II OZ 1182/13

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 14 października 2013 r., sygn. akt II SA/Ke 401/13 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi A. G. na uchwałę Rady Powiatu w Busku-Zdroju z dnia 29 listopada 2012 r. nr XXII/218/2012 w przedmiocie zmiany uchwały nr XVIII/163/2012 Rady Powiatu w Busku-Zdroju z dnia 27 kwietnia 2012 r. w sprawie określenia zadań oraz podziału środków z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, przypadających według algorytmu w 2012 r. na realizację zadań z zakresu rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych w Powiecie Buskim postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonym postanowieniu z dnia 14 października 2013 r. wskazał, że w odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z dnia 23 sierpnia 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 300 zł od skargi na uchwałę Rady Powiatu w Busku-Zdroju z dnia 29 listopada 2012 r., nr XXII/218/2012 w przedmiocie zmiany uchwały nr XVIII/163/2012 Rady Powiatu w Busku-Zdroju z dnia 27 kwietnia 2012 r. w sprawie określenia zadań oraz podziału środków z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, przypadających według algorytmu w 2012 r. na realizację zadań z zakresu rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych w Powiecie Buskim, skarżący A. G. wniósł o zwolnienie go od tej opłaty. Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnił tego wymogu, w związku z czym, w wykonaniu zarządzenia z dnia 10 września 2013 r., sekretariat Sądu przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do jego wypełnienia i złożenia w terminie siedmiu dni od daty doręczenia pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W myśl bowiem art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Sąd I instancji zaznaczył, że pismo wraz z formularzem zostało prawidłowo doręczone skarżącemu za pośrednictwem poczty w dniu 16 września 2013 r., co wynika z potwierdzenia odbioru przesyłki (k. 72). W odpowiedzi skarżący wniósł o zwolnienie go z obowiązku składania oświadczenia o stanie majątkowym. Z uwagi na niezłożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach wydał w dniu 26 września 2013 r. zarządzenie o pozostawieniu wniosku skarżącego bez rozpoznania. W dniu 8 października 2013 r. A. G. wniósł sprzeciw od powyższego zarządzenia wnosząc o jego uchylenie, rozpoznanie jego wniosku i zwolnienie od obowiązku składania oświadczenia o stanie majątkowym. Sąd I instancji uznał wobec powyższego, że skarżący nie wykonał obowiązku nałożonego na niego zarządzeniem z dnia 10 września 2013 r., tj. nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. W tej sytuacji na podstawie art. 257 p.p.s.a. należało postanowić o pozostawieniu tego wniosku bez rozpoznania. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący wnosząc o jego uchylenie. Skarżący wskazał, że w dniu 23.05.2013 r. WSA wydał zarządzenie o rozdzieleniu jego skargi z dnia 19 kwietnia 2013 r. na 69 postępowań nadając im sygnatury od II SA/Ke 360/13 do II SA/Ke 429/13. W ocenie skarżącego zarządzenie to jest nieważne bo ekonomika procesowa nie uzasadnia jego wydania, a niezależnie od tego, nie zawiera ono sygnatury postępowania, w którym zostało wydane. Zdaniem skarżącego jego wydanie ma na celu wyłudzenie opłat sądowych, a przez to odstraszenie skarżącego od procesu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.) jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Stosownie zaś do treści art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznania prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W przedmiotowej sprawie skuteczne doręczenie zarządzenia z dnia 10 września 2013 r. wzywającego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy nastąpiło w dniu 16 września 2013 r. (k-72 akt WSA). Siedmiodniowy termin do zrealizowania obowiązku nałożonego przez sąd upłynął zatem w dniu 23 września 2013 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie uzupełnił wskazanych braków formalnych swojego wniosku. Wobec powyższego uznać należało, że Sąd I instancji zasadnie pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania na mocy art. 257 p.p.s.a. Tym samym, zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów obowiązującego prawa. Podkreślić w tym miejscu należy, że legalność wezwania o wpis została przesądzona postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. akt II OZ 571/13, mocą którego oddalono zażalenie na zarządzenie w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.