I SAB/Wa 256/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2009 r. w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia 11 kwietnia 1949 r. o przyznanie prawa własności czasowej (użytkowania wieczystego) do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...] oznaczonej dawnym nr hip. [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącej E. K. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE W dniu 26 października 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek E. K. o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi, zgodnie z art. 55 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a."). Do wniosku załączono odpis skargi datowanej na dzień 3 marca 2008 r. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 11 kwietnia 1949 r. o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...] oznaczonej dawnym nr hip. [...]. Z uzasadnienia wniosku i skargi oraz z załączonych do nich dokumentów wynika, że postanowieniem z dnia [...] marca 2007 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzenia zażalenia skarżącej na bezczynność organu, działając na podstawie art. 37 § 2 kpa, zobowiązało Prezydenta W. do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy w terminie do dnia 31 maja 2007 r. Z uwagi na bezskuteczny upływ wskazanego terminu, pismem z dnia 3 marca 2008 r. E. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, skargę na bezczynność Prezydenta W. Ponieważ organ nie przekazał powyższej skargi Sądowi, skarżąca pismem z dnia 12 czerwca 2008 r. wystąpiła do Sądu z wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. Do wniosku dołączono kserokopię powołanego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2007 r. Pismem z dnia 22 września 2008 r. Naczelnik Wydziału [...] Urzędu Miasta W. w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 8 września 2008 r. ponawiające wezwanie do nadesłania akt administracyjnych sprawy, wniósł o oddalenie wniosku o wymierzenie grzywny z dnia 12 czerwca 2008 r. i wskazał, że postanowieniem z dnia [...] września 2008 r., nr [...] Prezydent W. zawiesił postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie do czasu określenia przedmiotu tego postępowania, tj. geodezyjnego wydzielenia z obecnej nieruchomości, gruntu pochodzącego z dawnej nieruchomości hipotecznej. Prawomocnym postanowieniem z dnia 23 grudnia 2008 r. (sygn. akt I SO/Wa 13/08) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Prezydentowi W., na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., grzywnę w kwocie 5000 (pięć tysięcy) złotych, za niewykonanie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 P.p.s.a., to jest nie przekazanie w terminie 30 dni od daty otrzymania skargi akt sprawy wraz z odpowiedzią na skargę. W związku z dalszym niepodejmowaniem przez organ czynności w sprawie, wnioskiem z dnia 26 października 2009 r. E. K. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o rozpoznanie skargi na bezczynność Prezydenta W. z dnia 3 marca 2008 r. na podstawie jej odpisu. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...], którego kserokopię załączyła do wniosku, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] września 2008 r. zawieszające postępowanie w niniejszej sprawie. Ponadto pomimo zapowiedzi zawartej w uzasadnieniu uchylonego postanowienia, że rozpatrzenie wniosku dawnych właścicieli wymaga wydzielenia gruntu dawnej nieruchomości, do tej pory organ czynności takiej nie dokonał, jak również nie podjął innych działań w celu rozstrzygnięcia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. W świetle twierdzeń E. K. i załączonych przez skarżącą dokumentów stan faktyczny i prawny nie budzi uzasadnionych wątpliwości. Zgodnie z art. 55 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi: "jeżeli organ nie przekazał sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości". W niniejszej sprawie grzywna na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. za niewykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., wymierzona została prawomocnym postanowieniem z dnia 23 grudnia 2008 r. i poza sporem pozostaje okoliczność, że do dnia rozpoznania skargi na bezczynność nie zostały nadesłane do Sądu akta administracyjne dotyczące przedmiotowej nieruchomości wraz z oryginałem tej skargi, nie został też rozpatrzony wniosek dekretowy, którego dotyczy przedmiotowa skarga. W powyższej sytuacji zachodziły w sprawie niniejszej przesłanki do zastosowania trybu przewidzianego w art. 55 § 2 P.p.s.a. i rozpoznania skargi na podstawie przedstawionych przez skarżącą dokumentów. Z nadesłanego przez stronę materiału dokumentacyjnego wynika natomiast, że do dnia złożenia wniosku o rozpoznanie sprawy w trybie art. 55 § 2 P.p.s.a., nie został przez organ rozpoznany wniosek byłych właścicieli z dnia 11 kwietnia 1949 r. o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...]. Prezydent W. ograniczył się do zawieszenia postępowania administracyjnego postanowieniem z dnia [...] września 2008 r., nr [...] do czasu określenia przedmiotu tego postępowania, tj. geodezyjnego wydzielenia gruntu pochodzącego z dawnej nieruchomości hipotecznej z obecnej nieruchomości. Okoliczność powyższa pozostaje jednak bez znaczenia przy rozpoznawaniu skargi na bezczynność, skoro postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło powyższe postanowienie wskazując, że kwestia wydzielenia działki ewidencyjnej nie stanowi przewidzianego w art. 97 § 1 pkt 4 kpa, zagadnienia wstępnego, bowiem dokonanie ewentualnego podziału przedmiotowej nieruchomości należy do kompetencji tego samego organu tj. Prezydenta W. W art. 35 kpa określone zostały terminy załatwiania spraw przez organy administracji publicznej. Zgodnie z § 3 tego artykułu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później nie w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Jak wynika ze złożonych do sprawy dokumentów Prezydent W. nie załatwił sprawy we wskazanych przez kpa terminach. Dodatkowo postanowieniem z dnia [...] marca 2007 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., na podstawie art. 37 § 2 kpa, wyznaczyło organowi termin do dnia 31 maja 2007 r. do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy przedmiotowego wniosku o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...], który to termin również nie został dochowany. Wskazać należy, że zawieszenie postępowania przez organ nie usprawiedliwia opóźnienia w rozpatrzeniu wniosku dekretowego. Konieczność wydzielenia z obecnie istniejących nieruchomości gruntu dawnej nieruchomości, a której dotyczy wniosek, nie zwolniło bowiem Prezydenta W. z obowiązku załatwienia sprawy w terminie wynikającym z przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Wskazana okoliczność, tym bardziej, że podział nieruchomości dokonywany jest przez ten sam organ, który rozpatruje wniosek dekretowy, nie usprawiedliwia zatem bezczynności. Ponadto pomimo wymierzenia organowi grzywny, z wniosku skarżącej z dnia 26 października 2009 r. wynika, że nie podjęto skutecznych działań mających na celu rozpoznanie wniosku z dnia 11 kwietnia 1949 r. W tej sytuacji koniecznym stało się rozpatrzenie skargi na bezczynność na podstawie dostępnych w sprawie dokumentów. Uznając skargę za uzasadnioną na podstawie art. 149 w zw. z art. 120 i art. 121 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.