II SA/Sz 827/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. S. – S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie z Jej skargi na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia zmiany studium warunków i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy [...] dla części terenu położonego w obrębie geodezyjnym [...] p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] r. I. S. – S. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały Rady Miejskiej w Płotach z dnia 13 czerwca 2008 r. Nr XVIII/177/2008 w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia zmiany studium warunków i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Płoty dla części terenu położonego w obrębie geodezyjnym Kocierz. Skarżąca uzasadniła swój wniosek tym, że organy Gminy [...] nadal realizują działania w dziedzinie kształtowania ładu przestrzennego, o czym świadczy wyłożenie do publicznego wglądu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w obrębie geodezyjnym [...] w gminie [...]. Wyłożenie projektu planu do publicznego wglądu wskazuje ponadto na to, że intencją organów gminy [...] było od początku działanie na rzecz firmy wiatrowej bez uwzględnienia wniosków i uwag dotyczących oceny oddziaływania skutków przewidywanego przedsięwzięcia na środowisko. Zdaniem skarżącej, niezwłocznie po uchwaleniu przez Radę Gminy planu miejscowego inwestor wystąpi o pozwolenie na budowę, co oznacza, że "stawianie siłowni wiatrowych będzie błyskawiczne", to zaś naruszy prawa skarżącej, o których pisze w skardze, w szczególności prawo własności, bowiem planowany park elektrowni wiatrowych ma zostać usytuowany w bliskiej odległości od jej siedliska o funkcji agroturystycznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z art. 9 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), dalej zwanej ustawą, rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy w celu określenia polityki przestrzennej gminy. Po uchwaleniu przez radę uchwały w tym przedmiocie, stosowne czynności, określone w art. 11 ustawy, podejmuje wójt, burmistrz, prezydent miasta. Dopiero po spełnieniu wymogów określonych w tym przepisie rada gminy uchwala studium, którego ustalenia, co wynika z art. 9 ust. 4 ustawy, są wiążące dla organów gminy przy sporządzeniu planu miejscowego. Rola uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzenia bądź zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy sprowadza się zatem do zainicjowania procesu planistycznego na terenie danej gminy. Rozpoczęcie tego procesu, w przekonaniu Sądu, w żaden sposób nie może wywołać zagrożeń stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania uchwały, niezależnie od okoliczności, iż skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia którejkolwiek z wymienionych w przepisie art. 61 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przesłanek. Perspektywy uchwalenia studium czy planu miejscowego nie można bowiem postrzegać jako trudnych do odwrócenia skutków. Uchwała o przystąpieniu do zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy nie jest aktem prawa miejscowego a ze względu na swój przedmiot nie wywiera bezpośredniego wpływu na sferę praw i obowiązków podmiotów pozostających na zewnątrz w stosunku do gminy, która jest tym aktem związana. Z tego względu fakt uchwalenia takiej uchwały nie może rodzić zagrożenia szkodą dla tych podmiotów. Wobec braku podstaw do uwzględnienia wniosku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak na wstępie.