I SA/Wa 2182/13

SENTENCJA 5 grudnia 2013 r. Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2013 r. znak [...] w przedmiocie przyznania zasiłku okresowego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...]. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 14 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. G. na decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] lipca 2013 r. w przedmiocie przyznania zasiłku okresowego. Powyższe orzeczenie zostało w dniu 22 października 2013 r. doręczone skarżącemu, który w dniu 24 października 2013 r. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu celem sporządzenia skargi kasacyjnej oraz zwolnienia od kosztów sądowych. W wypełnionym formularzu PPF skarżący wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Do majątku wnioskodawca zaliczył dom z czterema, jak wyjaśnił, mieszkaniami (pomieszczeniami) oraz nieruchomość rolną. Nie osiąga dochodu z gospodarstwa rolnego, gdyż z powodu pozbawienia własności działki siedliskowej nie prowadzi go. Jako załącznik do wniosku skarżący przedstawił kopię postanowienia wydanego przez referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 października 2013 r. sygn. III SA/Wa 2315/13 zwalniającego skarżącego od kosztów sądowych i ustanawiającego dla wymienionego radcę prawnego. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), natomiast w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Wniosek skarżącego należy kwalifikować jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, niemniej żądanie przyznania prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych należy pozostawić bez rozpoznania z uwagi na stwierdzenie, że skarżący zakresem zaskarżenia objął rozstrzygnięcie wydane w sprawie dotyczącej pomocy społecznej. Skarżący, wnosząc skargę w sprawie dotyczącej tego przedmiotu, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), co sprawia, że żądanie odnoszące się do przyznania na mocy orzeczenia sądowego w tej części prawa pomocy musi zostać pozostawione bez rozpoznania, skoro na stronie skarżącej nie ciąży obowiązek uiszczenia kosztów sądowych wynikających z wszczęcia postępowania sądowego. W zakresie odnoszącym się do ustanowienia pełnomocnika z urzędu, należy stwierdzić, że skarżący wykazał, iż nie posiada wystarczających środków do poniesienia kosztów zastępstwa procesowego we własnym zakresie. Ustalenia odnoszące się do sytuacji materialnej wnioskodawcy wskazują, że pozostaje on osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Z akt sprawy dotyczącej przyznania zasiłku okresowego wynika, że strona zamieszkuje w budynku mieszkalnym drewnianym, bez dostępu do bieżącej wody. Skarżącego obciążają niewielkie opłaty eksploatacyjne, które pokrywa on z przychodów z posiadanego gospodarstwa rolnego o pow. [...] ha przeliczeniowego. Dochód na osobę w rodzinie w toku postępowania objętego skargą wniesioną przez skarżącego został określony na kwotę [...] zł. Powyższa okoliczność, jak też fakt, że skarżący nie posiada jakichkolwiek deklarowanych oszczędności sprawiają, że zgłoszone w niniejszym postępowaniu żądanie ustanowieni pełnomocnika z urzędu należało uznać za uzasadnione. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.