II SAB/Gd 128/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska (spr.) Sędziowie WSA Diana Trzcińska Asesor WSA Magdalena Dobek - Rak po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi R. L. i B. L. na bezczynność A Spółki Akcyjnej z siedzibą w G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. UZASADNIENIE R. L. i B. L. wnieśli w dniu 8 października 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność A. (dalej jako "Spółka") w rozpoznaniu wniosku z dnia 9 kwietnia 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej, domagając się zobowiązania organu do udostępnienia informacji publicznej w terminie 14 dni od daty otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy, stwierdzenia, że nierozpoznanie wniosku nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa, przyznanie od Spółki na rzecz skarżących kwoty pieniężnej odpowiadającej połowie kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Skarga została wniesiona w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy: Wnioskiem z dnia 9 kwietnia 2019 r. skarżący zwrócili się do Spółki o udostępnienie informacji publicznej poprzez: 1. wskazanie czy sieć elektroenergetyczna zlokalizowana na działce nr [..], w miejscowości G., gmina Ł., która jest własnością skarżących, stanowi własność Spółki, a w przypadku odpowiedzi pozytywnej o udzielenie odpowiedzi także na pozostałe pytania; 2. czy ww. sieć jest aktualnie wykorzystywana przez Spółkę stanowiąc element sieci dystrybucyjnej lub tranzytowej, oraz jakie działania podejmuje Spółka względem tej sieci celem zapewnienia jej prawidłowego funkcjonowania zgodnie z przeznaczeniem; 3. wskazanie z jakiej części nieruchomości korzysta Spółka celem zapewnienia prawidłowego funkcjonowania sieci elektroenergetycznej; 4. wskazanie jakie ograniczenia w korzystaniu z nieruchomości wiążą się z istnieniem na niej sieci elektroenergetycznej, w tym w szczególności: w jakiej minimalnej odległości od sieci elektroenergetycznej możliwa jest swobodna zabudowa, składowanie maszyn i urządzeń lub sadzenie drzew; w jakiej minimalnej odległości od sieci elektroenergetycznej możliwe jest prowadzenie prac budowlanych lub rolnych z wykorzystaniem służących do tego maszyn i urządzeń, przy zachowaniu zasad bezpieczeństwa i higieny pracy 5. jakie są parametry sieci elektroenergetycznej (rodzaj i ilość urządzeń naziemnych); 6. wskazanie czy w Spółce obowiązują jakieś wewnętrzne regulacje (Regulaminy, Wytyczne itp.) określające warunki budowy lub eksploatacji sieci elektroenergetycznej o parametrach odpowiadających tym, o których mowa w pkt 5 powyżej, a w przypadku odpowiedzi twierdzącej proszę o przesłanie kopii tych dokumentów; 7. kiedy i na jakiej podstawie Spółka nabyła własność (względnie inne prawo rzeczowe) poszczególnych sieci elektroenergetycznych; 8. wskazanie możliwie dokładnej daty budowy oraz oddania do użytku sieci elektroenergetycznej; 9. wskazanie na jakiej podstawie Spółka (względnie jej poprzednicy prawni) wybudowała na nieruchomości sieć elektroenergetyczną lub jej poszczególne elementy, zgodnie z wymogami prawa budowlanego, poprzez przedstawienie stosownych decyzji administracyjnych (np. decyzja o pozwoleniu na budowę); 10. wskazanie na jakiej podstawie Spółka (względnie jej poprzednicy prawni) nabyli tytuł prawny do dysponowania nieruchomością na cele budowlane poprzez przedstawienie stosownych dokumentów (np. pisemna zgoda aktualnych w dacie budowy sieci elektroenergetycznej właściciela nieruchomości; decyzja właściwego organu zezwalająca na zajęcie nieruchomości na cele związane z budową sieci elektroenergetycznej, decyzja właściwego organu o lokalizacji inwestycji celu publicznego); 11. wskazanie czy Spółka (względnie jej poprzednicy prawni) posiada tytuł prawny do korzystania z nieruchomości w zakresie niezbędnym do prawidłowej eksploatacji sieci elektroenergetycznej, a w przypadku odpowiedzi twierdzącej proszę o udzielenie odpowiedzi także na poniższe pytania; 12. wskazanie jaki tytuł prawny posiada Spółka do korzystania z nieruchomości poprzez eksploatację zlokalizowanych na niej sieci elektroenergetycznej; 13. wskazanie kiedy i w jaki sposób Spółka (ewentualnie jej poprzednicy prawni) nabyli tytuł prawny do korzystania z nieruchomości poprzez eksploatację