II SA/Rz 229/09

SENTENCJA Dnia 17 września 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 17 września 2009 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2009 roku, nr [...] w przedmiocie uregulowania stosunków wodnych na gruncie - postanawia – odrzucić skargę. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 24 marca 2009 roku Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał B. S. do uiszczenia wpisu od wniesionej przez nią skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2009 roku, nr [...] w przedmiocie uregulowania stosunków wodnych na gruncie. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu skarżąca złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 22 maja 2009 roku referendarz sądowy odmówił uwzględnienia wniosku. Od wskazanego postanowienia nie wniesiono sprzeciwu. Z uwagi na ponowną aktualizację obowiązku uiszczenia wpisu od skargi zarządzeniem z dnia 29 czerwca 2009 roku skarżąca ponownie została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi. Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, iż procesową konsekwencją jego niewykonania w terminie 7 dni, będzie odrzucenie skargi. Zarządzenie zostało doręczone skarżącej w dniu 3 lipca 2009 roku. Mimo upływu zakreślonego terminu wpis nie został uiszczony. Zgodnie z treścią art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie uiszczono wpisu. Skarżąca mimo wyraźnego wskazania o uzupełnienie jakich braków się ją wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania zarządzenia, nie uczyniła mu zadość. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.