III SA/Wa 2112/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Sędziowie Sędzia WSA Lidia Ciechomska-Florek (spr.), Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, Protokolant Alicja Bogusz, po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie : podatek od towarów i usług p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowe UZASADNIENIE Pismem z 14 lipca 2008 r. firma S. Sp. z o.o. z siedzibą w M., wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia[...] czerwca 2008 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] stycznia 2008 r., w której organ ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe zgodnie z art. 109 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm., powoływanej dalej jako "nowa ustawa o VAT"), odpowiadające 30% kwoty zaniżenia kwoty zobowiązania podatkowego za miesiące: maj 2004 r. w kwocie [...] zł., wrzesień 2004 r. w kwocie [...] zł.. październik 2004 r. w kwocie [...] zł., grudzień 2004 r. w kwocie [...] zł. oraz określił zobowiązanie podatkowe za miesiące październik – listopad 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 31 lipca 2007 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I FSK 1062/06, na podstawie art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską, zwrócił się do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z pytaniem prejudycjalnym dotyczącym wykładni następujących przepisów prawa wspólnotowego: 1) czy art. 2 ust. 2 Pierwszej Dyrektywy Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej z dnia 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EEC) w związku z art. 2, art. 10 ust. l lit. a) i art. 10 ust. 2 Szóstej Dyrektywy wyłącza możliwość nałożenia przez państwa członkowskie obowiązku zapłaty przez podatnika podatku VAT dodatkowego zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 109 ust. 5 i 6 nowej ustawy o VAT, w przypadku stwierdzenia, że podatnik podatku VAT w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty należnej?; 2) czy "środki specjalne", o których mowa wart. 27 ust. 1 Szóstej Dyrektywy z uwagi na swój charakter i cel, mogą polegać na możliwości nakładania na podatnika podatku VAT dodatkowego zobowiązania podatkowego, ustalanego decyzją organu podatkowego, w razie stwierdzenia obiektywnego faktu zadeklarowania przez podatnika zaniżonej kwoty zobowiązania podatkowego lub zawyżonej kwoty zwrotu różnicy podatku albo zawyżonej kwoty zwrotu podatku naliczonego?; 3) czy w uprawnieniu przewidzianym w art. 33 Szóstej Dyrektywy mieści się prawo do wprowadzenia dodatkowego zobowiązania podatkowego określonego w art. 109 ust. 5 i 6 nowej ustawy o VAT? Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Mając na uwadze treść powyższego przepisu, Sąd rozważył kwestię dopuszczalności zawieszenia postępowania w związku ze skierowaniem do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, pytania prejudycjalnego w sprawie innej – choć dotyczącej tego samego problemu prawnego, tj. dopuszczalności ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego. Skład orzekający w pełni podziela wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego co do zgodności z prawem wspólnotowym krajowych przepisów dotyczących ustalenia zobowiązania podatkowego. Wprawdzie w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie wymieniono wprost Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, jednakże zdaniem Sądu, nie przesądza to o braku możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na postawione w innej sprawie pytanie prejudycjalne i toczące się w związku z nim postępowanie przed tym właśnie sądem, jeżeli problem prawny w obu sprawach jest identyczny. Europejski Trybunał Sprawiedliwości jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (zob. A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154), zatem postępowanie prowadzone przed nim jest postępowaniem sądowym, które w ocenie Sądu mieści się w pojęciu "postępowania sądowego" użytym w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W świetle art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd administracyjny może zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości. Ustawodawca, używając sformułowania "może", pozostawił sądowi swobodę podjęcia decyzji w tym zakresie, pod warunkiem zaistnienia przesłanki wpływu wyniku postępowania przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości na rozstrzygnięcie sprawy przed sądem administracyjnym. W przedmiotowej sprawie taka przesłanka zaistniała, ponieważ wykładnia przepisów prawa wspólnotowego dokonana przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości, na użytek sprawy o sygn. akt I FSK 1062/06, będzie miała znaczenie także dla niniejszego postępowania, z uwagi na to, że zaskarżona decyzja dotyczy dodatkowego zobowiązania podatkowego. W związku z powyższym, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.