zlokalizowanych na niej sieci elektroenergetycznych; 14. przedstawienie kopii wiarygodnych dokumentów potwierdzających nabycie przez Spółkę (względnie jej poprzedników prawnych) tytułu prawnego do korzystania z nieruchomości. Wnioskodawcy domagali się udzielenia precyzyjnej odpowiedzi na każde z ww. pytań oraz precyzyjne określenie wszystkich dokumentów potwierdzających okoliczności, których dotyczą zapytania oraz przesłanie kopii tych dokumentów. Z uwagi na obszerność wniosku jego autorzy wskazali, że na odpowiedź oczekują w terminie 21 dni od dnia jego doręczenia organowi, pod rygorem przyjęcia, że Spółka nie kwestionuje faktu, iż jest właścicielem przedmiotowych sieci, a jednocześnie zostały one posadowione na nieruchomości wnioskodawców nielegalnie i Spółka nie posiada żadnego tytułu prawnego do korzystania z gruntu. Wniosek wpłynął do Spółki w dniu 12 kwietnia 2019 r. W dniu 24 kwietnia 2019 r. Spółka poinformowała, że informacja publiczna nie może być udostępniona z powodu dużego zakresu informacji, a co za tym idzie – czasu niezbędnego na ich przygotowanie. W związku z tym, działając na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm.; dalej jako "u.d.i.p."), poinformowała, że udostępnienie żądanej informacji nastąpi w terminie nie dłuższym niż 2 miesiące od otrzymania wniosku. Następnie pismem z dnia 10 czerwca 2019 r. Spółka poinformowała wnioskodawców, że nie posiada żądanej informacji. Wyjaśniając podała, że ze względu na stan faktyczny i rzeczywisty brak posiadania przedmiotowej informacji przez Spółkę, jej udostępnienie nie może dojść do skutku. Jednocześnie w piśmie wskazano, że zgodnie z właściwością miejscową przedmiotowe urządzenia elektroenergetyczne należą do A. Oddział w S. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżący wskazali, że do chwili wniesienia skargi nie otrzymali żądanych informacji. W odpowiedzi na skargę Spółka wskazała, że odpowiedź na wniosek została udzielona w dniu 10 czerwca 2019 r., wobec czego zasadny jest wniosek o umorzenie postępowania przed sądem jako bezprzedmiotowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2107 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta - zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., obejmuje również bezczynność organów, a w przypadku informacji publicznej także innych podmiotów zobowiązanych do jej udzielenia. W tym zakresie przedmiotem kontroli sądowej nie jest objęty określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie, w określonym przez prawo terminie. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu nie mają znaczenia powody, dla jakich akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również okoliczność, czy bezczynność lub przewlekłość organu, spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu. Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie jest bezczynność A. polegająca na nieudostępnieniu skarżącym, w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1429, dalej jako "u.d.i.p."), żądanych przez nich w piśmie z dnia 9 kwietnia 2019 r. informacji i decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy infrastruktury elektroenergetycznej na działce stanowiącej ich własność. Oceniając, czy Spółka pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżących, należało ustalić czy jest ona podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, a także - czy żądane przez skarżących decyzje stanowią informację publiczną. Nie budzi wątpliwości, jak również nie jest przedmiotem sporu między stronami, że A. jest podmiotem, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznych. Kwestia, że przedsiębiorstwo energetyczne, jakim jest A. wykonuje zadania publiczne w rozumieniu art. 4 u.d.i.p. i jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej w świetle ustawy o dostępie do informacji publicznej została także przesądzona w orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. np. wyrok NSA z dnia 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 102/13, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 10 czerwca 2014 r., sygn. akt II SAB/Gd 148/14, dostępne w CBOSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W dalszej kolejności należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, która podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonym w ustawie. Uszczegółowieniem tej ogólnej definicji jest art. 6 ust. 1 ustawy, który w pkt 4 lit. a wskazuje, że udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o danych publicznych, w tym: treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności: treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających. Informację publiczną stanowi więc każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które władzę publiczną realizują lub gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 października 2002 r., sygn. akt II SA 1956/02, dostępny w CBOSA, http://.orzeczenia.nsa.gov.pl). Treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą, stanowi informację publiczną. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i te, których używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części go dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od niego (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 721/08, Lex nr 423325). Należy podkreślić jednocześnie, że o zakwalifikowaniu określonej informacji, jako podlegającej udostępnieniu, w rozumieniu u.d.i.p., decyduje kryterium rzeczowe, tj. treść i charakter informacji. Zdaniem sądu wojewódzkiego żądane przez skarżących informacje i dokumenty stanowią informację publiczną zarówno w odniesieniu do żądania przedstawienia wszelkich dokumentów, z których wynika prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowy linii, decyzji administracyjnych związanych z lokalizacją, budową i oddaniem do użytkowania linii, jak i innych żądanych we wniosku danych, w tym parametrów linii czy stosowanych ograniczeń wynikających z faktu posadowienia na nieruchomości skarżących linii energetycznej (zob. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 20 listopada 2019 r., sygn. akt II SA/Gd 456/19, dostępny w CBOSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Publicznego charakteru żądanych informacji nie negowała także Spółka. Wobec ustalenia, że w świetle ustawy o dostępie do informacji publicznej adresat wniosku jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej oraz, że żądane przez skarżących informacje i dokumenty stanowią taką informację publiczną, Spółki było załatwienie przedmiotowego wniosku w sposób określony w tej ustawie. Zgodnie z przepisami u.d.i.p., udostepnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, a jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p.). Stosownie zaś do treści art. 14 ust. 1 u.d.i.p. na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot zobowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępniania informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. W związku z tym, z bezczynnością dotyczącą udostępnienia informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy właściwy organ lub podmiot zobowiązany do udzielenia tej informacji, nie podejmuje w ustawowym terminie odpowiednich czynności, tj.: nie udostępnia informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej, nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia, nie informuje wnioskodawcy, że żądana informacja nie jest informacją publiczną, bądź że żądanej informacji publicznej nie posiada, albo nie udziela informacji, o której mowa w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. W okolicznościach niniejszej sprawy istotne jest wskazanie, że prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje prawo żądania udzielenia informacji o określonych faktach i stanach istniejących w chwili udzielania informacji. Z treści art. 4 ust. 3 u.d.i.p. wyraźnie wynika, że do udostępnienia i publicznej zobowiązane są wyłącznie te podmioty, które faktycznie taką informację posiadają. Informacja publiczna dotyczy bowiem sfery faktów, a prawo dostępu do informacji. To zaś oznacza, że dysponent dokumentu nie jest podmiotem obowiązanym do jego udostępnienia, lecz jego posiadacz. Natomiast posiadaczem jest ten, który daną rzeczą lub, jak w niniejszej sytuacji, informacją włada jak właściciel. Jedynie bowiem organ, który wytworzył daną informację jest w stanie zapewnić odpowiednią ochronę danych w niej zawartych podlegających ochronie np. na podstawie przepisów o ochronie danych osobowych czy tajemnicy przedsiębiorcy. Reguła to może doznawać ograniczeń w