VII SA/Wa 1929/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., Nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie wykonania robót budowlanych postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., Nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2010 r., znak: [...]. UZASADNIENIE Gmina [...] w skardze z dnia 7 września 2010 r. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., Nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2010 r., znak: [...], którą zgłoszony został sprzeciw w sprawie wykonania robot budowlanych polegających na remoncie nawierzchni drogi poprzez wykonanie nakładki asfaltowej w istniejącym pasie drogowym ul. [...], na terenie działek o nr ew. [...], [...], [...] położonych w miejscowości [...], objętych zgłoszeniem Gminy [...] z dnia [...] maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - zwana dalej ppsa - sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym należy, iż przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może być jedynie szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Sąd wydając orzeczenie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004). Zauważyć trzeba, że Gmina [...], w skardze z dnia 7 września 2010 r. wskazała, iż wnosi o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., Nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2010 r., znak: [...]. Nie wykazała natomiast istnienia niebezpieczeństwa wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody, o której mowa w art. 61 ppsa, a które to okoliczności byłyby następstwem niewstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, dlatego też jej wniosek o wstrzymanie wykonania nie zasługuje na uwzględnienie. Należy pamiętać, iż to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd (por. postanowienie NSA z dnia 9 września 2008r. II OZ 889/08; postanowienie NSA z 24 listopada 2005 r. II OZ 1065/05; J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006 r., s. 189). Sąd zauważa, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Zaś kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Wojewody [...], a więc prawidłowości zastosowania przez organ przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy. W związku z tym na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.