I OZ 1519/16

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2016 r., sygn. akt I SO/Wa 127/16 odrzucające wniosek P. St. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. za nieprzekazanie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 14 września 2016 r., I SO/Wa 127/16, odrzucił wniosek P. S. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. za nieprzekazanie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") organ, za pośrednictwem którego wniesiona została skarga, obowiązany jest przekazać ją sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Przekazanie skargi sądowi wraz z aktami administracyjnymi sprawy, z oczywistych powodów, możliwe jest wtedy, gdy skarga taka zostanie złożona do organu. Dopiero po złożeniu do organu skargi skierowanej do sądu administracyjnego oraz niezastosowania się przez organ do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., Sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art.154 § 6 p.p.s.a. Jak wynika z odpowiedzi Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na wniosek, w aktach Kolegium, ani w skrzynce podawczej EPUAP, wbrew twierdzeniu P. S., nie została zarejestrowana żadna skarga z 8 maja 2015 r. Z powyższego wynika, że skarżący nie złożył do organu skargi określonej we wniosku o wymierzenie grzywny. Jednocześnie wnioskodawca, pomimo prawidłowego wezwania, nie nadesłał odpisu ww. skargi, a więc nie wykazał, że faktycznie złożył skargę do organu. Z powyższych względów, z uwagi na brak skargi, wniosek skarżącego o wymierzenie organowi grzywny z tytułu jej nieprzekazania uznać należy za niedopuszczalny. Wskazano również, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z 7 kwietnia 2008 r., II FPS 1/08, stwierdził, że wniosek taki jest pismem wszczynającym odrębne postępowanie w rozumieniu art. 63 p.p.s.a. Dlatego też, na mocy art. 64 § 3 p.p.s.a., wniosek niedopuszczalny podlega odrzuceniu z powodów wymienionych w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł P. S. domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a., organ zobligowany jest przekazać skargę wniesioną za jego pośrednictwem do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Jak zasadnie wskazał Sąd I instancji przekazanie przez organ skargi wraz z aktami administracyjnymi sprawy możliwe jest wtedy, gdy skarga taka zostanie złożona do organu. W niniejszej sprawie skarżący pismem z 2 lutego 2016 r. (k-2 akt sąd.) wystąpił z wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie do Sądu jego skargi z 8 maja 2015 r. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z 1 kwietnia 2015 r. będącego zażaleniem na bezczynność organu pierwszej I instancji, którą jak twierdzi wniósł 8 maja 2015 r. za pośrednictwem platformy E-PUAP. W związku z złożoną przez organ odpowiedzią na powyższy wniosek, w której wskazano, że w aktach Kolegium ani w skrzynce podawczej EPUAP nie została zarejestrowana żadna skarga P. S. z 8 maja 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wykonaniu zarządzenia z 17 czerwca 2016 r. (k-8 akt sąd.) 1 lipca 2016 r. wezwał skarżącego (k-9 akt sąd.) do nadesłania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku o ukaranie organu grzywną, odpisu przedmiotowej skargi z 8 maja 2015 r. wraz z potwierdzeniem jej nadania/doręczenia do SKO w W. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki sądowej zawierającej powyższe wezwanie wynika, że skarżący odebrał je 12 lipca 2016 r. (k-10 akt sąd.), ale do dnia orzekania w niniejszej sprawie nie dostarczył ani odpisu skargi ani dowodu jej nadania do organu. Również w zażaleniu skarżący nie przedstawił odpisu skargi ani potwierdzenia jej nadania. Tym samym zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji zasadnie odrzucił wniosek skarżącego jako niedopuszczalny na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.