ wskazał na wyrok TK z dnia 11 lutego 2014 r. sygn. akt P 24/12 potwierdzający zgodność z Konstytucją art. 89 ust. 16 u.p.a. W skardze na powyższe rozstrzygnięcie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji I instancji i umorzenie postępowania. W piśmie procesowym z 6 listopada 2014 r. zarzucił błędne zastosowanie przepisów prawa materialnego i podtrzymał argumenty przedstawione w odwołaniu. Dodatkowo, wskazując przykłady, podniósł że w piśmiennictwie podnosi się wątpliwości co do konstytucyjności zapisów art. 89 ust. 16 u.p.a. Na rozprawie w dniu 30 grudnia 2014 r., na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "ustawa p.p.s.a."), Sąd postanowił połączyć do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt I SA/Ke 602/14, I SA/Ke 603/14, I SA/Ke 604/14, I SA/Ke 605/14, I SA/Ke 606/14, I SA/Ke 607/14 i prowadzić je pod wspólną sygn. I SA/Ke 602/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Wr 562/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej "TSUE") pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: 1. czy art. 5 w zw. z art. 2 ust. 3 i w zw. z art. 21 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE z dnia 31 października 2003 r. nr L 283, str 51 i nast. dalej dyrektywa 2003/96) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidzianej w treści art. 89 ust. 16 u.p.a., która nakazuje zastosowanie stawki podatki akcyzowego przewidzianej dla paliw silnikowych do oleju opałowego na skutek braku spełnienia przez podatnika wymogu formalnego przewidzianego w art. 89 ust. 14 -15 u.p.a.? 2. czy zasada proporcjonalności nie sprzeciwia się wymogowi formalnemu przewidzianemu w art. 89 ust. 14-15 u.p.a. uzależniającemu zastosowanie obniżonej stawki akcyzy przewidzianej dla olejów opałowych od konieczności sporządzenia i złożenia zestawienia oświadczeń nabywców w ustawowym terminie, abstrahując od zaistnienia warunku materialnego w postaci sprzedaży paliwa na cele opałowe? czy zgodna z zasadą proporcjonalności jest sankcja przewidziana w art. 89 ust. 16 u.p.a., polegająca na obciążeniu sprzedawcy podatkiem akcyzowym, jak w okolicznościach przedmiotowej sprawy, wyliczonym według stawki przewidzianej dla paliw silnikowych (art. 89 ust 4 pkt 1 u.p.a.) w odniesieniu do oleju opałowego na skutek niespełnienia warunku formalnego przewidzianego w treści art. 89 ust. 14-15 u.p.a.? Z treści art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wynika, że zawieszenie postępowania z przyczyn określonych w tym przepisie ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu, z tym, że rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. To, że w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, nie przesądza o braku możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na postawione w innej sprawie pytanie prejudycjalne jeżeli zagadnienie będące przedmiotem rozstrzygnięcia przez Trybunał, będzie miało wpływ na wynik sprawy zawieszanej. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (zob. A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154), zatem postępowanie prowadzone przed nim jest postępowaniem sądowym, które mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", użytym w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Podnieść należy, że wpływ na wynik postępowania sądowego nie musi być rzeczywisty, może to być wpływ potencjalny. Dla zawieszenia postępowania nie jest konieczna identyczność (tożsamość) stanu faktycznego i stanu prawnego. Jakkolwiek przepis art. 89 ust. 16 w zw. z art. 89 ust. 14 u.p.a. był przedmiotem oceny Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z dnia 11 lutego 2014 r. sygn. P 24/12 nie stwierdził jego niezgodności z Konstytucją RP, to wskazać należy na zasadę pierwszeństwa prawa wspólnotowego, zgodnie z którą prawo krajowe może być stosowane jedynie w zakresie, w jakim nie jest sprzeczne z normami wspólnotowymi, polskie organy i sądy mają zaś obowiązek uwzględniania dorobku orzecznictwa TSUE (por. postanowienie NSA z 23 maja 2014 r. sygn. akt I FZ 138/14). Z uwagi na tożsamość przedstawionego w nim zagadnienia i kwestii spornej między stronami odpowiedź Trybunału na przytoczone wyżej pytanie prejudycjalne w ocenie Sądu będzie miała wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w K., na podstawie przepisu art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.