II GSK 777/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Urszula Raczkiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej V. K.-K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 14 maja 2009 r. sygn. akt VI SA/Wa 629/09 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi V. K.-K. na uchwałę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia [...] stycznia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wpisu na listę radców prawnych postanawia: oddalić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 14 maja 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 629/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę V. K.-K. na uchwałę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wpisu na listę radców prawnych. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z art. 31 ust. 2a ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (tekst jednolity Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1059 ze zm.), dalej: ustawa o radcach prawnych, od uchwały Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych odmawiającej wpisu na listę radców prawnych służy zainteresowanemu odwołanie do Ministra Sprawiedliwości, zgodnie z Kodeksem postępowania administracyjnego. Stosownie zaś do ust. 2b tegoż artykułu, od ostatecznej decyzji Ministra Sprawiedliwości zainteresowanemu oraz Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych służy skarga do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. WSA w W. zauważył, że w sprawie będącej przedmiotem rozstrzygnięcia Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych podjęło uchwałę z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...], którą utrzymano w mocy uchwałę nr [...] Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w B. z dnia [...] września 2008 r. w sprawie odmowy wpisu na listę radców prawnych. Następnie skarżąca złożyła za pośrednictwem Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na uchwałę tegoż organu z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...]. W świetle przytoczonych regulacji prawnych, Sąd pierwszej instancji stwierdził, że wniesienie skargi na uchwałę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...] nastąpiło bez wyczerpania przewidzianych prawem środków zaskarżenia, bowiem od powyższej uchwały służyło skarżącej odwołanie do Ministra Sprawiedliwości, a nie skarga do Sądu. Tak więc wniesienie skargi na powyższą uchwałę do Sądu nastąpiło z naruszeniem trybu przewidzianego w art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., co stanowi o jej niedopuszczalności. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał ponadto, iż fakt błędnego pouczenia skarżącej o trybie zaskarżenia przedmiotowej uchwały może stanowić podstawę do wniesienia przez nią wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania do Ministra Sprawiedliwości od uchwały Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...]. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyła V. K.-K., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy - art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, tj. odrzucenie skargi z powołaniem się na brak wyczerpania – przed złożeniem skargi – środków zaskarżenia. Jak podniesiono w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, w przedmiotowej sprawie organem I instancji jest Rada Okręgowa Izby Radców Prawnych w B., zaś organem II instancji Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych, które rozpatrzyło odwołanie od uchwały nr [...]. O takim stanie prawnym strona została również poinformowana w pouczeniu o przysługujących środkach odwoławczych zawartym w uchwale Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Prezydium Krajowej Izby Radców Prawnych wniosło o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Zgodnie zaś z § 2 wskazanego artykułu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji trafnie wskazał, że w niniejszej sprawie wniesienie skargi do WSA w W. nastąpiło bez wyczerpania przewidzianych prawem środków zaskarżenia, co implikowało konieczność jej odrzucenia. Stwierdzić należy, że tok instancji w sprawach rozstrzyganych uchwałami organów samorządu zawodowego radców prawnych unormowany jest w art. 31 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (tekst jednolity Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1059 ze zm.). Przepis ten pierwotnie przewidywał, iż od uchwały rady okręgowej izby radców prawnych w sprawie wpisu na listę radców prawnych podjętej w pierwszej instancji służyło zainteresowanemu jedynie odwołanie do Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych. Stan ten jednak uległ zmianie. W wyniku nowelizacji ustawy o radcach prawnych dokonanej ustawą z dnia 29 marca 2007 r. o zmianie ustawy – Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 540) do art. 31 dodano ustęp 2a i 2b, w których przewidziano, że od uchwały Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych odmawiającej wpisu na listę radców prawnych służy zainteresowanemu odwołanie do Ministra Sprawiedliwości, zgodnie z Kodeksem postępowania administracyjnego, zaś od ostatecznej decyzji Ministra Sprawiedliwości zainteresowanemu oraz Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych służy skarga do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Ustawa nowelizująca weszła w życie z dniem 9 czerwca 2007 r., a więc w dacie podjęcia przez Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych uchwały z dnia [...] stycznia 2009 r. obowiązywał już art. 31 ustawy o radcach prawnych w nowym brzmieniu. W związku z brakiem w ustawie nowelizującej uregulowań przejściowych dotyczących omawianego zagadnienia, zastosowanie w sprawie przepisu w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą nie budzi wątpliwości. Oznacza to, że wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga na uchwałę Prezydium KRRP, od której służyło odwołanie do Ministra Sprawiedliwości podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., jako wniesiona bez wyczerpania służących stronie środków zaskarżenia. Ubocznie należy zauważyć, że skarżąca istotnie nie została właściwie pouczona o przysługującym jej z mocy art. 31 ust. 2a ustawy o radcach prawnych środku zaskarżenia, jednak – jak trafnie wskazał Sąd pierwszej instancji – powyższe może stanowić jedynie podstawę do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od uchwały Prezydium KRRP z dnia [...] stycznia 2009 r. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny uznał argumentację zawartą w skardze kasacyjnej będącej przedmiotem rozpoznania za chybioną i na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. ----------------------- 2