Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SA/Rz 99/17

Административные суды2017-12-20
Номер дела
II SA/Rz 99/17
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Дата решения
2017-12-20
Тип
Postanowienie WSA w Rzeszowie

Судьи

Piotr Godlewski

Резолютивная часть

Odrzucono sprzeciw

Текст решения

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu K. J. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 3 października 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 99/17 o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego - postanawia - odrzucić sprzeciw. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 3 października 2017 r., sygn. II SA/Rz 99/17 referendarz sądowy pozostawił wniosek K. J. o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, z uwagi na brak złożenia go, mimo stosownego wezwania, na urzędowym formularzu. Zarządzenie to zostało zaskarżone sprzeciwem z dnia 23 października 2017 r., przesłanym za pośrednictwem poczty elektronicznej. W tej sytuacji wobec braku podpisania ww. sprzeciwu, zarządzeniem z dnia 24 października 2017 r. wnioskodawca został wezwany do podpisania sprzeciwu w terminie siedmiu dni liczonych od dnia doręczenia wezwania. W zakreślonym terminie, który w okolicznościach sprawy mijał z dniem 17 listopada 2017 r., wnioskodawca nie uzupełnił braku formalnego i nie podpisał sprzeciwu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej w skrócie "P.p.s.a."), każde pismo strony w postępowaniu sądowym powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis musi być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 P.p.s.a. Za podpis nie można uznać wydruku komputerowego, gdyż tylko podpis własnoręczny w dostateczny sposób identyfikuję osobę, która wniosła pismo. W myśl art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie natomiast z art. 259 § 2 P.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione. W niniejszej sprawie wniesiono niepodpisany sprzeciw opatrzony jedynie wydrukowanym komputerowo imieniem i nazwiskiem osoby wnoszącej pismo. W tej sytuacji wezwano wnoszącego sprzeciw – K. J. do uzupełnienia braku formalnego sprzeciwu, poprzez jego podpisanie w terminie 7 dni, liczonych od dnia doręczenia wezwania. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 17 listopada 2017 r. strona nie zastosowała się do wezwania i nie podpisała sprzeciwu. Przyjąć tym samym należy, że sprzeciw, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie podlegać musi odrzuceniu na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a. Końcowo Sąd wskazuje na błędny rygor pouczenia jaki zawarto w wezwaniu z 24 października 2017 r. Mianowice zamiast wskazania, że brak podpisania sprzeciwu w wyznaczonym terminie spowoduje jego odrzucenie, wskazano rygor pozostawienia w aktach sprawy bez rozpoznania. Zauważyć jednakże należy, że mimo błędnego pouczenia, brak jest z tego powodu negatywnych konsekwencji dla strony, bowiem K. J. umożliwiono uzupełnienie braku sprzeciwu poprzez jego podpisanie, również w terminie 7 dni liczonych od dnia doręczenia wezwania. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.