II SAB/Wa 117/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung po rozpoznaniu w dniu 16 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w zakresie rozpatrzenia skargi z dnia 5 maja 2008 r. postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE M. W. wniósł w dniu 7 lipca 2008 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w zakresie rozpatrzenia skargi z dnia 5 maja 2008 r. W skardze z 5 maja 2008 r. skarżący podniósł, że nie uzyskał adekwatnej odpowiedzi na swój wniosek z dnia 27 grudnia 2007 r. dotyczący rewizji i zmiany prawa rodzinnego oraz konieczności podjęcia prac o zasięgu międzyresortowym w tym zakresie. Ponadto w piśmie procesowym z dnia 20 sierpnia 2008 r. skarżący wskazał, że dalej nie uzyskał od Prezesa Rady Ministrów odpowiedzi na swoją skargę i powołał przepisy art. 228, art. 231, art. 232 i art. 237 kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie i wskazał, że udzielił skarżącemu odpowiedzi pismem z dnia 21 maja 2008 r., w którym poinformował o przekazaniu pisma z 27 grudnia 2007 r. do Ministra Sprawiedliwości – według kompetencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Jednocześnie, zgodnie z przepisem art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. Skarga analizowana pod tym kątem podlega odrzuceniu. Wskazać bowiem należy, że w skardze do Prezesa Rady Ministrów z dnia 5 maja 2008 r. M. W. wyraził swoje niezadowolenie ze sposobu załatwienia jego sprawy, tzn. przekazania wniosku z 27 grudnia 2007 r. do Ministra Sprawiedliwości. Skarżący uznał informację o przekazaniu jego wniosku za nieadekwatną i domagał się odpowiedniego potraktowania jego postulatów oraz przypomniał o miesięcznym terminie na rozpatrzenie wniosku. Nadto podkreślił w piśmie procesowym, iż Prezes Rady Ministrów jest zobowiązany do rozpatrzenia jego skargi na podstawie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego w tzw. trybie skargowym. Tryb skargowy udzielania odpowiedzi na skargi uregulowany został w Rozdziale 2 Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), i dotyczy wnoszenia skarg, między innymi, na nienależyte wykonywanie zadań przez organ, a także przewlekłe lub biurokratyczne ich załatwianie (art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego). Jednak postępowanie prowadzone w tym trybie nie kończy się wydaniem rozstrzygnięcia, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, stąd skarga M. W., podlega odrzuceniu - jako niedopuszczalna. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.