określonych sytuacjach, w zależności od roli, kompetencji, zakresu działania (itp.) podmiotu obowiązanego do udostępnienia informacji publicznej (zob. wyrok NSA z dnia 18 lipca 2018 r., sygn. akt I OSK 374/18, dostępny w CBOSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z tym, jeżeli adresat wniosku nie posiada informacji publicznej wskazanej w skierowanym do niego wniosku, to aby nie pozostawać w stanie bezczynności, winien w terminie 14 dni (lub maksymalnie 2 miesięcy po uprzednim przedłużeniu terminu) od dnia złożenia wniosku powiadomić o tym fakcie wnioskodawcę na piśmie, przy czym informacja taka nie wymaga formy decyzji administracyjnej, o jakiej stanowi art. 16 ust. 1 u.d.i.p., lecz przybiera postać zwykłego pisma informacyjnego. Załatwienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie musi więc oznaczać przekazania żądanych informacji lub dokumentów, a pisemne poinformowanie wnioskodawcy o powodach uniemożliwiających udzielenie żądanej informacji pozwala mu uwolnić się od zarzutu bezczynności. Przy czym w piśmie tym nie wystarczy wskazać, że podmiot danej informacji nie posiada, ale konieczne jest także uprawdopodobnienie tej okoliczności (podanie przyczyn takiego stanu) i wskazanie miejsca, gdzie te informacje się znajdują. Odnosząc się do powyższego w pierwszej kolejności wskazać trzeba, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z wnioskiem skierowanym do spółki akcyjnej, która jako podmiot wykonujący zadania publiczne z zakresu energetyki, jest na mocy art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznych. Spółka ta działa w formie oddziału macierzystego – w G. oraz poprzez swoje oddziały lokalne na terenie kraju. W orzecznictwie wskazuje się natomiast, że art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. określający podmioty zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej, dotyczy także oddziału spółki akcyjnej. Przepis ten dotyczy bowiem każdej jednostki organizacyjnej wykonującej zadania publiczne, nawet gdy stanowi część spółki powołaną w celu świadczenia usług na określonym terenie. Oddział taki jest wprawdzie jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, ale przepisy prawa pozwalają nałożyć nań obowiązki lub przyznać uprawnienia lub skierować nakazy i nakazy, a także stwierdzić albo uznać uprawnienie lub obowiązek wynikający z przepisów prawa. Oddział spółki może być odrębnym podmiotem i to podmiotem wyposażonym w samodzielną zdolność sądową w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej. Stąd też przyjęto, że również oddział spółki jest jednostką zobowiązaną do udzielenia informacji, gdy zostanie skierowany do niego wniosek o udostępnienie informacji publicznej (zob. wyroki NSA: z dnia 6 grudnia 2013 r., sygn. akt I OSK 1824/13; z dnia 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OSK 2803/13; z dnia 9 września 2015 r., sygn. akt I OSK 914/14, dostępne w CBOSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Dodatkowo sąd zauważa, że zgodnie z art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1079 ze zm.), który to przepis włączył definicję oddziału przedsiębiorstwa z uprzednio obowiązującej ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (ustawa z dnia 2 lipca 2004 r.; Dz.U. z 2017 r., poz. 2168 ze zm.), oddział spółki stanowi wyodrębnioną i samodzielną organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywaną przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności. Oddział więc to jednostka założona przez przedsiębiorcę w celu prowadzenia działalności w innym miejscu - na terenie kraju (na przykład w innym mieście) lub za granicą. Oddział przedsiębiorstwa tworzy się, by rozszerzać działalność produkcyjną - ma on przede wszystkim rozpocząć dystrybucję towarów lub usług wykonywanych przez przedsiębiorstwo w innym miejscu. Co ważne, oddział zajmuje się tym samym i działa w tej samej branży, co przedsiębiorstwo macierzyste. Aby zapewnić sprawne działanie oddziałów zapewnia się im samodzielność organizacyjną, przez co rozumie się osobne kierownictwo i personel, prowadzenie księgowości i sporządzanie bilansów tylko dla danego oddziału. Główna jednostka przekazuje do dyspozycji oddziału składniki majątku i określa zasady rozliczeń pomiędzy nią a oddziałem. Oddział może podejmować