VIII W 47/25

<p>WYROK Z UZASADNIENIEM</p> <p>Sygn. akt: VIII W 47/25</p> <p> <strong> <!-- --> WYROK ZAOCZNY</strong> </p> <p>Dnia 12 czerwca 2025 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Toruniu VIII Wydział Karny w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący</strong> Sędzia Joanna Sobczak</p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant</strong> st. sekretarz sądowy Sara Berent</p> <p>w obecności oskarżyciela ---</p> <p>po rozpoznaniu dnia 12.06.2025r.</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->sprawy:</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. M.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->s. <span class="anon-block">Z.</span> i <span class="anon-block">M.</span> z domu <span class="anon-block">P.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> </strong> </p> <p> <span class="underline"> <!-- -->obwinionego o to, że: </span> </p> <p>w dniu 26 sierpnia 2024 r. ok. godz. 16:55 w <span class="anon-block">(...)</span> kierował pojazdem mechanicznym marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> nie mając do tego wymaganych uprawnień</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->tj. o wykroczenie z art. 94§1 i 3 kw</em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->orzeka:</strong> </p> <p>I.  uznaje obwinionego<strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. M.</span> </strong> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu tj. wykroczenia z art. 94 § 1 kw i za to na podstawie art. 94 §1 kw wymierza mu karę 1500 (tysiąc pięćset) złotych grzywny;</p> <p>II.  na podstawie art. 94 § 3 kw orzeka w stosunku do obwinionego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 6 (sześciu) miesięcy;</p> <p>III.  zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 150 ( sto pięćdziesiąt) zł tytułem opłaty i obciąża go zryczałtowanymi wydatkami w wysokości 120 (sto dwadzieścia) zł.</p> <p>Sygn. akt VIII W 47/25</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją Prezydenta Miasta <span class="anon-block">(...)</span>z 16 września 2024 roku orzeczono o zatrzymaniu <span class="anon-block">K. M.</span> prawa jazdy do czasu wykazania się przez ww. posiadaniem wymaganych kwalifikacji niezbędnych do kierowania pojazdami. <span class="anon-block">K. M.</span> odebrał ww. decyzję osobiście 18 września 2024 roku.</p> <p> <strong> <!-- -->DOWÓD</strong>: decyzja UM <span class="anon-block">K.</span> wraz z potwierdzeniem odbioru k. 13</p> <p>W dniu 26 sierpnia 2024 r. ok. godz. 16:55 w <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">K. M.</span> kierował pojazdem mechanicznym marki <span class="anon-block">B.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> nie mając do tego wymaganych uprawnień.</p> <p> <strong> <!-- -->DOWODY: </strong>wyjaśnienia <span class="anon-block">K. M.</span> k. 8-9;</p> <p>- notatka urzędowa k. 3.</p> <p>Obwiniony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.</p> <p>Sąd uznał wyjaśnienia <span class="anon-block">K. M.</span> za wiarygodne. Swe wyjaśnienia w toku postępowania wyjaśniającego obwiniony ograniczył do przyznania się do popełnienia zarzucanego mu wykroczenia. W tym zakresie relacja <span class="anon-block">K. M.</span> nie budzi wątpliwości, gdyż jest spójna z pozostałym materiałem dowodowym w sprawie, w tym w szczególności z decyzją z dnia 16 września 2024 r. w przedmiocie zatrzymania prawo jazdy i notatką urzędową z 26 sierpnia 2024 roku. W ocenie Sądu brak było podstaw do podważania autentyczności tych dokumentów oraz informacji w nich zawartych i jako takie stanowią one pełnoprawną część zgromadzonego materiału dowodowego.</p> <p>Artykuł 94 kw udziela ochrony karnoprawnej bezpieczeństwu w komunikacji (<em> <!-- -->M. Budyn-Kulik</em>, w: <em> <!-- -->M. Mozgawa</em>, KW. Komentarz, 2009, art. 94, Nt 1). Jest bowiem oczywiste, że kierowanie pojazdem przez osobę, która nie ma do tego uprawnień, co często (choć nie zawsze) wiąże się z brakiem odpowiednich umiejętności w tym zakresie, zwiększa zagrożenie dla bezpieczeństwa w komunikacji.</p> <p>Prowadzenie pojazdu w warunkach nieposiadania do tego uprawnienia należy rozumieć jako obiektywny fakt braku wymaganego uprawnienia do prowadzenia danego rodzaju pojazdu. Oznacza to, że w grę wchodzą zarówno przypadki, w których sprawca danego uprawnienia w ogóle nie uzyskał, jak i przypadki, w których posiadane wcześniej uprawnienie z jakichś powodów utracił (np. w drodze decyzji administracyjnej starosty o cofnięciu uprawnień do prowadzenia pojazdu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20110300151" title="Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - Dz. U. z 2011 r. Nr 30, poz. 151 (art. 103)">art. 103 ustawy o kierujących pojazdami</a>) bądź też zostało ono czasowo zawieszone (np. na zasadach i po spełnieniu odpowiednich przesłanek określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20110300151" title="Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - Dz. U. z 