Ppolska.starec← UrzadnikВойти

III SA/Wa 2085/10

Административные суды2010-11-30
Номер дела
III SA/Wa 2085/10
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Дата решения
2010-11-30
Тип
Postanowienie WSA w Warszawie

Судьи

Alojzy Skrodzki

Резолютивная часть

Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA

Текст решения

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie uznania za niezasadne zarzutów wniesionych w postępowaniu egzekucyjnym postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zwrócić z kasy Sądu kwotę 100,- zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. UZASADNIENIE N. Sp. z o.o. (dalej jako spółka lub skarżąca), pismem z 20 lipca 2010 r. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] czerwca 2010 r., o numerze wskazanym w komparycji, w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Następnie, spółka, pismem z 22 listopada 2010r. w Warszawie cofnęła skargę z 20 lipca 2010 r. na przywołane powyżej postanowienie z [...] czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Zgodnie z dyspozycją art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd, biorąc pod uwagę okoliczności faktyczne sprawy oraz stan prawny, stwierdza że w sprawie nie występują negatywne przesłanki określone w ww. przepisie. Zdaniem Sądu, cofnięcie skargi przez Skarżącą nie zmierza do obejścia prawa, ani też nie spowoduje utrzymania w mocy aktu administracyjnego dotkniętego wadą nieważności. Uzasadnione było zatem, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i art. 161 § 2 oraz art. 232 § 1 P.p.s.a. wydanie postanowienia zawartego w sentencji.