samodzielne decyzje, które nie wykraczają poza zakres działalności firmy. Tworzenie oddziałów spółki macierzystej pozwala więc na usprawnienie jej działalności, w szczególności gdy spółka macierzysta działa na dużym terenie, np. na obszarze całego kraju. Poprzez stworzenie lokalnych oddziałów możliwe jest przekazanie części kompetencji lub wydzielonego obszaru działalności spółki macierzystej z uwzględnieniem lokalnych potrzeb i tym samym zapewnienie większej dostępności usług oferowanych przez spółkę macierzystą. Nie ulega też wątpliwości, że prowadząc działalność gospodarczą na określonym terenie oddział spółki wytwarza i posiada informacje związane z realizacją powierzonych mu przez spółkę zadań. Nie każda zatem informacja będzie znajdować się w posiadaniu głównego oddziału spółki, w szczególności jeżeli określone dane są związane z działalnością jej oddziału. Jeżeli więc oddział realizuje na wyznaczonym mu terenie inwestycje mieszczące się w zakresie działalności spółki macierzystej oraz czuwa nad ich wykonaniem i dalszą eksploatacją, co wiąże się z wytwarzaniem przez niego określonych informacji i dokumentów, to właśnie ten oddział będzie posiadał wszelkie niezbędne dane dotyczące tej inwestycji. To zaś oznacza, że jeżeli ww. informacje posiadają walor informacji publicznej i podlegają udostępnieniu w trybie u.d.i.p., zobowiązanym do ich udostępnienia będzie lokalny oddział spółki posiadający taką informację, a nie każdorazowo wyłącznie oddział macierzysty. Mając to na uwadze stwierdzić zatem należy, że w takim zakresie, w jakim organ (spółka) powierzył innemu podmiotowi wykonywanie części należących do niego zadań publicznych i w konsekwencji nie posiada danych umożliwiających mu udzielenie odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, nie ma on obowiązku udzielenia żądanych informacji. Aby w tym wypadku skutecznie uwolnić się od zarzutu bezczynności, podmiot zobowiązany musi poinformować wnioskodawcę o tym, że nie posiada żądanych informacji oraz wskazać miejsce ich znajdowania się lub podmiot nimi dysponujący. Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. W przedmiotowym wniosku skarżący żądali informacji o decyzjach administracyjnych i innych danych dotyczących lokalizacji, budowy, oddania do użytkowania linii energetycznej zlokalizowanej na terenie ich nieruchomości, stanowiącej działkę nr [..], położoną w miejscowości G., gmina Ł. Wniosek ten został skierowany do Spółki w G. W dniu 12 czerwca 2019 r., po uprzednim przedłużeniu terminu załatwienia wniosku, Spółka poinformowała jednak wnioskodawców, że ze względu na stan faktyczny i rzeczywisty brak posiadania przedmiotowych informacji przez Spółkę, ich udostępnienie nie może dojść do skutku. Jednocześnie Spółka poinformowała, że zgodnie z właściwością miejscową przedmiotowe urządzenia elektroenergetyczne należą do Oddziału Spółki w S. W ocenie sądu działanie Spółki było prawidłowe, a stawiany jej zarzut bezczynności jest niezasadny. Skoro bowiem oddział spółki wykonuje wydzieloną mu część działalności spółki macierzystej, a inwestycja, której dotyczył wniosek znajduje się na terenie, który zgodnie z organizacyjnym podziałem działalności Spółki, podlega właściwości oddziału, to oczywistym jest, że ten właśnie oddział będzie posiadał związane z tą inwestycją informacje, w tym żądane decyzje administracyjne zezwalające na jej budowę. Posiadaczem tych informacji nie był zatem oddział macierzysty, co zwalniało go z obowiązku ich udostępnienia. W takim wypadku zasadnym było wystosowanie do wnioskodawców pisma informującego o przeszkodzie w udostępnieniu żądanych informacji, co zostało dokonane w maksymalnym terminie 2 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. Przy czym o tym, co pozwala uznać, że takie działanie podmiotu zobowiązanego zwalnia go z zarzutu bezczynności, jest wyraźne wskazanie, gdzie te informacje się znajdują, tj. w Oddziale Spółki w S. Mając to wszystko na uwadze sąd uznał, że Spółka nie pozostawała w bezczynności, gdyż wniosek skarżących został załatwiony zgodnie z przepisami u.d.i.p. i oceny tej nie zdołały podważyć zarzuty podniesione w skardze. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę jako niezasadną. Sąd orzekł w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.