2011 r. Nr 30, poz. 151 (art. 104 a)">art. 104a ustawy o kierujących pojazdami</a>). Stosownie bowiem do obowiązujących przepisów osoby, których uprawnienia do kierowania pojazdami zostały zawieszone, uznaje się za nieposiadające uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie i w okresie, w których uprawnienia te są zawieszone (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20110300151" title="Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - Dz. U. z 2011 r. Nr 30, poz. 151 (art. 104 a;art. 104 a ust. 5)">art. 104a ust. 5 ustawy o kierujących pojazdami</a>) - zob. wyr. SN z 19.3.2019 r. (IV KK 59/19, Legalis). Brak uprawnień może wynikać także z faktu upływu terminu ważności, na jaki zostały one wydane, bądź też z niestosowania się do określonych ograniczeń lub dodatkowych wymogów w zakresie korzystania z nich. Ponadto trafnie wskazuje się, że do realizacji znamion wykroczenia z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20110300151" title="Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - Dz. U. z 2011 r. Nr 30, poz. 151 (art. 94;art. 94 § 1)">art. 94 § 1 lub 1a</a> kw dojdzie w każdym przypadku braku uprawnień do prowadzenia pojazdu, jaki sprawca prowadzi, natomiast zupełnie bez znaczenia jest to, czy osoba taka ma umiejętności do prowadzenia danego pojazdu (A. Michalska-Warias, w: T. Bojarski, KW. Komentarz aktualizowany, 2023, art. 94, Nt 3).</p> <p>Wszystkie wykroczenia stypizowane w art. 94 KW, z uwagi na zasadę wyrażoną w art. 5 kw, mogą być popełnione zarówno umyślnie, jak i nieumyślnie (<em> <!-- -->M. Budyn-Kulik</em>, w: <em> <!-- -->M. Mozgawa</em>, KW. Komentarz, 2009, art. 94, Nt 21; <em> <!-- -->W. Jankowski</em>, w: <em> <!-- -->T. Grzegorczyk</em>, KW. Komentarz, 2013, art. 94, Nt 26; <em> <!-- -->A. Michalska-Warias</em>, w: <em> <!-- -->T. Bojarski</em>, KW. Komentarz aktualizowany, 2023, art. 94, Nt 5; <em> <!-- -->I. Kosierb</em>, w: <em> <!-- -->J. Lachowski</em>, KW. Komentarz, 2021, art. 94, Nt 4; <em> <!-- -->W. Radecki</em>, w: <em> <!-- -->M. Bojarski</em>, <em> <!-- -->W. Radecki</em>, KW. Komentarz, 2019, art. 94, Nb 12). Trafnie wskazuje się, że przykładami nieumyślności w zakresie komentowanych wykroczeń może być np. prowadzenie cudzego pojazdu bez wiedzy, że jest on niedopuszczony do ruchu (<em> <!-- -->J. Wojciechowski</em>, Kodeks wykroczeń, 2005, s. 137), zapomnienie, że upłynął termin badania technicznego (<em> <!-- -->R.A. Stefański</em>, Wykroczenia drogowe, 2011, s. 511), czy też błędne przeświadczenie, że posiada się uprawnienia do prowadzenia danej kategorii pojazdu (<em> <!-- -->M. Leciak</em>, w: <em> <!-- -->P. Daniluk</em>, KW. Komentarz, 2019, art. 94, Nb 13).</p> <p>Ustalony stan faktyczny wskazuje, że obwiniony dopuścił się zarzucanego mu wykroczenia umyślnie, gdyż niewątpliwie nie posiadał uprawnień do prowadzenia pojazdu mechanicznego stwierdzonych prawem jazdy, o czym posiadał wiedzę, gdyż decyzję w tym przedmiocie odebrał 18 września 2024 roku, co potwierdził własnoręcznym podpisem i mimo to prowadził taki pojazd zaledwie 8 dni później.</p> <p>Przy wymiarze kary Sąd miał na uwadze zarówno dyrektywy ustawowego wymiaru kary zawarte w art. 94 § 1 kw i art. 24 § 1 i 3 kw, jak i wskazania z art. 33 kw i art. 47 § 6 kw Wykroczenie przypisane obwinionemu zagrożone jest karą aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny nie niższej niż 1500 zł.</p> <p>Mając na uwadze powyższe oraz ustawowe granice zagrożenia, Sąd uznał, iż kara grzywny w wysokości 1500 zł, czyli w minimalnej granicy ustawowego zagrożenia, będzie w pełni adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu <span class="anon-block">K. M.</span>.</p> <p>Tak ukształtowana kara w ocenie Sądu nie przekracza stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości, spełniając jednocześnie tak dyrektywy prewencji generalnej, jak i indywidualnej. Uzmysłowi bowiem obwinionemu, iż obowiązek nabycia stosownych uprawnień do prowadzenia pojazdów mechanicznych nie jest jedynie czczym wymysłem ustawodawcy, ale koniecznością wynikająca z zasad uczestniczenia w ruchu drogowym i zapewnienia bezpieczeństwa wszystkim jego uczestnikom.</p> <p>Na podstawie art. 94 § 3 kw Sąd orzekł wobec obwinionego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres co najmniej 6 miesięcy. Sąd był zobowiązany do orzeczenia tego środka karnego, a jego orzeczenie ma na celu powstrzymanie obwinionego przed ponownym popełnieniem wykroczenia drogowego. Zdaniem Sądu wymiar 6 miesięcy na jaki orzeczono zakaz pozostaje we właściwej proporcji z naruszoną przez obwinionego normą sankcjonowaną.</p> <p>O kosztach Sąd orzekł jak w punkcie III wyroku. Brak było w ocenie Sądu podstaw do zwolnienia z tego obowiązku obwinionego. Wysokość opłaty Sąd ustalił w oparciu o treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych</a> oraz § 2 i § 3 ust. 1 Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty sądowej od wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia.</p> </div>