I OSK 2014/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi Z. T. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 1158/11 w sprawie ze skargi Z. T. na rozkaz personalny Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia (...) grudnia 1986 r., nr (...) w przedmiocie zwolnienia ze Służby Bezpieczeństwa postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w sentencji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2011 r., sygn. akt I OSK 2014/11 w ten sposób, że wykreślić punkt 2 sentencji. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 9 listopada 2011 r., sygn. akt I OSK 2014/11 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę Z. T. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 1158/11 w sprawie ze skargi Z. T. na rozkaz personalny Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia (...) grudnia 1986 r., nr (...) w przedmiocie zwolnienia ze Służby Bezpieczeństwa oraz orzekł o zwrocie skarżącemu ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 zł z tytułu uiszczonego wpisu od skargi o wznowienie postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 P.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, przy czym w myśl art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach. Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości, muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2009 r. sygn. akt I GZ 7/09). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła. Jak wynika z akt sprawy skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi o wznowienie postępowania, ani nie został do uiszczenia wpisu sądowego wezwany. Dostrzeżone przez Sąd nieprawidłowe nakazanie zwrotu kosztów postępowania sądowego należy uznać za oczywistą omyłkę. W odróżnieniu od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania, strona nie uiszczając ich nie nabyła uprawnienia do zwrotu, zaś sprostowanie omyłki nie spowodowało utraty wcześniej nabytego uprawnienia. Z powyższych względów, w oparciu o art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji