I SA/Łd 432/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz Sędziowie: Sędzia WSA Cezary Koziński (spr.) Sędzia WSA Joanna Tarno Protokolant: specjalista Małgorzata Kowalczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2019 r. sprawy ze skargi K. D. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] UNP: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r. od dochodu nieznajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach oddala skargę. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z [...] r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. - na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 w związku z art. 223 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018r., poz. 800 ze zm. – dalej: "O.p.") - stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.-B. z dnia [...]r. nr [...], ustalającej K. D. (dalej: "skarżąca") zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu nieznajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach. W uzasadnieniu tego postanowienia organ odwoławczy stwierdził, że w przedmiotowej sprawie decyzja z dnia [...]r. wydana przez Naczelnika [...]Urzędu Skarbowego Ł.-B. została przesłana skarżącej za pośrednictwem operatora pocztowego. Jak wynika z potwierdzenia odbioru, przedmiotowa decyzja odebrana została przez K. D. dnia 25 lutego 2019r. 14-dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 11 marca 2019r. Odwołanie z dnia 11 marca 2019r. zostało przez skarżącą nadane w placówce pocztowej w dniu 12 marca 2019r., a więc 1 dzień po upływie terminu do jego wniesienia. W związku z tym Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł. stwierdził - na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 O.p. - uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżąca nie przedstawiła zarzutów wobec wydanego postanowienia. Wyjaśniła jedynie, że pilnuje wszystkich terminów i nie wie jak mogło dojść do jednodniowego opóźnienia w złożeniu odwołania od decyzji organu podatkowego. W związku z podeszłym wiekiem (91 lat) i dolegliwościami chorobowymi, mylą się jej dni i w tym przypadku musiało dojść do pomyłki. W związku z tym zwróciła się do Sądu o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznał wniesioną skargę za niezasadną. Na wstępie należy wyjaśnić, iż sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/). Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawie skarg, m.in. na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2018 r., poz. 1302/). Zatem Sąd sprawując kontrolę zaskarżonego aktu bada jedynie jego legalność. Dokonywana jest kontrola zaskarżonego postanowienia poprzez ustalenie, czy nie narusza ono przepisów prawa materialnego, ani przepisów postępowania. Sąd administracyjny nie może zatem wydać rozstrzygnięcia o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji podatkowej. Z takim wnioskiem skarżąca powinna zwrócić się do właściwego organu podatkowego. Przepis art. 223 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, przewidując czternastodniowy termin do wniesienia odwołania od decyzji organu podatkowego pierwszej instancji, nakłada jednocześnie na organ odwoławczy obowiązek badania, czy termin ten został zachowany oraz obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania w sytuacji, gdy odwołanie wniesione zostało po tym terminie (art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej). Badanie przez organ odwoławczy warunków zachowania terminu do wniesienia odwołania wymaga przede wszystkim ustalenia dnia, z upływem którego upływał termin do dokonania tej czynności, liczony od dnia doręczenia decyzji stronie. Aby zatem wniesienie odwołania było skuteczne musi zostać zachowany termin do dokonania tej czynności. Uchybienie temu terminowi powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji. Rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa – art. 247 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej. Decyzję podatkową, podobnie jak wszelkie pisma w postępowaniu podatkowym, doręcza się podatnikowi będącemu osobą fizyczną w jego miejscu zamieszkania lub pracy (art. 148 § 1 Ordynacji podatkowej). Pisma te mogą być też doręczane w siedzibie organu podatkowego, a także w miejscu pracy - osobie upoważnionej do odbioru korespondencji lub na wskazany adres poczty elektronicznej (art. 148 § 2 Ordynacji podatkowej). W razie niemożności doręczenia pisma w którykolwiek z określonych wyżej sposobów, a także w innych uzasadnionych przypadkach, pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie (art. 148 § 3 Ordynacji podatkowej). Zasady te niewątpliwie dotyczą wszystkich podmiotów będących osobami fizycznymi, a więc stron, pełnomocników, przedstawicieli ustawowych czy uczestników postępowania. Z akt sprawy wynika, że decyzja Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.-B. z dnia [...]r. nr [...], ustalająca skarżącej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu nieznajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach, została przesłana na adres zamieszkania K. D., tj. [...] Ł., ul. A 28 mieszkanie nr 8, która potwierdziła jej odbiór w dniu 25 lutego 2019 r. Podatnik mógł zatem zaskarżyć przedmiotową decyzję do dnia 11 marca 2019 r. Skarżąca nie kwestionuje odbioru decyzji podatkowej w powyższym terminie, jak również faktu jednodniowego opóźnienia w nadaniu odwołania od tej decyzji. Skoro odwołanie to niewątpliwie zostało złożone z uchybieniem czternastodniowego terminu, o którym mowa w art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej, a strona nie wniosła o jego przywrócenie. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej miał wszelkie podstawy do zastosowania art. 228 § 1 pkt 2 O.p. i wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić. ak