Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I SA/Gl 207/08

Административные суды2008-09-04
Номер дела
I SA/Gl 207/08
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Дата решения
2008-09-04
Тип
Postanowienie WSA w Gliwicach

Судьи

Anna Tyszkiewicz-Ziętek

Резолютивная часть

Odrzucono skargę kasacyjną

Текст решения

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek, , , po rozpoznaniu w dniu 4 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowy od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Pismem z dnia 14 lutego 2008 r. J.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję z dnia [...] nr [...], którą Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...] nr [...] odmawiającą uwzględnienia przerwy w prowadzeniu przez skarżącego działalności gospodarczej opodatkowanej zryczałtowanym podatkiem dochodowym w formie karty podatkowej za okres od 1 stycznia – 31 lipca 2007 r. z powodu niedotrzymania terminu do zawiadomienia o przerwie. Wyrokiem z dnia 11 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (doręczonym wraz z uzasadnieniem pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 11 lipca 2008 r.) oddalił skargę inicjującą postępowanie sądowe w niniejszej sprawie. W dniu 21 lipca 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła, sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, skarga kasacyjna strony skarżącej od powyższego orzeczenia. W ustawowym 30-dniowym terminie do zaskarżenia wyroku sądu I instancji wpis stały od skargi kasacyjnej nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na mocy art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu pisma podlegającego opłacie. Stosownie do art. 220 § 1 powołanej ustawy Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały w sprawach skargi nieobjętych wpisem stosunkowym z zakresu zobowiązań podatkowych wynosi 500 zł. § 3 wspomnianego rozporządzenia stanowi natomiast, że wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej niż [...] złotych. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja, którą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję odmawiającą uwzględnienia przerwy w prowadzeniu przez skarżącego działalności gospodarczej opodatkowanej zryczałtowanym podatkiem dochodowym w formie karty podatkowej nie obejmuje należności pieniężnej, o której mowa w § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm), a zatem skarga podlega wpisowi stałemu. Jak więc wykazano powyżej adwokat, reprezentujący skarżącego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi obu instancji, zobowiązany był (bez wezwania Sądu) uiścić wpis stały od skargi kasacyjnej przed upływem terminu do zaskarżenia orzeczenia Sądu I instancji. We wskazanym terminie wpis od skargi kasacyjnej nie został uiszczony, a zatem zastosować należało art. 221 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Wobec powyższego skargę kasacyjną strony skarżącej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 11 czerwca 2008 r. należało, na podstawie art. 221 w zw. z art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.