II OZ 1115/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 28 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 1 września 2008 r., sygn. akt II SA/Gd 743/05 odmawiające W. K. przyznania prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego postanawia oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 1 września 2008 r., sygn. akt II SA/Gd 743/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odmówił W. K. przyznania prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z Jego skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że prawo pomocy w zakresie całkowitym zostało przyznane skarżącemu na mocy prawomocnego postanowienia referendarza sądowego WSA w Gdańsku z dnia 10 listopada 2005 r. W zażaleniu na powyższe postanowienie W. K. podał, że ustanowiony pełnomocnik skarżącego działał na jego szkodę i że w dniu 30 października cofnął udzielone mu pełnomocnictwo. Wskazał, że został ,,pozbawiony prawidłowego reprezentowania przed Sądem" oraz że w tej ustanowienia nowego pełnomocnika zwracał się kilkakrotnie do Okręgowej Izby Radców Prawnych w G.. Wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stosownie do art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo to obejmuje swym zakresem zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata nie może zostać uwzględniony. Na mocy bowiem postanowienia z dnia 10 listopada 2005 r. skarżącemu przyznano radcę prawnego z urzędu oraz został on zwolniony od kosztów sądowych. Postanowienie to jest prawomocne, co oznacza, iż nie może ono być zaskarżone. Przyznanie przez sąd administracyjny pełnomocnika z urzędu, w tym przypadku radcę prawnego ma charakter abstrakcyjny, co oznacza, że Sąd nie wskazuje osoby, która będzie pełniła tę funkcję. Sąd stwierdza jedynie, że skarżący przed Sądem będzie reprezentowany przez profesjonalnego obrońcę. Wyznaczenie natomiast konkretnej, określonej z imienia i nazwiska osoby należy do obowiązku Okręgowej Izby Radców Prawnych, w tym przypadku w G.. Wypowiedzenie przez skarżącego pełnomocnictwa I. W. nie zmienia wydanego w dniu 10 listopada 2005 r. orzeczenia tj. pozostaje bez wpływu na fakt, iż skarżącemu został przyznany pełnomocnik z urzędu. Nie daje też prawa do ubiegania się o kolejnego pełnomocnika. W tej sytuacji skarżący może jedynie do Okręgowej Izby Radców Prawnych w G., a nie do WSA w Gdańsku, skierować wniosek o wyznaczenie nowego pełnomocnika w miejsce dotychczasowego radcy prawnego. W tym stanie rzeczy NSA orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.