Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II OZ 1076/09

Административные суды2009-12-03
Номер дела
II OZ 1076/09
Суд
Naczelny Sąd Administracyjny
Дата решения
2009-12-03
Тип
Postanowienie NSA

Судьи

Maria Czapska - Górnikiewicz

Резолютивная часть

Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy p.p.s.a.

Текст решения

SENTENCJA II OZ 1076 / 09 POSTANOWIENIE Dnia 3 grudnia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. J. i J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 1 października 2009 r. sygn. akt II SA/Go 629/09 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skarg H. J. i J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia umorzyć postępowanie zażaleniowe. UZASADNIENIE II OZ 1076 / 09 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 1 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odmówił skarżącym H. J. i J. J. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2009 r. w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. W uzasadnieniu skarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż pismem z dnia 13 lipca 2009r. H. J. i J. J. złożyli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia [...] czerwca 2009 r., którą to organ uchylił decyzję Wójta Gminy Santok z dnia [...] lutego 2009 r. oraz orzekł o ustaleniu solidarnie skarżącym opłaty jednorazowej w wysokości 24.753,60 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości wskazanych w tej decyzji. W skardze skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do "czasu rozstrzygnięcia skargi" przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim. Skarżący wezwani przez Sąd do sprecyzowania okoliczności uzasadniających wniosek pismem z dnia 14 kwietnia 2009 r. poinformowali, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia im znacznej szkody, bo decyzja nakłada na nich obowiązek zapłaty dużej sumy, a odzyskanie tej kwoty będzie wiązać się z koniecznością prowadzenia nowego postępowania. Ponadto wskazano na argumenty dotyczące merytorycznej oceny skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny odmawiając wstrzymania zaskarżonej decyzji stwierdził, iż skarżący nie poparli swych twierdzeń jakimikolwiek dowodami, które umożliwiłyby przyjęcie, że spełnione zostały wymogi wskazane w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.). Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli H. J. i J. J. wskazując, że sprzedali nieruchomości, aby spłacić pożyczki w banku oraz zaciągnięte u innych osób, a nadto aby dokończyć budowę domu, a także aby żyć i leczyć się. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak wynika z treści akt przedstawionych Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wyrokiem z dnia 21 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia [...] czerwca 2009 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy Sanok z dnia [...] lutego 2009 r., a nadto stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, a także zasądził od organu odwoławczego na rzecz skarżących kwotę 743 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedstawione Sądowi zażalenie dotyczy postanowienia Sądu pierwszej instancji opartego na art. 61 § 3 p.p.s.a. Zgodnie zaś z treścią art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Tym samym, rozpoznawanie wniosku opartego na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji staje się bezprzedmiotowe. Stwierdzić trzeba, że skoro po wydaniu przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie przez ten Sąd na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, to tym bardziej bezprzedmiotowe jest w zaistniałej sytuacji, rozpoznawanie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a. umorzył postępowanie zażaleniowe .