II SAB/Go 49/10
Административные суды2010-11-04
Номер дела
II SAB/Go 49/10
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Дата решения
2010-11-04
Тип
Postanowienie WSA w Gorzowie W
Судьи
Ireneusz Fornalik
Резолютивная часть
Odrzucono skargę
Текст решения
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.D. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie rozpatrzenia pisma postanawia: odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
G.D. pismem z dnia [...] września 2010 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z "zażaleniem" na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, za pośrednictwem
którego powyższe pismo wpłynęło do Sądu, złożył odpowiedź na skargę wskazując,
że dotyczy ono bezczynności tego organu w przedmiocie rozpatrzenia pisma G.D. z dnia [...] czerwca 2010 r., którym organ został zawiadomiony "o samowoli budowlanej E sp. z o.o. (lub jej poprzedników prawnych)".
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 października 2010 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie, czy jest to skarga na pismo WINB z dnia [...] sierpnia 2010 r. w przedmiocie pozostawienia wniosku skarżącego z dnia [...] czerwca 2010 r. bez rozpoznania, czy też jest to skarga na bezczynność ww. organu w przedmiocie samowoli budowlanej, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie G.D. odebrał osobiście 15 października 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 8 akt sprawy). W wyznaczonym terminie skarżący nie usunął braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest szczególnym pismem procesowym wszczynającym postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Prawidłowo sporządzona skarga powinna odpowiadać warunkom ogólnym przewidzianym dla pisma procesowego w postępowaniu sądowym, które zostały określone w przepisie art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Powinna zatem zawierać oznaczenie sądu, do którego pismo jest kierowane, oznaczenie rodzaju pisma, jego osnowę lub oświadczenia i inne warunki określone w tym przepisie. Szczegółowe wymagania odnoszące się do skargi uregulowano w art. 57 § 1 p.p.s.a i są to: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Wymienione warunki formalne są niezbędne, by skardze nadano bieg i by podniesione w niej zarzuty mogły stać się przedmiotem merytorycznego rozpoznania. Nieuzupełnienie któregokolwiek z nich na wezwanie sądu wystosowane zgodnie z przepisem art. 49 § 1 p.p.s.a. powoduje negatywne konsekwencje dla skarżącego w postaci odrzucenia skargi – zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W związku z powyższym, skoro wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 15 października 2010 r., to termin do jego uzupełnienia upłynął bezskutecznie z dniem 22 października 2010. Ponadto strona była poinformowana, iż niezupełnie ww. braku skutkować będzie odrzuceniem skargi.
Na marginesie Sąd pragnie zaznaczyć, iż wobec braku skonkretyzowania ze strony skarżącej czego dotyczy skarga, tj. jakiego aktu, czynności lub bezczynności oraz w jakim przedmiocie, Sąd nie może przyjąć - na podstawie zarzutów zawartych w skardze oraz akt administracyjnych załączonych do sprawy, czego dotyczyła skarga odnosząca się do zakresu postępowania Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi, znajduje zastosowanie przepis art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zobowiązujący sąd do jej odrzucenia. Dlatego też orzeczono, jak w sentencji.