Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SA/Gl 1161/10

Административные суды2010-11-26
Номер дела
II SA/Gl 1161/10
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Дата решения
2010-11-26
Тип
Postanowienie WSA w Gliwicach

Судьи

Iwona Bogucka

Резолютивная часть

Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji

Текст решения

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. we W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego bez wymaganego pozwolenia w kwestii wniosku skarżącej Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE Strona skarżąca, w skardze z dnia [...]r. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, motywując go zagrożeniem wystąpienia znacznej szkody. Miałaby ona polegać na poniesieniu znaczących kosztów związanych z zapłatą nałożonej na Spółkę kary, co zdaniem skarżącej mogłoby w konsekwencji doprowadzić do zachwiania kondycji finansowej i powstania zaległości płatniczych. Strona wskazała przy tym, że w chwili obecnej, ze względu na zakończenie kosztownej inwestycji nie dysponuje rezerwami finansowymi, które pozwoliłyby na poniesienie tego rodzaju wydatku. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zauważył co następuje: Oceniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd doszedł do przekonania, że brak jest podstaw do jego uwzględnienia. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ewentualne uwzględnienie takiego wniosku strony musi być umotywowane szczególnymi względami, pozwalającymi na odstąpienie od zasady wykonalności ostatecznych rozstrzygnięć administracyjnych. Oznacza to, że na stronie występującej z takim wnioskiem spoczywa obowiązek wykazania okoliczności potwierdzających słuszność jej żądania (por. postanowienie NSA z dnia 30 lipca 2009 r. sygn. akt I OZ 754/09 – Lex nr 552410). W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca powołała się na ewentualne niekorzystne z punktu widzenia potencjalnych kosztów, następstwa realizacji zaskarżonego postanowienia. Nie mniej jednak poza ogólnikowymi sformułowaniami dotyczącymi potencjalnego zagrożenia płynności finansowej Spółki, nie podała jakichkolwiek informacji przemawiających za uwzględnieniem wniosku. W szczególności zaś nie wskazano chociażby w przybliżeniu w jaki sposób uiszczenie nałożonej kary może wpłynąć na jej stabilność finansową. Wywody zawarte we wniosku powinny zostać połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco danych obrazujących sytuację strony (por. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2009 r. sygn. akt II GSK 257/09 – Lex nr 575347). To w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (tak NSA w postanowieniu z dnia 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09 – Lex nr 564208).. Z tego też względu, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.